Esta semana saíu do prelo o libro de poemas de Paco Rivas ilustrado por min “ENTRE NOIS E A PENA ORXAL” editado por o Concello de Foz.
Cada vez que encontro a Paco Rivas e converso co poeta, sinalámonos cousas, ampliamos comentarios, sacamos colación vellas historias, novos chismes, asuntos para o esquecemento, a amizade perigosa do triquiñuelo, a fuxida e a forma coa que podaron os acalorados cabezas do liderado barrial; e cando facemos cousas xuntos el a palabra e eu o debuxo o meu traballo e de axudante, o seu de capataz, o da pedra angular metido ata o zapato, a viga que fun soprando no seu, o azougue que nos reflexos íntegros e desparellos no nome do ben que todo bótao embaixo.
Por entre Nois e a Orxal,
Hai un carreiro, dous regos,
Moitos verdes e un cabás
Cun anaquiño de ceo….
E aínda mais….
O poeta mora nunha torre vixía ala en Trasmonte dende vixila dende o cavo Burela ata Tapia de Casariego, cando chega , bicos á Ana, desalfoxase as roupas, en pantaloncillos e a escribir tres follas de parra gardadas dende outono.
Eu volto a vostedes, alta a temperatura, día xoves, mañá cobramento, hai que pagar as facturas, mandar un sen cargos, dividir para organizas o traballo no obradoiro , gardar dous euros e esperar que da suor dun mes nos de para que cubrir o primeiro, e quedar en débeda para o seguinte.
¡Quen fora mariñeiro,
Para poder navegar
O ceo no seu espello¡
¿Verdá que si mariñeiro?
¡E ti collido dos remos¡
Fóra os nenos xogan á pita cega. Por entre as cortinas do pazo, ou unha cousa parecida. Entra unha brisa fresca, os gatos teñen catro patas, penso entón nos mundo que coñecín mais aló de Nois, da orixe de humanidade, vénme á punta da lingua a República Cartaxinesa, o florecemento do Nilo, Alexandría, Salomón, as augas do Mediterráneo…. Pero o poeta non me escoita, mellor dito e contesta:
Como nacín dunha onda,
Ó mar debo regresar
Cando chegue a miña hora.
Saltamos a outro tema. A política novo. Gústame escoitarlle despotricar contra o que os papeis lle chaman esquerda . Como é iso de que eses son de esquerda? De onde carallo sacas ti iso? E eu explícolle o que non sei con certeza, fai moito tempo que deixei a un lado as internacionais, que e un bo goberno, que loita polos pobres, que en fin…
Sempre compoño cancións.
Sempre da mesma maneira:
Musico as cores do albor,
mentres o mar pon a letra.
O home non sabe cando nin onde vai a nacer, pero se ten a potestade de decidir cando e por que causa desexa morrer. Illio Capocci. 1965.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.
Villares subliñou o éxito de convocatoria do evento, que reúne cada ano a numerosos participantes e afeccionados en Ribadeo, “aproveitando o atractivo da ría e do seu porto deportivo para atraer visitantes e complementar co deporte a súa ampla oferta de natureza, patrimonio e gastronomía”. A presente edición estivo dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, con motivo do centenario do nacemento do que fora presidente do Goberno e alcalde honorario do municipio. Ademais das regatas de vela en distintas categorías, celebráronse bautizos de buceo, charlas ou un concurso de pesca, entre outras actividades.
Na xuntanza preténdese analizar a execución das obras, o comportamento da empresa responsable, a problemática dos accesos durante as Festas de Xunqueira e solicitar ao Concello de Viveiro que faga público o proxecto definitivo.
A marcha partirá ás 12:30 horas diante do Concello, percorrerá as rúas peonís do centro e rematará novamente na casa consistorial, onde se lerá un manifesto. A plataforma chama a mobilizarse cunha mensaxe clara: cada bomba destrúe vidas e cada silencio convértenos en cómplices. Defenden que é o momento de saír á rúa para esixir o fin da violencia, o respecto aos dereitos humanos e a liberdade do pobo palestino, lembrando que a presenza das persoas manifestantes é a voz de quen hoxe non pode falar. A convocatoria péchase cun triplo chamamento: non á guerra, non ao silencio e non á indiferenza.
Estiveron acompañados polas dúas técnicas de Xuventude, para gozar dunha mañá nas distintas actividades que ofrece este parque de trampolíns. Pola tarde, o grupo parou a xantar no Lago das Pontes, onde puido coñecer a historia da súa creación e desfrutar dun baño. A viaxe estivo organizada polas Concellerías de Xuventude e Deporte e pola Oficina de Información Xuvenil dentro do programa “Verán a Tope en Xove 2026”.
Evaristo Calvo, Rebeca Montero e Vítor Mosqueira interpretaron o pasaxe que recrea os últimos momentos do Mariscal Pardo de Cela e da súa muller, Isabel de Castro, antes da traizón da Frouseira. A acción cultural, coordinada por Carme Varela e promovida pola Vicepresidencia da Deputación de Lugo, rende homenaxe ao gran dramaturgo do Valadouro no seu primeiro cabodano. 
