Estos días está en Ribadeo a exposición ‘Nós tamén fomos emigrantes’, con fotos relacionadas coa emigración entre a guerra e os anos 60. Cando vin o cartel, fíxenme á idea de vela, na Oficina de Turismo. E alí fun hoxe.
Certo, non é a idea que tiña dunha exposición sobre a emigración galega. A exposición consta de fotos diversas, pero en xeral, de grupo. É dicir, de grupos encadrados na ‘emigración oficial’, ‘respaldada e organizada polo estado’, etc. Ou sexa, dunha parte da emigración, dulcificada e na que aparece o estado non como causante senón como provedor de futuro da xente. Un grupo de mulleres que é formado por monxas durante un mes para emigrar a Australia -1961, varias fotos-, un barco que chega con emigrantes retornados coa ‘operación España’ recibidos en porto por moita xente e unha banda de música -propaganda-, mans en alto co saúdo feixista ó chegar a Alemaña a traballar (neste caso, estamos a falar de 1941…), un empresario que fixo cartos con voos para emigrantes tomando café ó pé dunha estatua de Beethoven en Alemaña -como tipo característico da emigración?- son algúns dos temas. E cando a foto se achega ós rostros, tranquilidade, mesmo sorrisos, ledicia… tanto ó volver como ó marchar! De feito, hai nela fotos que non se sabe se recollen esceas de despedida ou de benvida no retorno. Nada ou moi pouco que poda lembrar ó que nos contaban os nosos familiares ou coñecidos de volta á terriña, ou do que refería Castelao de xeito gráfico, ou do que se pode ver en películas como ‘Un franco, catorce pesetas’, ou mesmo entrever noutras cintas máis antigas que tiñan que burlar a censura. A emigración era tamén así, as fotos son reais, pero, en que proporción? E, mesmo para esa mesma xente, que hai do ‘resto do tempo’?
Si, certo, o título da exposición serve para lembrar que nós, a xente que nos precedeu nesta terra e aínda boa parte dos que a habitan hoxe, foron emigrantes, pero o seu contido implica que ‘fomos emigrantes doutra clase’, ‘organizados, mantidos por un estado que apoiaba’… cando esas son verdades que atinxen a unha mínima parte da emigración e que a máis, aínda deixan fóra, acalan e ocultan moitos aspectos desa parte da emigración que tentan retratar como única.
Coido que a exposición é no mellor dos casos unha oportunidade perdida para amosar de xeito amplo o mundo da emigración, e, no peor, unha mostra de nesgo ideolóxico cun lavado de cara dun tempo pasado. Un evento que recorre Galicia con moita difusión polo respaldo económico de Abanca, feita a partir de fondos gráficos da axencia EFE -fundada por Ramón Serrano Súñer no 1939- e correspondentes ó período de ditadura…
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
O vendedor da ONCE Daniel José López Legaspi foi quen levou a sorte ao municipio desde o seu posto de venda situado na Praza Maior.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
