Vieja reflexión. Pero indispensable para volver a empezar. Distinguir las voces de los ecos. Aprender a conversar con el hombre que va con nosotros mismos. Caminar ligeros de equipajes. Ser en el buen sentido de la palabra bueno. Y es que repasando los poemas de nuestros mejores maestros, encontramos respuestas y sendas para reemprender la marcha.
Me viene a la mente que habrá tres espacios sobre los que debatir. Las causas primeras de esta catástrofe mundial. El nivel de los dirigentes que ha puesto el sistema para “cuidar” de la civilización. Los cambios que debemos operar, desde el poder popular y sin que vuelvan a meter sus sucias manos los mercaderes y los profetas.
Llevo tiempo pidiendo que paremos. La velocidad nos impide ver el paisaje. La velocidad nos instala en un vehículo perverso desde el que no vemos lo que dejamos atrás. Pero esta vez, el vehículo ha descarrilado. Al bajarnos del amasijo en que se ha convertido nuestro mundo, comprobamos: desigualdades y desequilibrios insoportables; cambio climático a punto de crear un planeta inservible para la vida; teorías-mentiras-manipulaciones a inventario de los nuevos poderes fácticos; incapacidad para enfrentarnos con un virus, cuando la soberbia nos había llevado al discurso de la inmortalidad.
Hace años que me refugio en la historia. Pido aprender del pasado. Hacer un ejercicio retrospectivo epidemiológico. Buscar la respuesta en los ciclos de la convivencia humana. Menos política y más sociedad. Pero sobre todo, menos soberbia fruto de la revolución tecnológica y más lectura para los episodios que sufrieron las diferentes civilizaciones, para asumir los fracasos del cenit y regresar humildemente a las raíces del pueblo, sabio, comprometido, formado por legiones de héroes anónimos, a los que estamos colocando en la vanguardia de la lucha, mientras jefes, jefecillos, liberados, autoridades, mamelucos vestidos de gala y rodeados de pompas solemnes, muestran no sólo incapacidad; algo peor. Son el obstáculo para los que caminan hombro con hombro.
Tengo necesidad de saber que pasa. Como están mis amigos. De qué forma puedo ayudar. Como salvamos a los más débiles, ¡esto no puede ser Esparta!. Qué mecanismos debo exigir desde mi condición, sin género, de ciudadanía, para que pongamos freno a las Pandemias – no olvidemos que son tres; infección, pánico, pobreza-.
Por lo de pronto saco fuerzas de mi propia dignidad. No entiendo, no consiento, no me callo. Esos malnacidos de las instancias “supremas” de la UE que se han negado a poner en marcha los “coronabonos” para inyectar recursos económicos al sistema, son unos malditos feudales que debemos expulsar lo antes posible. Esta no es la Europa de los ciudadanos. Sigue siendo el mercado en el que unos son explotados y otros se forran…Pues llegó el comandante y mandó parar…
Y por último. Supongo que a estas alturas no habrá ningún sindicalista liberado. Supongo que no habrá ningún alto funcionario refugiado en su despacho. Supongo no habrá ningún empresario haciendo cuentas para la fórmula antigua que consiste en prescindir del obrero para poner a buen recaudo el capital
Amen.



















A interrupción do servizo está prevista entre as 8.00 e as 19.00 horas con motivo dos traballos de conexión á nova obra de saneamento que se está a executar na contorna. Trátase dunha intervención necesaria para avanzar na mellora das infraestruturas e dos servizos básicos na zona.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos.