O Lar : 50 anos

O LAR : 50 ANOS

O 1 de agosto de 1962 – hai 50 anos – a vella taberna portuaria de José Rodriguez, “o maragato do muelle”, pasaba a máns de Mª Luisa de Otilia e Antonio de Barbeitos. En apariencia nada cambeaba: a fisonomía mantívose ata hai pouco, pero a dinámica mudou. De contado convertiuse en lugar de cita de xentes heteroxéneas, con diversas inquedanzas, das que ó longo dos anos agromaron accións culturais, benéficas e sociais. Creouse a “peña”: os membros bebían por cuncas de palla, impregnado o seu interior de pez; artesanía chantadina que daba nome á mesma: “xarras e tazas de Chantada”. Cada quen contaba cunha na que figuraba o nome ou seudónimo e penduraban nun taboeiro suxeito á parede, detrás do mostrador. O mais urxente foi dar nome á nova xeira da vetusta taberna convocando un concurso de ideas entre a militancia. Iste cronista, afiliado a ela, propuxo que en adiante fose “O Lar do Mariñeiro”; entón era o factor mar, e os derivados, o que imprimía carácter á nosa sociedade. Agradou, pero creuse bó facelo mais curto, e así quedou: “ O Lar”. Outro acordo foi dotar de calefacción ó Asilo. Presidía a Comisión a tal fin Andrés Carro, “do retratista”, fillo de don Andrés e dona Rosa, os creadores da histórica Foto Celta, chegados onda nós trala guerra do 36, procedentes de Betanzos onde a estadía, seique por motivacións políticas, non lles resultaba agradable. A idea da peña eisixía un grande esforzo recaudatorio, cando non existía eso das “subvencións”, hoxe tamén chamadas “mercavotos”. Todo evoluciona.Tal evidencia obrigaba a exprimir o maxín para ofrecer actos e espectáculos atractivos e lograr ingresos; e así, amais das socorridas loterías e colectas, houbo funcións teatrais (“La vida privada de mamá” e “Don Armando Gresca”, por elenco indíxena), ceas, festivais no vello cine Cageao e partidos de fútbol, como o que enfrentou ao Taza Clube e Madeiristas, F.C. que rematou 2 a 2; desempate que, con grande expectación, resolveron os capitáns respectivos: o médico don Carlos e o forestal Sampaíño, en partida de tute, situados no centro do campo… e a calefacción instalouse no Asilo!

(Continuará).
Suso Fernández