Ágiles como sombras de luna llena montando las copas de los árboles se vislumbra una nueva casta social que está siendo muy cuestionada. Tienen como maestros en el arte del robo a personajes de renombre y sin escrúpulo, les vale tanto en porcentaje, en tarjetas negras y otras medidas y pesas. Estos pillos sinvergüenzas son gente de guante blanco que toman medidas de ajuste, (a lo andaluz), para equilibrar, dicen, lo que no cobran los muy… cabrones en mano y que deberían haber cobrado por su valía en concepto de servicios al erario público, (mientras quedara algo por escarbar). Es una nueva clase social que aflora con la crisis, maldita catarsis que hace que aflore el color negro de los sepulcros blanqueados, y que durante los años de bonanza, cuando el dinero corría, nadie se atrevía a sospechar que detrás de algún cargo se cargaban la caja de las pensiones, la de todas las menudencias que bien ganadas las tenían según su “justificación”.
Deseosos los humanos de aprender de los vivales, nos traern allá del frío gente muy bien preparada, con artes y mañas y aires de violencia y mal encarados, rompehuesos y lo que haga falta para que te quedes pasmado de lo que hacen, saben hacer o te hacen. A Mariña nos la tienen saqueada, saqueadita la tienen. En sus jornadas de trabajo ponen a andar el GPS para no fallar en la escapá y cuando no se han ido por la derecha por la izquierda se van. Sí, señores, saqueadita la dejan a esta Mariña nuestra. Saquean con los ojos cerrados, chulos los tíos y presumidos también. Y no fallan, ni un ápice. Y salen a la calle abriendo puertas y ventanas para hacerse con lo ajeno que es lo que hace medrar los bolsillos, poderoso caballero, no son hombres de hambre que roban para comer, son gente de vicios, de intereses, de apuestas, que hay que saludar aparte.
Duro, sí señores, el gobierno con recortes y estos chorizos, aplicándose sus ajustes, tirando por nosotros a la baja, por el suelo, para ser su solvencia con nuestros ahorros preferentes y nos saqueen todo, que todo es de ellos.
Y nos saquean las iglesias de A Mariña, trapichean con cuadros antiguos empleando el trueque como moneda, tú me das un San Benito y te quedas con la Inmaculada y negocian con las ánimas para que no les quiten los “petos”, es nostalgia, dicen los tíos, de verlos tantos años sin que prendiera ni una triste moneda.
Esta nueva clase, esta clase nueva, no, no está formada por gente de hambre que robe para matar el hambre. Lo suyo es la calderilla, lo suyo es el vil metal, la moneda, lo que da valor a los bolsillos, poderoso caballero…
No es el hambre, no, lo que mueve a esta gente a robar. Son gente de trueque, no de estómago vacío. Díganme, sino, los que roban para destrozar y ensañarse a golpes con lo que ya no quieren llevarse, como si le dieran venadas. ¿Creéis que los pobres de hambre seleccionan en los contenedores el mendrugo grande dejando el pequeño si solo buscan saciar su hambre, acallar las tripas de sus hijos?.
Señores, nos invaden los cacos. Esta ola de robos se está instalando en nuestra comarca con virulencia y maestría. Gente muy preparada está siendo echada de las grandes ciudades y se refugian en lugares tranquilos. Tendrán un vacío legal mientras mantengan su modus operandi, rápidos, preparados, adiestrados, instruidos para llevar al mercado negro las gangas de la clase alta, que si esta sortija, que si aquel collar, y su peso en gramos y los gramos en oro.
Los pobres de hambre son otra cosa. ¡Qué bien los describía Galdós!. Cada rico tenía sus pobres, era un lujo y cada pobre se sentía mimado por su protector o protectora, el pobre era algo personal, propio, símbolo de riqueza, de bienestar. Dar en público aliviaba las malas lenguas. Hoy, estos pobres, siguen teniendo sus puestos en las calles, plazas e iglesias, y para identificarse, en un cartón, a grandes rasgos, tienen su biografía, su curriculum vitae, escrito con faltas de ortografía para que la pobreza sea aún mayor y ellos más necesitados. D. Benito Pérez Galdós denunciaba la soberbia de la burguesía, religiosidad hipócrita la suya, cuando la grandeza habría que buscarla en la humildad de los pobres. ¡Quién no les daría un mundo envuelto en un mendrugo de pan!.
Los otros, no. Con los “cacos” llegó el escándalo, el robo organizado y una alarma social que debemos destapar y denunciar. ¿Esos?. Los de arriba?. Estos el dinero lo tienen en el nido de los cucos.
Ramón Hermida Pumares




















Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
Foron os propios implicados quen contactaron co 112 Galicia pasada a medianoite deste domingo. O vehículo no que viaxaban saíuse da vía na LU-132, en Cabarcos, Barreiros. A posición na que quedou o coche, inclinado sobre un terraplén, complicou o acceso dos profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, por iso, os xestores do Centro Integrado de Artención ás Emerxencias de Galicia avisaron aos Bombeiros de Barreiros. Finalmente, só tiveron que rescatar a un dos dous ocupantes, o copiloto, e, para iso, tiveron que cortar os asentos. Do mesmo xeito, o equipo médico só trasladou a unha persoa.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.
Villares subliñou o éxito de convocatoria do evento, que reúne cada ano a numerosos participantes e afeccionados en Ribadeo, “aproveitando o atractivo da ría e do seu porto deportivo para atraer visitantes e complementar co deporte a súa ampla oferta de natureza, patrimonio e gastronomía”. A presente edición estivo dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, con motivo do centenario do nacemento do que fora presidente do Goberno e alcalde honorario do municipio. Ademais das regatas de vela en distintas categorías, celebráronse bautizos de buceo, charlas ou un concurso de pesca, entre outras actividades.
Na xuntanza preténdese analizar a execución das obras, o comportamento da empresa responsable, a problemática dos accesos durante as Festas de Xunqueira e solicitar ao Concello de Viveiro que faga público o proxecto definitivo.
A marcha partirá ás 12:30 horas diante do Concello, percorrerá as rúas peonís do centro e rematará novamente na casa consistorial, onde se lerá un manifesto. A plataforma chama a mobilizarse cunha mensaxe clara: cada bomba destrúe vidas e cada silencio convértenos en cómplices. Defenden que é o momento de saír á rúa para esixir o fin da violencia, o respecto aos dereitos humanos e a liberdade do pobo palestino, lembrando que a presenza das persoas manifestantes é a voz de quen hoxe non pode falar. A convocatoria péchase cun triplo chamamento: non á guerra, non ao silencio e non á indiferenza.



