Ojalá este artículo publicado hace unos años surta los mismos efectos con el pequeño Julen. Por desgracia la historia se repite.
Ni pitidos, ni abucheos ni gaitas, solo lágrimas. Lágrimas, ríos de lágrimas de todo el mundo horadaban montes y montañas, cruzaban ríos, océanos y valles para cantar la Salve Marinera a la vida que se estaba ahogando en dique seco a 700 metros de profundidad de cualquier desierto, allá en Chile.
Cadáveres vivos con sepultura a cal y canto enterrados el 5 de agosto y respirando hasta el 13, día de cualquier Virgen, advocación segura de cualquier remedio, aunque se celebre en la cripta de la mina San José.
No solo movió montañas la fe, movió corazones en todo el mundo para que el sentir, el respirar de los millones de espectadores que hicieron suyo cada rescate insuflara ánimo y valor y fe y esperanza y todas las Virtudes Cardinales…
Luto negro, negro como el pozo que los retenía, llanto oculto sin voz de angustia, la emoción no daba para más, el dolor roba los sentimientos porque el dolor es impotencia. Velas, solo velas para ver alguna luz, alguna llama, algo claro que entretenga el dolor y no duela la muerte,
Me imagino una línea recta al horizonte, pero al centro de la tierra, allí donde Dante colocó el infierno rojo de cardenales, púrpura de obispos, con papanatas sin moscas pero preñados de vicios, cuesta, hay que soñarla, es como una voz en el desierto, se pierde, solo contesta el vacío, nada…, la nada.
Estos 700 metros no conducían al infierno, por suerte, ¡qué injusto sería el Creador!,. sino al útero de la tierra, al limbo, allí estaban 33 embriones que de pecadores sólo tenían el tener que trabajar.
¡Qué lección magistral nos dio la Humanidad a cada uno de los millones de espectadores que hemos ido empujando, con respiración agitada como en un parto, el rescate de cada minero!
Y es que, a las grandes dificultades, se les pone coto cuando se pone a andar la máquina del esfuerzo compartido, del voluntariado implicado, ¿no os parece?.
¡Chapuza, quítame allá esa paja….!, saltamos rápido para marcar terreno. ¡Qué terreno!. Mequetrefes los minifundistas parcelarios de su propio ombligo!. No os dais cuenta de que el hombre, cada hombre es un mundo y tiene sus amores, sus sueños, sus vivencias, pero sobre todo tiene a los hombres de todos los mundos para auparlos en las victorias. No señores, el hombre no es lobo para el hombre, el hombre triunfa, el hombre acierta, el hombre suma, el hombre es héroe. Decidme si no, millones de personas admirando, aplaudiendo, llorando al ver que el hombre es un ser de capacidades, cosa que muchas veces olvidamos porque la anécdota, el desliz, no deja ver lo excepcional de cada ser humano.
En voz de susurro, decirte Chile que, entre los millones de espectadores que sumaron sus fuerzas para que el parto del valle fuera más llevadero, estaba toda A Mariña lucense, como grano de arena, viviendo la buena noticia de la vida, del saber hacer, del compartir, conseguido bajo la dirección de ese pueblo organizado.
Logro compartido es sinónimo de equipo y,,¡no hay mejor memoria histórica!.
Ramón Hermida Pumares
















Trátase dunha iniciativa que favorece a colaboración entre o tecido asociativo e o voluntariado para mellorar e conservar as contornas naturais do municipio. Os traballos centráronse na limpeza deste espazo costeiro, contribuíndo ao seu coidado e á conservación do medio natural. A alcaldesa de Cervo, Dolores García Caramés, achegouse ata a praia para acompañar as persoas participantes nesta iniciativa agredecendo a implicación de Mistura de Lieiro e das persoas voluntarias que participaron nesta xornada, contribuíndo, coa súa colaboración, a manter limpos e coidados os espazos naturais de Cervo.
As estudantes recibiron o galardón “Pizza Chef Emergente”, un recoñecemento que destaca o talento das novas promesas da gastronomía e que supón un importante logro para o centro educativo e para a formación profesional da comarca.
O percorrido comeza nun lugar simbólico: as pontes sobre o río Sor, que unen as provincias da Coruña e Lugo e marcan un dos vértices do territorio lucense. Con esta iniciativa, Guido Guía propón unha travesía pola diversidade paisaxística, histórica e humana da provincia, destacando a riqueza dos seus espazos naturais, monumentos e comunidades.
O delegado subliñou o importante papel que realiza o tecido social para conseguir melloras en beneficio da veciñanza e dinamizar social e culturalmente a localidade. Neste sentido, lembrou que a Xunta impulsa o movemento asociativo a través de apoios para o acondicionamento dos seus locais ou para o desenvolvemento de actividades.
A cita será o luns 19 de outubro, ás 17:30 horas, cun punto de encontro no peirao de San Cibrao. Ademais, os diferentes edificios municipais iluminaranse de cor rosa para sensibilizar á poboación sobre a importancia da detección precoz, fundamental para mellorar o prognóstico e a supervivencia das pacientes que padecen esta enfermidade.
O domingo 20 de decembro a Praza César Chavarría acollerá de 11:00 a 20:00 horas unha nova edición do Mercadiño de Nadal organizado polo Concello de Lourenzá, “unha cita para desfrutar do ambiente destas datas e compartir unha xornada especial na nosa vila”, anuncia a alcaldesa, Rocío López. O prazo de inscrición para instalar cun posto xa está aberto e a participación é totalmente gratuíta. As solicitudes poden facerse ata o 16 de decembro nas oficinas do Concello de Lourenzá ou a través do teléfono 982.121.006.
Durante 45 minutos, tres malabaristas —Pablo Reboleiro, Aitor Garuz e Santiago Montero— mergúllanse nun caos divertido onde ninguén manda e todo flúe entre xogos de poder, equilibrios imposibles e humor. A obra amosa como, no mundo dos malabares, romper os patróns establecidos pode levar a descubrir que a verdadeira maxia está en aprender a xogar xuntos.



