A paixón de Cristo levaba aparellada consigo o seu calvario.
Primeiro foi o escarnio público, aquela narrativa na que Poncio Pilatos, perfecto da provincia romana de Xudea, daba ao pobo a potestade de indultar.
Había que escoller entre o tal Barrabás e Xesús de Nazaret. O segundo era acusado de blasfemia por facerse chamar “O Mesías”.
O resto da historia xa a coñecen, a vontade soberana fíxose ouvir e logo tocaba impartir xustiza. Xa saben, nada que obxectar ao desexo das masas…
O espectáculo era, daquela, tan imprescindible coma nos tempos de hoxe, polo que ao noso protagonista houbo que azoutalo, pórlle unha coroa de espiñas, colocarlle uns cravos nas súas extremidades e colgalo dunha cruz. Enriba levaba un cartaz que poñía: “Xesús de Nazaret, rei dos xudeus.”
E como era “vontade maioritaria” había que foderse -vanme permitir neste caso o exabrupto pero como xa saben a cousa non estaba para tibiezas-. Xesús era un bo tipo que tivo a mala sorte de coexistir coa “democracia” do seu tempo, aquela dos príncipes dos sacerdotes.
E como coas augas revoltas alguén sempre pesca, Xudas Iscariote cobrou 30 pezas de prata por facer a súa parte.
No estado español o último axustizamento levouse a cabo o 2 de marzo de 1974. Salvador Puig Antich pasou a madrugada da data sinalada na celda 443 do cárcere Modelo de Barcelona, baixou ás 9:20 co verdugo titular da Audiencia de Madrid e executouse mediante garrote vil.
Certo é que o asasinato de Puig Antich non suscitou tanta unanimidade: había xente nas rúas, peticións do Papa ou de Olof Palme, pero o caprichoso destino quixo que ditas chamadas non foran atendidas no Pardo “porque o xeneralísimo estaba durmindo.”
O xulgamento do anarquista catalán foi levado a cabo por un cauce procesual sumario do que coñeceu un Consello de Guerra. Oficialmente o último castigado á pena capital polo estado.
Ano 2018 e a España pos moderna segue a facerse vellas preguntas: se hai que fixar cadeas perpetuas, se o cumprimento da legalidade debe prevalecer sobre a lexitimidade, se é necesario incrementar a coacción institucional, se é mellor prescindir das presuncións de bondade e inocencia….
Xa que estamos no tempo da Pascua quixera reivindicar o valor superior da doutrina cristián: o perdón e a redención; incluso a daqueles que menos a poidan merecer -calquera pode transixir ante o “perdoable”, o difícil está en facelo con aquelo que nunca poderemos entender-.
Porque, chegados a este cruce de camiños, só hai dúas vías, unha que pasa por confiar na xente e outra por defendernos provisionalmente. A segunda pode volver a facernos crucificar a Xesús de Nazaret. Neste caso só cabería desexar unha extinción rápida, rematar dunha vez para, a lo menos, aforrar o calvario.
A interrupción do servizo está prevista entre as 8.00 e as 19.00 horas con motivo dos traballos de conexión á nova obra de saneamento que se está a executar na contorna. Trátase dunha intervención necesaria para avanzar na mellora das infraestruturas e dos servizos básicos na zona.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos.