Las sensaciones. Durante nuestra corta o dilatada existencia no renunciamos a la recopilación de sensaciones que nos transmiten emociones y nos proporcionan vestigios trascendentes en nuestra alma y en nuestro corazón. Mientras deambulamos creando nuestra historia incoamos un cofre personal e inherente a nuestra persona colmado de impresiones, corazonadas o presentimientos que se va incrementando y engrosando según las primaveras que festejemos y que nos atiborra de experiencias, unas provechosas y otras molestas, de las que tenemos la misión de extraer los destacados beneficios que nos brindan para que nuestra vida no se vea menoscabada por los aconteceres nocivos, de los que debemos aprender, pero exprimiendo su savia hasta llegar a la conclusión de que no son viables en un caminar recto y justo.
Sus sensaciones. Hay quien vive creando quimeras por donde pasa por la simpleza de su existir valdío, yermo y sin ocupación, salvo la curiosidad por los otros seres humanos. Claro está que siempre es más fácil criticar “la paja en el ojo ajeno que en el propio”, aunque este rebose rastrojos. No obstante, de todos es sabido que los lelos y cretinos han existido siempre y persistirán en el tiempo porque no les interesa formarse culturalmente o dedicarle tiempo a su familia, sin vituperar, juzgar o murmurar sobre las personas que habitan en su contorno.
Nuestras sensaciones. El Camino personal debe ser firme, íntegro y equitativo; deberemos obviar las maledicencias que sólo causan infelicidad a quienes las refieren y prestar esmero y deferencia ante los dictámenes de nuestro conocimiento sobre las sensaciones que nos aportan los demás. Hay personas que contagian felicidad y esmerada armonía, mientras que otras infectan al prójimo con sus calumnias y fingimientos. Acerquémonos a las primeras para que su dicha se vincule a nosotros, y distanciémonos de los segundos para que no nos emponzoñen ni inoculen con su inmoralidad e iniquidad mental, ya que nunca serán capaces de salir del obscuro tunel en el que trazan su itinerario vital.
Xunto a autoridades locais, destacou a importancia de preservar as tradicións e lembrou que a Deputación destinou este ano 400.000 € ao Concello para servizos básicos. A festa, creada en 1992 e impulsada pola Asociación de Amigos da Malla, busca recuperar e poñer en valor este oficio tradicional. A programación incluíu documental, obradoiros, música, exposicións de maquinaria antiga e actividades para nenos.
Ata a Cedofestiña, que tivo lugar onte no Pazo de Cedofeita, se achegaron o alcalde, Dani Vega, e a concelleira de Cultura, Begoña Sanjurjo. O Concello colaborou unha edición máis coas Vacas Fracas.
Con motivo desta data tan especial, o alcalde Demetrio Salgueiro, xunto ás concelleiras Tamara Soto e Mª Dolores Meitín, visitouna para felicitala persoalmente e compartir con ela unha celebración tan emotiva. O Concello destacou a alegría e o orgullo que supón chegar ao século de vida e trasladoulle os seus parabéns, desexándolle saúde, felicidade e moitos máis anos rodeada dos seus seres queridos.
A clientela aproveitou esta cita para facerse con artigos de tempada a prezos moi interesantes. É a segunda vez neste mes de agosto que se celebrou o Comercio na Rúa en Ribadeo. Para a organización desta campaña Acisa contou coa colaboración do Concello de Ribadeo, Comercio Galego e Xunta de Galicia.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
