Na actividade participaron o doutor Francisco Pintado, do Hospital da Costa, e a portavoz Delia Lorenzo, da Alcer Lugo
BURELA .- A Oficina de Coordinación de Transplantes de Galicia ofreceu unha charla divulgativa sobre a doazón e o transplante no instituto de educación secundaria Perdouro de Burela. A finalidade da iniciativa é a de concienciar aos escolares sobre a importancia de doar órganos. “Un dos obxectivos transversais do IES Perdouro, señala a vicedirectora Karina Parga, é concienciar e sensibilizar os seus alumnos e alumnas sobre a saúde, a consecución de hábitos de vida saudables e a solidariedade.
Nota de Prensa
Concienciar aos escolares sobre a importancia de doar órganos é o obxectivo dunha charla divulgativa sobre a doazón e o transplante que acaba de impartir a Oficina de Coordinación de Transplantes de Galicia no IES Perdouro de Burela.
Esta iniciativa do Sistema Público de Saúde galego, en colaboración coa Consellería de Educación e Ordenación Universitaria, responde á necesidade de motivar e informar aos rapaces de Galicia dada a alta tasa de negativas familiares á doazón.
Neste sentido, a Oficina de Coordinación de Transplantes de Galicia traballa para ofrecer información aos alumnos sobre o que supón este acto altruísta que axuda a salvar vidas.
Un dos obxectivos transversais do IES Perdouro, señala a Vicedirectora Karina Parga, é concienciar e sensibilizar os seus alumnos/as sobre a saúde, a consecución de hábitos de vida saudables e a solidariedade.
Estudantes do IES Perdouro de Burela tiveron a oportunidade de coñecer detalles do proceso de doazón e transplantes da man do Doutor Francisco Pintado do Hospital da Costa e dunha portavoz da Asociación da Loita contra Enfermidades Renais (Alcer Lugo), Delia Lorenzo.
O Dr. Pintado explicoulles aos alumnos de 4º da ESO do IES Perdouro de Burela como se activa o protocolo de doazón e transplantes. Cando unha familia acaba de perder a un ser querido, os médicos teñen que plantearlle a posibilidade de doar os órganos desta persoa en morte cerebral ou en parada cardiorrespiratoria. Explicoulles o concepto de morte cerebral e como afrontan a manipulación do cadáver recalcando o respecto do tratamento do corpo. Os alumnos escoitaron detidamente os detalles sobre a extracción e os implantes de órganos sólidos como o corazón, o fígado, o roñón, o pulmón ou o páncreas, e de texidos, como osos, corneas, tendóns, ou válvulas cardíacas.
A testemuña dunha receptora: Delia Lorenzo, portavoz de Alcer Lugo e receptora de dous transplantes de roñóns.
Cando tiña dous anos diagnosticáronlle unha insuficiencia renal. Explicoulles aos rapaces a súa forma de vida peculiar e a dieta rigorosa que tivo que seguir durante a súa adolescencia mentres os seus amigos bebían e comían o que querían. Ao rematar o instituto, empezou un agresivo tratamento de hemodiálises que lle impedía levar unha “vida normal”. Aos vinte e catro anos operárona e foi a súa nai quen lle doou un roñón. Despois de ser transplantada mellorou notablemente a súa saúde, tanto foi así que puido ser nai de dúas fillas. Mais uns anos máis tarde, detectáronlle un cancro de tiroides. Estivo tratada contra o cancro pero o seu único roñón non aguantou a radioterapia e quimioterapia, e deixo de funcionar. Entón mentres esperaba por un órgano compatible, tivo que facer varias diálises peritoneais, operación moi delicada de 10 horas ao día, tendo a precaución de ter todo esterilizado para non sufrir ningunha infección. Aos corenta anos, un día, chamárona de Santiago para comunicarlle que había un roñón para ela. Emocionouse moito ao contar que grazas a dor unha familia que quixo doar os órganos de seu familiar falecido, estaba hoxe connosco contando a súa experiencia como receptora de órganos. Despois deste segundo transplante, vive de novo unha vida normal cos seus e agradece de todo corazón a aquela familia que co seu xesto puido salvar ata 5 persoas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.
Villares subliñou o éxito de convocatoria do evento, que reúne cada ano a numerosos participantes e afeccionados en Ribadeo, “aproveitando o atractivo da ría e do seu porto deportivo para atraer visitantes e complementar co deporte a súa ampla oferta de natureza, patrimonio e gastronomía”. A presente edición estivo dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, con motivo do centenario do nacemento do que fora presidente do Goberno e alcalde honorario do municipio. Ademais das regatas de vela en distintas categorías, celebráronse bautizos de buceo, charlas ou un concurso de pesca, entre outras actividades.
Na xuntanza preténdese analizar a execución das obras, o comportamento da empresa responsable, a problemática dos accesos durante as Festas de Xunqueira e solicitar ao Concello de Viveiro que faga público o proxecto definitivo.
A marcha partirá ás 12:30 horas diante do Concello, percorrerá as rúas peonís do centro e rematará novamente na casa consistorial, onde se lerá un manifesto. A plataforma chama a mobilizarse cunha mensaxe clara: cada bomba destrúe vidas e cada silencio convértenos en cómplices. Defenden que é o momento de saír á rúa para esixir o fin da violencia, o respecto aos dereitos humanos e a liberdade do pobo palestino, lembrando que a presenza das persoas manifestantes é a voz de quen hoxe non pode falar. A convocatoria péchase cun triplo chamamento: non á guerra, non ao silencio e non á indiferenza.
