Vieja reflexión. Pero indispensable para volver a empezar. Distinguir las voces de los ecos. Aprender a conversar con el hombre que va con nosotros mismos. Caminar ligeros de equipajes. Ser en el buen sentido de la palabra bueno. Y es que repasando los poemas de nuestros mejores maestros, encontramos respuestas y sendas para reemprender la marcha.
Me viene a la mente que habrá tres espacios sobre los que debatir. Las causas primeras de esta catástrofe mundial. El nivel de los dirigentes que ha puesto el sistema para “cuidar” de la civilización. Los cambios que debemos operar, desde el poder popular y sin que vuelvan a meter sus sucias manos los mercaderes y los profetas.
Llevo tiempo pidiendo que paremos. La velocidad nos impide ver el paisaje. La velocidad nos instala en un vehículo perverso desde el que no vemos lo que dejamos atrás. Pero esta vez, el vehículo ha descarrilado. Al bajarnos del amasijo en que se ha convertido nuestro mundo, comprobamos: desigualdades y desequilibrios insoportables; cambio climático a punto de crear un planeta inservible para la vida; teorías-mentiras-manipulaciones a inventario de los nuevos poderes fácticos; incapacidad para enfrentarnos con un virus, cuando la soberbia nos había llevado al discurso de la inmortalidad.
Hace años que me refugio en la historia. Pido aprender del pasado. Hacer un ejercicio retrospectivo epidemiológico. Buscar la respuesta en los ciclos de la convivencia humana. Menos política y más sociedad. Pero sobre todo, menos soberbia fruto de la revolución tecnológica y más lectura para los episodios que sufrieron las diferentes civilizaciones, para asumir los fracasos del cenit y regresar humildemente a las raíces del pueblo, sabio, comprometido, formado por legiones de héroes anónimos, a los que estamos colocando en la vanguardia de la lucha, mientras jefes, jefecillos, liberados, autoridades, mamelucos vestidos de gala y rodeados de pompas solemnes, muestran no sólo incapacidad; algo peor. Son el obstáculo para los que caminan hombro con hombro.
Tengo necesidad de saber que pasa. Como están mis amigos. De qué forma puedo ayudar. Como salvamos a los más débiles, ¡esto no puede ser Esparta!. Qué mecanismos debo exigir desde mi condición, sin género, de ciudadanía, para que pongamos freno a las Pandemias – no olvidemos que son tres; infección, pánico, pobreza-.
Por lo de pronto saco fuerzas de mi propia dignidad. No entiendo, no consiento, no me callo. Esos malnacidos de las instancias “supremas” de la UE que se han negado a poner en marcha los “coronabonos” para inyectar recursos económicos al sistema, son unos malditos feudales que debemos expulsar lo antes posible. Esta no es la Europa de los ciudadanos. Sigue siendo el mercado en el que unos son explotados y otros se forran…Pues llegó el comandante y mandó parar…
Y por último. Supongo que a estas alturas no habrá ningún sindicalista liberado. Supongo que no habrá ningún alto funcionario refugiado en su despacho. Supongo no habrá ningún empresario haciendo cuentas para la fórmula antigua que consiste en prescindir del obrero para poner a buen recaudo el capital
Amen.



















O domingo 20 de decembro a Praza César Chavarría acollerá de 11:00 a 20:00 horas unha nova edición do Mercadiño de Nadal organizado polo Concello de Lourenzá, “unha cita para desfrutar do ambiente destas datas e compartir unha xornada especial na nosa vila”, anuncia a alcaldesa, Rocío López. O prazo de inscrición para instalar cun posto xa está aberto e a participación é totalmente gratuíta. As solicitudes poden facerse ata o 16 de decembro nas oficinas do Concello de Lourenzá ou a través do teléfono 982.121.006.
Durante 45 minutos, tres malabaristas —Pablo Reboleiro, Aitor Garuz e Santiago Montero— mergúllanse nun caos divertido onde ninguén manda e todo flúe entre xogos de poder, equilibrios imposibles e humor. A obra amosa como, no mundo dos malabares, romper os patróns establecidos pode levar a descubrir que a verdadeira maxia está en aprender a xogar xuntos.
No encontro, abordáronse temas como a posibilidade de colaborar na mellora da formación dos traballadores, destacando a importancia que ten ese aspecto neste sector estratéxico para Galicia. Tamén se trocaron puntos de vista relativos ás condicións laborais dos profesionais do mar.
Pasadas as 13:30 horas deste luns, o 112 Galicia tivo constancia, a través de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, dun ciclista que se atopaba en parada cardiorrespiratoria no quilómetro 1 da LU-151, á altura da parroquia de Fazouro. De inmediato, os xestores do Centro Integrado de Atención ás Emerxencias solicitaron a colaboración dos axentes da Garda Civil de Tráfico e da Policía Local de Foz. Malia os esforzos, os profesionais sanitarios só puideron confirmar o falecemento da persoa.
A variada oferta de produtos de artesanía e de alimentación de temporada e proximidade á venda complementouse con degustacións de minihamburguesas de carne de raza Limiá e empanada de carne de porco celta e tenreira de raza Caldelá, que se repartiron gratuitamente entre as peroas que fixeron algunha compra no Mercadiño.
Os cortes produciranse do punto quilométrico 2,800 ao final da vía. Habilitaranse desvíos alternativos que estarán debidamente sinalizados.
A xornada comezará ás 12:00 h cun faladoiro titulado “Vizoso e nós”, no que participarán Pepe Penabade, Pepe Blanco, Caxigueiro, Aurelia Balseiro e Mª Cristina Rubal González, moderados por Antonio Reigosa. Ás 13:20 h abrirase a exposición “Xosé Vizoso. O neno que debuxou un cabalo”, que permanecerá dispoñible durante as festas de San Lucas. A partir das 13:45 h terá lugar o acto de inauguración e descuberta da placa da nova rúa Xosé Vizoso, na Praza da Fonte Vella, coa presenza de autoridades, familiares e amizades do artista. As persoas asistentes recibirán no auditorio unha lámina cunha obra de Vizoso como agasallo.



