Nestes tempos en que a noticia diarias son os Cancios, as venganzas de Cesar Aja denunciando a todo aquel que cheire a esquerda e olvidadose de mais de vinte anos de chanchullos, cazicadas, e outras hervas , boto de menos políticos espontáneos, orixinais, con selo persoal (con carisma, si queren chamalo así). Non me gustan todos estes que parecen meros altofalantes de argumentarios que fixeron outros, que falan todos coa mesma entonación e que son perfectamente intercambiables. Gústanme os líderes, non as xentes “de partido”, que son meras correas de transmisión. Que se note que o partido diríxeno eles e que marcan tendencia nel, non como agora, que parecen estar ás ordes de escuros axentes que ninguén coñece ben. Quero pensar que os actuais dirixentes o son de verdade, pero non o parece, e que o pareza é algo importante.
Non creo demasiado no asembleario, non polo menos como lugar de toma de decisións directas. Tampouco creo no ordeno e mando dun dirixente tiránico que se fixo co poder con malas artes. Si seica, a asemblea é o lugar de surximiento e ratificación dun líder, que ha de ver as súas opcións afirmadas polo grupo, e que ha de poder darlle de lado e permitir que xurdan outros.
No plano estético, boto en falta políticos alegres, riseiros, xoviales (campechanos?, non o teño tan claro), que ata cheguen a poder facerme rir nun momento dado. Móstranse anquilosados, encorsetados polos seus cálculos e temores, ríxidos no seu non saírse do guión que lles escribiron. Nin sequera os que van de rompedores lograron romper este esquema, polo que uno dúbida moito deles.
E entre dimisions de socialistas e risas dos do PP en Foz, dinnos que hai que ter actitude positiva, que con ela ponse a primeira pedra para saír do furado ou ben non afundirnos tanto. É posible que así sexa, e desde logo non hai que deixarse levar polo derrotismo. Pero algúns representantes desa actitude positiva ás veces adoecen dun entusiasmo esaxerado e ridículo que parece tamén abocar ao desastre. Así que, como dicían os antigos: “nada en demasía”, nin moi pesimistas, nin demasiado optimistas.
Otero Regal.


















Villares subliñou o éxito de convocatoria do evento, que reúne cada ano a numerosos participantes e afeccionados en Ribadeo, “aproveitando o atractivo da ría e do seu porto deportivo para atraer visitantes e complementar co deporte a súa ampla oferta de natureza, patrimonio e gastronomía”. A presente edición estivo dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, con motivo do centenario do nacemento do que fora presidente do Goberno e alcalde honorario do municipio. Ademais das regatas de vela en distintas categorías, celebráronse bautizos de buceo, charlas ou un concurso de pesca, entre outras actividades.
Na xuntanza preténdese analizar a execución das obras, o comportamento da empresa responsable, a problemática dos accesos durante as Festas de Xunqueira e solicitar ao Concello de Viveiro que faga público o proxecto definitivo.
A marcha partirá ás 12:30 horas diante do Concello, percorrerá as rúas peonís do centro e rematará novamente na casa consistorial, onde se lerá un manifesto. A plataforma chama a mobilizarse cunha mensaxe clara: cada bomba destrúe vidas e cada silencio convértenos en cómplices. Defenden que é o momento de saír á rúa para esixir o fin da violencia, o respecto aos dereitos humanos e a liberdade do pobo palestino, lembrando que a presenza das persoas manifestantes é a voz de quen hoxe non pode falar. A convocatoria péchase cun triplo chamamento: non á guerra, non ao silencio e non á indiferenza.
Estiveron acompañados polas dúas técnicas de Xuventude, para gozar dunha mañá nas distintas actividades que ofrece este parque de trampolíns. Pola tarde, o grupo parou a xantar no Lago das Pontes, onde puido coñecer a historia da súa creación e desfrutar dun baño. A viaxe estivo organizada polas Concellerías de Xuventude e Deporte e pola Oficina de Información Xuvenil dentro do programa “Verán a Tope en Xove 2026”.
Evaristo Calvo, Rebeca Montero e Vítor Mosqueira interpretaron o pasaxe que recrea os últimos momentos do Mariscal Pardo de Cela e da súa muller, Isabel de Castro, antes da traizón da Frouseira. A acción cultural, coordinada por Carme Varela e promovida pola Vicepresidencia da Deputación de Lugo, rende homenaxe ao gran dramaturgo do Valadouro no seu primeiro cabodano.
A Orquesta Mondragón con Javier Gurruchaga á cabeza e Fórmula V con Paco Pastor encheron de lembranzas e de ritmo a noite ribadense. Desde o Concello fan un balance moi positivo do concerto "xa que contribuíu á dinamización económica da nosa vila".
O Campo de Fútbol de As Valgas acolleu as actuacións de Netos de Bandim, chegados desde Guinea Bissau; da Philippine Performing Arts Company, das Filipinas; e do grupo anfitrión O Arco da Vella. Un encontro único de culturas, ritmos e emocións que pechou unha noite inesquecible.



