Rosa Luxemburgo foi asasinada un 15 de xaneiro de 1919, hai xusto unha centuria.
Os encargados foron os Freikorps, corpos paramilitares conformados na I Guerra Mundial, tradución de cuxo termo –corpos libres- non é máis que un macabro paradoxo. Eles querían impor a súa liberdade a paus e, en puridade, ninguén era máis libre que Rosa.
A Rosa fendéronlle o cranio coa culata dun rifle, logo viñeron os golpes, as torturas e as humillacións, para, con posterioridade, tirar o seu corpo sen vida a unha canle en en Berlín.
A nosa protagonista metera o dedo na chaga e premera forte. A súa reivindicación era a dun mundo onde a liberdade non sometera á xustiza.
Naquel tempo as peaxes pagábanse con sangue, hoxe tamén.
No ano 2004 aprobouse a lei orgánica de medidas de protección integral contra a violencia de xénero. O seu lei motiv era, segundo reza o artigo 1, “actuar contra a violencia que, como manifestación da discriminación, a situación de desigualdade e a relación de poder” exercen os homes sobre as mulleres.
A creación dunha xurisdición especializada, como foron os xulgados de violencia sobre a muller, poñía o acento sobre a necesidade da administración de dotarse de novos medios para atender a vellas realidades.
O tempo volve a situarnos nun cruce de camiños onde, novamente, é inescusable tomar partido; nos nosos días hai quen está a afirmar que esta lei é discriminatoria, xa que a violencia afecta tanto a uns coma a outros. ¿Teñen que fixarse dereitos en sentido positivo? Isto é, ¿é xusto que a lei fixe tratamentos “discriminatorios”?
Se admiten unha opinión este narrador non ten dúbida ao respecto, por suposto. A discriminación positiva é tan só xustiza.
Por iso non teño reparo algún en recoñecer que a lei contra a violencia de xénero é tan mellorable tecnicamente como necesaria no seu contido. Por iso mesmo antes de botar a andar é preciso saber onde estamos.
A violencia é tan só a manifestación última e extrema dunha realidade inxusta, no tocante a Rosa Luxemburgo e ao respecto de tódalas mulleres. Por debaixo do manto superficial existen outras realidades.
No plano xurídico, máis aló da violencia física, habería que analizar o limbo legal no que se atopa a prostitución no noso país. Segundo diversas fontes o 80% das prostitutas traballan contra a súa propia vontade sendo a meirande parte estranxeiras.
Algunhas delas rematarán, igual que a propia Rosa Luxemburgo, no fondo dalgún río.
“Por un mundo no que sexamos socialmente iguais, humanamente diferentes e totalmente libres.”
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
O alcalde, Dani Vega, fixo un balance moi positivo: “foi un concerto moi especial nun marco espectacular, como é a igrexa parroquial de Ribadeo, e no que o gaiteiro Carlos Núñez encandilou aos asistentes co seu repertorio. Todos os asistentes disfrutámolo moito”. Xunto a Carlos Núñez estiveron o rexedor e as concelleiras de Cultura, Turismo e Seguridade, Begoña Sanjurjo, Marta Saiz e Montse Seijo.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
Foron os propios implicados quen contactaron co 112 Galicia pasada a medianoite deste domingo. O vehículo no que viaxaban saíuse da vía na LU-132, en Cabarcos, Barreiros. A posición na que quedou o coche, inclinado sobre un terraplén, complicou o acceso dos profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, por iso, os xestores do Centro Integrado de Artención ás Emerxencias de Galicia avisaron aos Bombeiros de Barreiros. Finalmente, só tiveron que rescatar a un dos dous ocupantes, o copiloto, e, para iso, tiveron que cortar os asentos. Do mesmo xeito, o equipo médico só trasladou a unha persoa.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.
Na xuntanza preténdese analizar a execución das obras, o comportamento da empresa responsable, a problemática dos accesos durante as Festas de Xunqueira e solicitar ao Concello de Viveiro que faga público o proxecto definitivo.
