Nos últimos días, o Sr. Llano fixo varias declaracións aos medios de comunicación afirmando que vai “pelexar” e “loitar” por un novo pavillón de deportes para Burela. Isto xa o anunciou en outubro do ano pasado, hai oito meses e, a día de hoxe, non se coñece ningunha xestión ao respecto agás “falei con este e con aquel de que hai que facer…”, e aí remata a cuestión.
Por non ter, non temos nin solar, nin proxecto básico, nin memoria, nin valoración económica, nin alternativas de financiación dunha obra que é costosa.
Tendo en conta que o clube lle comunicou ao Concello en 2016 os imperativos da Liga Nacional de Fútbol Sala sobre as condicións requeridas aos pavillóns para xogar nas ligas profesionais de fútbol sala, e tendo en conta que a lexislación actual indica que as instalacións deportivas son competencia municipal, o alcalde xa tiña que ter dado pasos, e non un nin dous precisamente. Pero non, levamos dous anos perdidos, se realmente se quere facer un novo pavillón.
O que temos claro é que, sen entrar valorar na idononeidade ou non da infraestrutura, o que si debería ter feito o alcalde é un estudo da instalacións que se pretende, capacidade de espectadores, instalacións a albergar e dotación da mesma, etc. Con iso, habería que ter elaborado xa hai tempo un proxecto básico de execución coa súa memoria económica. De xeito paralelo, mirar que solo dotacional temos en Burela para ubicar a nova instalación deportiva, e xestionar cos propietarios a adquisición do mesmo. Arbitrar dúas ou tres alternativas de financiación e, con toda a documentación que vimos de citar, que non é pouca, reunirse coa Deputación e coa Xunta as veces que faga falla e negociar. Todo o que non sexa así, é unha perda de tempo. Non se pode ir a ningunha administración a falar dun novo pavillón sen ter claro o que se quere e os custes do mesmo.
Pero claro, iso implica traballo e…, buuuuffff, iso é moito pedirlle ao Sr. Llano, acostumado a un ritmo máis pausado, non sexa o demo… Sen ir máis lonxe, para mercar o solo dotacional (o Concello non tén en propiedade ningún solar con este tipo de calificación urbanística, única que legalmente permite a construción dun pavillón) hai que reunirse cos donos, facer ofertas, contraofertas…, en definitiva, levantarse do sillón e moverse.
Por certo, como o clube comunicou o que comunicou en 2016, en boa lóxica nos presupostos municipais de 2017 e nos de 2018 debería haber unha partida presupostaria para a adquisición de solo a tal efecto, pero nanai…, non hai nada. E cando o PP pediu que se fixara unha contía de 80.000 € dentro do Plan Único da Deputación para esa adquisición, Llano e o PSOE votaron en contra. Con que, nestes momentos, non hai partida para mercar os terreos para un novo pavillón, e un novo non se fai no aire (por certo, como seguramente non mirou o PXOM para buscar solo dotacional, aí vai unha suxerencia: o SURB-DO2, entre Camiño Real, Mestre Don Camilo e o edificio 2 do CEIP “Vista Alegre”, solo que conta no PXOM con acceso desde Mestre Don Camilo; nesa bolsa de dotacional hai varios miles de metros cadrados…).
A estas alturas da película, moito nos tememos que non hai nada feito, ou sexa, o compromiso de Llano con este novo pavillón que el mesmo anuncia é 0. Se lle facemos caso á súa rapidez para resolvor o novo plan de tráfico ou o cambio de ubicación do mercado, podemos agardar sentados (aínda que a nosa zona sacra quedará inevitablemente dolorida…).
PD. Sr. Llano, a ampliación do Vista Alegre feita en 2007 deixouna adxudicada o PP en aproximadamente 120.000 €, e o PP foi quen fixo a ampliación anterior e quen colocou a pista de parqué. Seña fiel á historia, non a invente.
GRUPO MUNICIPAL POPULAR DE BURELA.



















A interrupción do servizo está prevista entre as 8.00 e as 19.00 horas con motivo dos traballos de conexión á nova obra de saneamento que se está a executar na contorna. Trátase dunha intervención necesaria para avanzar na mellora das infraestruturas e dos servizos básicos na zona.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos.