Escarállome cando fala a xente de que se piden cousas irreais, de que vivimos nun mundo de piruleta ao pensar o que pensamos porque a vida é dura e as cousas non caen do ceo e hai que traballar e traballar e éncheselles tanto a boca que non ven máis aló do seufuciño.
É lamentar calquera medida para frear as desigualdades ou que devolva a todos os seres humanos a pouca dignidade que lles poida quedar e un exercito de zombies, tirar á cabeza porque o que non pode ser non pode ser. Ese é o argumento máis real, de onde vai saír o diñeiro e que o que non pode ser non pode ser porque as cousas non son así. Resulta que o maior foi simplemente que o que pediamos non se podía realizar. Nada máis aló. É máis fácil que alguén se morra de fame que un rico pague os impostos que lle corresponden e non garde o diñeiro en Suiza ou Panama.
E eu ríome. Porque resulta que agora o difícil é que ninguén se morra de fame e que todo o mundo teña un lugar onde comer e algo que levarse á boca. E o fácil é que se morran miles de persoas no mundo por fame, que morran de enfermidades que aquí se curarían cunha visita ao médico, que haxa escravos en case todos os recunchos do mundo. Resulta que agora o fácil é que haxa millóns de desprazados en guerras porque é o que hai pero asegurar que nun país como este todo o mundo teña unha vida digna é imposible.
Claro que é imposible. Cando pides esas cousas botar encima Europa e o capital e fan que sexa imposible. Non é imposible per se. É imposible porque é un chantaxe continuo. Si gobernas par a xente o poder económico Europeo dáche as costas. Si gobernas para o poder económico danche unhas migallas. E de aí non se pode saír, porque si non fas o que eles piden, afúndente.
Chantaxe e dignidade son as dúas palabras máis importante neste mollo. Dignidade a que se arrebata á xente e chantaxe ao que nos teñen sometidos. Ou xogas o meu xogo e perdes ou simplemente perdes.
Otero Regal.





Xunto a autoridades locais, destacou a importancia de preservar as tradicións e lembrou que a Deputación destinou este ano 400.000 € ao Concello para servizos básicos. A festa, creada en 1992 e impulsada pola Asociación de Amigos da Malla, busca recuperar e poñer en valor este oficio tradicional. A programación incluíu documental, obradoiros, música, exposicións de maquinaria antiga e actividades para nenos.
Ata a Cedofestiña, que tivo lugar onte no Pazo de Cedofeita, se achegaron o alcalde, Dani Vega, e a concelleira de Cultura, Begoña Sanjurjo. O Concello colaborou unha edición máis coas Vacas Fracas.
Con motivo desta data tan especial, o alcalde Demetrio Salgueiro, xunto ás concelleiras Tamara Soto e Mª Dolores Meitín, visitouna para felicitala persoalmente e compartir con ela unha celebración tan emotiva. O Concello destacou a alegría e o orgullo que supón chegar ao século de vida e trasladoulle os seus parabéns, desexándolle saúde, felicidade e moitos máis anos rodeada dos seus seres queridos.
A clientela aproveitou esta cita para facerse con artigos de tempada a prezos moi interesantes. É a segunda vez neste mes de agosto que se celebrou o Comercio na Rúa en Ribadeo. Para a organización desta campaña Acisa contou coa colaboración do Concello de Ribadeo, Comercio Galego e Xunta de Galicia.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.



