Chega setembro

Chega o final de agosto e con el o final das vacacións para a maioría. Como afrontamos a volta ao traballo e á rutina?

Todos os anos por estas datas escoitamos ou lemos nos medios de comunicación sobre a “Síndrome postvacacional.

Durante as semanas destinadas ao descanso do traballo generalmente facemos grandes cambios nos nosos hábitos; comemos cousas diferentes, en horarios non habituais, realizamos actividades de lecer que non facemos no resto do ano, relacionámonos con persoas distintas e pasamos o tempo en lugares non habituais

Cambiámolo case todo. A procura de desconexión do cotián lévanos a unha realidade moi distinta diso.

Sen entrar a analizar si sérvennos ou non para descansar, pois en moitas ocasións xeramos rutina de acción, por aquilo de querer aproveitar o tempo de lecer a lume de biqueira, que nos conducen ao estrés; querer visitar deceas de lugares, practicar múltiples deportes, acudir a todas as festas? O certo é que nos afastamos do día a día do resto do ano. Esa desconexión do traballo e as obrigacións cotiás conéctannos con cousas que quizá sexan importantes para nós, pois nos motivan, cárgannos de enerxía, fannos sentir vivos e iso é felicidade. O problema chega cando rompemos drásticamente con todo isto o 1 de setembro.

Cando un viviu intensamente as súas vacacións ou ben aproveitou para descansar e chega a volta ao traballo o que adoita suceder é que de súpeto nos atopamos con que debemos aclimatarnos a unha realidade ben distinta dun día para o outro. O domingo pola noite, 31 de agosto, aterramos en casa e o luns, 1 de setembro, prontiño pola mañá imos aos nosos lugares de traballo. É normal que, si facemos isto, preséntenos certos desaxustes. O soño vese alterado polo cambio de horarios, isto afecta ao humor, ademais poida que conectémonos con pensamentos negativos con respecto á vida que levamos e idealicemos o tempo de vacacións como o tempo de felicidade e o tempo destinado ao traballo como de infelicidade. Si este malestar traducido en cansazoe falta de concentración non hai de que preocuparse, o noso corpo e a nosa mente están axustándose á nova dinámica diaria. Si pola contra persiste o desánimo, a dificultade para durmir, etc. É conveniente pararse e ver que é o que sucede.

Setembro igual que xaneiro adoita ser un mes no que tendemos a cargarnos a mochila de bos propósitos; deixar de fumar, poñerse a dieta, apuntarse ao ximnasio a aprender inglés, etc. Máis que cargarnos de novas obrigacións poderiamos aproveitar para iniciar o curso poñendo equilibrio nas nosas vidas.