Días pasados a prensa noticiaba que dous partidos con presencia na Corporación de Foz mantiñan conversas para chegar a acordos que posibiliten o que na terminoloxía tan actual podería denominarse “operación rescate” de Foz.; é dicir, esa actuación á que son tan dados os “salvapatrias”, que non faltaron no decorrer da nosa historia e que maiormente deixaron regueiros de sangue e de miseria. E a cousa debe ir en serio porque, a xulgar pola información, un dos partidos implicados mesmo puxo en acción ós que son cerebros do redil na cume provincial.
Confesamos que, de sempre, a intervención de “salvapatrias” espertaron en nós preocupación non exenta de temor. A nosa experiencia naceu á par que a chegada á vida. O inicio dela nono lembramos pois, aínda que estábamos alí, eramos moi pequenos; pero logo contáronos que cando María nos pariu cruzaban os ceos do país os zumbidos das bombas que abrían o paréntese á que foi a mais dramática etapa do século XX. E fomos sabendo, paseniño, dos “salvapatrias”, tan interesados en “rescatar” ós cidadáns, daquelas xentes ás que elixiran, e que a súa condición de “amadores da patria” (de feito eran tempos de “todo por Aquéla”) non lles permitía permanecer impasibles, e armaron a marimorena coa traxedia que val máis esquecer. Cando rematado o fregado – pero non as tráxicas consecuencias, nunca superadas – os “salvapatrias” berraban aquelo de “¡España: unha, grande e libre!”; outras voces mais conscientes, sensatas e reflexivas , laiábanse así:: “Fixéstela grande, fixéstela libre … ¡¡fixéstela boa!!”.
É obvio que nada ten que ver a parodia que hoxe nos permitimos cos feitos que propiciaron aquela hecatombe; que saibamos, a ninguén se lle pasa polo maxín crear unha situación parecida nen a desexa. Esta é unha elucubración intranscendente á vista das actitudes que moitas veces adoptan os políticos ”polo ben dos veciños”, iso si, alleas ós intereses xerais da cidadanía, mais partidaria do entendemento, o diálogo civilizado, coa dose precisa de tolerancia que cristalice en consensos que favorezan o normal e distendido discorrer da vida comunitaria, dende o respecto á sociedade que representan, á que acotío vapulean nos seus sentimentos de focegos/as de nación e de corazón. Esta nosa disquisición prodúcese pola inevitable asociación de ideas que acoden á mente, por lonxanas semellanzas, e porque feitos así poden revelar a existencia de inclinacións na liña temida; propensións das que acaso poda dicirse, coma das meigas, que “haberlas, hailas”.



















A interrupción do servizo está prevista entre as 8.00 e as 19.00 horas con motivo dos traballos de conexión á nova obra de saneamento que se está a executar na contorna. Trátase dunha intervención necesaria para avanzar na mellora das infraestruturas e dos servizos básicos na zona.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 



