Adoitan dicir os alumnos fronte ás leccións de Historia: “Para que nos serve todo iso? Son cousas do pasado que están mortas!”. A xente de idade, porén, acostuma contar historias de hai moitos anos, dándolles un gran valor, así que é de supoñer que as cousas do pasado de algo servirán, digo eu. No fondo, a todos nos gusta saber de onde vimos, cal é a nosa orixe (unha das tres preguntas transcendentais, xunto coa de “quen somos?” e “a onde imos?”), e a todos nos gustaría ter a posibilidade de poder viaxar no tempo e non só prever o que vai pasar dentro duns anos, senón tamén contemplar in situ o que pasou tempo atrás. Porque o pasado, e en especial certas épocas, teñen enganche para nós, tiran do noso interese con forza inusitada. Os de Alfoz e Mondoñedo escolleron viaxar ata o medievo e vestirse de cabaleiros, doncelas, monxes ou leprosos; os de Viveiro regresaron á época de Leonardo da Vinci e Erasmo de Rotterdam; os de Burela máis atrás, ata as míticas orixes de Galicia; en Foz recrean as medrosas invasións dos guerreiros normandos que chegaban matando e roubando dende as terras frías do norte; en Ribadeo recuperan a época en que algúns emigrantes galegos regresaban enriquecidos de facer as Américas e construían fermosas mansións de estilo indiano; en Ferreira do Valadouro, no Mercado de Primavera, volven vivir a época en que o traballo da terra aínda era habitual e xeneralizado… Non hai moito caeu nas miñas mans o libro “Yo fui a E.G.B.”, unha memoria chea de detalles sobre a vida diaria dos nenos dos anos oitenta que encheu de sorrisos e de nostalxia a miña memoria. Todo isto son regresos ó pasado, recordos de imaxes, roupas, músicas, cheiros e sabores que caracterizaron coas súas peculiaridades etapas da vida e da historia xa rematadas. Aínda que non sexa verdade, sempre semella que as cousas pasadas foron mellores. Eu aconsello que nos fixemos moito en como vivimos agora, que gravemos na nosa memoria os pantalóns vaqueiros, as camisetas, os móbiles, os portátiles, a celebración de botellóns, os piercings… Dentro dalgúns anos (non moitos) todos eses detalles nos servirán para recordar e debuxar outra páxina do pasado, outra época da historia (a que agora é actual) e entón talvez volveremos sentir nostalxia do que estamos vivindo agora.
Pepe Peinó.







A obra premiada aborda a emigración galega desde unha voz feminina, e o pregón destacou o traballo colectivo e a transmisión entre xeracións dentro da Banda. Con este acto, o Concello dá inicio a unha programación festiva que nos próximos días combinará tradición, cultura, deporte e música para todos os públicos.
Durante esas xornadas realizaranse estudos xeotécnicos imprescindibles para planificar correctamente as actuacións previstas, o que require que a maquinaria e o persoal traballen directamente sobre a infraestrutura, impedindo o paso de vehículos. Recoméndase ás persoas usuarias empregar rutas alternativas durante o corte, que só permitirá o acceso ás dúas vivendas situadas na Barxa. O Concello pide desculpas polas molestias e agradece a colaboración da veciñanza.
Afirman que os accesos ao Campo da Festa resultan moi dificultosos, especialmente para persoas con carriños de nenos ou cadeiras de rodas. Critican que a obra se trasladase a esta zona xusto antes das festas, deixando outros tramos a medio facer e sen ter en conta as necesidades dun barrio que consideran “marxinado”. Sinalan tamén á alcaldesa como responsable de evitar esta situación. A veciñanza esixe un arranxo inmediato do acceso, aínda que sexa provisional, e a instalación dunha sinal luminosa na alambrada situada ao final da obra.
A actividade, dirixida pola especialista Nuria Torrado, ofreceu ás crianzas un espazo para desfrutar, moverse, xogar e aprender a conectar co seu corpo e coa respiración mediante exercicios e dinámicas adaptadas ás súas idades. No último día, a rexedora Dolores García Caramés achegouse para compartir un anaco cos participantes, escoitar as súas impresións e agradecer o traballo da monitora, incluso sumándose a algunhas das actividades. A proposta pecha cun moi bo sabor de boca, como unha experiencia para aprender, divertirse e medrar en movemento.
Ao longo destas semanas, arredor de 20 nenos e nenas iniciáronse e melloraron as súas habilidades neste deporte, desfrutando do exercicio, aprendendo e pasándoo en grande. O Concello agradece a participación da rapazada e o apoio das familias, e reafirma a súa aposta polo deporte e por ofrecer alternativas de ocio activo para os máis pequenos. A actividade estivo organizada polas Concellerías de Xuventude e Deporte e pola Oficina de Información Xuvenil.
A actuación estará a cargo da Coral Polifónica de Ribadeo coa colaboración do Coro Sagrado Corazón. A entrada solidaria ten un prezo de 6 euros e poderá adquirirse na billeteira do teatro o mesmo día, en horario de 12:00 a 13:30 e desde as 19:00 horas. O evento conta coa colaboración da AECC Lugo, o Concello de Ribadeo e o espazo cultural Castillo San Damian.
Unha xornada de convivencia que comezará ás 11:30 h na Alameda, con misa de campaña, sesión vermú, comida, sorteo e festa ata as 19:00 h. A principal novidade é o menú con paella, sobremesa, bebida e café. Para participar é preciso vale: 7 € para persoas empadroadas e 10 € para non empadroadas e acompañantes, dispoñible nas oficinas municipais, onde tamén se pode solicitar transporte. Senllos concellos animan á veciñanza maior a sumarse a esta cita de encontro e recoñecemento.



