Coa chegada da crise, que aínda que abarca case todos os eidos da vida dos cidadáns, foi principalmente unha crise financieira, os bancos e sobre todo as caixas de aforros afectoulles dun xeito moi importante. Todo o mundo di que en España sobran moitas caixas de aforro, non queda entón máis remedio que fusionarse de cara a aumentar o tamaño crítico para sobrevivir.
Ata aquí, parece que non hai discrepancias, éstas aparecen nas formas e modo de levalas á practica. En Galicia hai hoxe dúas caixas cun tamaño medio, que teñen que tomar medidas para a súa supervivencia. Entre as solucións falouse de alianzas con outras caixas do estado español, pero capitaneada desde a Xunta, que di estar disposta a vetar outras soluccións, imponse a fusión entre as dúas caixas galegas. Fusión que é apoiada por gran parte da sociedade galega, Xunta, sindicatos, as principais forzas políticas do país,.. apelando a galeguidade e a solvencia da entidade resultante.
Non oín ata hoxe a ninguén que represente aos usuarios, aos “sufridores” diría eu, das actuais caixas e por supusto tamén da futura macrocaixa. Neste intre coma un dos afectados faigo unha pequena reflexión. Ao parecer esta fusión, case por unanimidade, vai costar entre prexubilacións, reestructuración de oficinas 1.200 millóns de euros; esto é algo máis de 400 € a cada galego. Cada familia galega imos ter que pagar preto dos ingresos dun mes para que esta nova entidade nos preste os seus servizos. E prantéxome unha pegunta, imos ter algunha vantaxe estes usuarios galegos cada vez que usemos estes servizos ou vainos costar o mesmo ou máis que se usasemos os servizos dunha caixa madrileña ou catalana por exemplo?. Outra dúbida que teño, unha vez fusionadas, e que polo tanto diminúa a competencia, teremos os usuarios galegos que soportar aquelo que diga o Consello de Administración e apandar cos costes e comisións que nos queiran endosar.
A vista de todos estes interrogantes, un que non é ténico na materia, pero que lle dá a impesión de que a galeguidade e a solvencia financieira vannos saír caras aos usuarios das caixas galegas, creo que debemos reclamar o noso dereito a opinar. Xa sei que se me dirá que cada catro anos votamos, eleximos aos nosos representantes e que éstes van tomar a decisión de fusionar as caixas gústenos máis ou menos.
Nun mundo globalizado coma o actual é curioso que os que presumen de liberais, sobre todo no eido económico. E onde todo o que non son “pesetas”, euros agora, son puñetas; como se predicaba deste estes sectores. Sexan os máximos defensores dunha entidade galega. Nesta situación, do que teriamos que preocuparnos e de que sexa quen sexa a entidade financieira, e de que nos preste un servizo de calidade, cun trato personalizado e evidentemente con tódalas garantías de seguridade para os depositantes; sen mirarlle o carné de identidade. Sexa unha caixa galega ou Hong-Kon Sangai Corporacion Bank.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.
Villares subliñou o éxito de convocatoria do evento, que reúne cada ano a numerosos participantes e afeccionados en Ribadeo, “aproveitando o atractivo da ría e do seu porto deportivo para atraer visitantes e complementar co deporte a súa ampla oferta de natureza, patrimonio e gastronomía”. A presente edición estivo dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, con motivo do centenario do nacemento do que fora presidente do Goberno e alcalde honorario do municipio. Ademais das regatas de vela en distintas categorías, celebráronse bautizos de buceo, charlas ou un concurso de pesca, entre outras actividades.
Na xuntanza preténdese analizar a execución das obras, o comportamento da empresa responsable, a problemática dos accesos durante as Festas de Xunqueira e solicitar ao Concello de Viveiro que faga público o proxecto definitivo.
A marcha partirá ás 12:30 horas diante do Concello, percorrerá as rúas peonís do centro e rematará novamente na casa consistorial, onde se lerá un manifesto. A plataforma chama a mobilizarse cunha mensaxe clara: cada bomba destrúe vidas e cada silencio convértenos en cómplices. Defenden que é o momento de saír á rúa para esixir o fin da violencia, o respecto aos dereitos humanos e a liberdade do pobo palestino, lembrando que a presenza das persoas manifestantes é a voz de quen hoxe non pode falar. A convocatoria péchase cun triplo chamamento: non á guerra, non ao silencio e non á indiferenza.
Estiveron acompañados polas dúas técnicas de Xuventude, para gozar dunha mañá nas distintas actividades que ofrece este parque de trampolíns. Pola tarde, o grupo parou a xantar no Lago das Pontes, onde puido coñecer a historia da súa creación e desfrutar dun baño. A viaxe estivo organizada polas Concellerías de Xuventude e Deporte e pola Oficina de Información Xuvenil dentro do programa “Verán a Tope en Xove 2026”.
Evaristo Calvo, Rebeca Montero e Vítor Mosqueira interpretaron o pasaxe que recrea os últimos momentos do Mariscal Pardo de Cela e da súa muller, Isabel de Castro, antes da traizón da Frouseira. A acción cultural, coordinada por Carme Varela e promovida pola Vicepresidencia da Deputación de Lugo, rende homenaxe ao gran dramaturgo do Valadouro no seu primeiro cabodano. 
