Desisto. Esa é a idea que me ven á cabeza con certa frecuencia dende hai algún tempo. Rescate aos bancos dicindo que o van devolver, pero sabendo que non sería así? Desisto! Promesas electorais que non cre ninguén (aparentemente) pero que parecen causar o efecto desexado unha e outra vez? Desisto! Asimetrías legais (teño que dicir aquí ‘aparentes’?) sen fin que curiosamente benefician a quen menos necesita de beneficios? Desisto! Expresión libre segundo para que e para quen? Desisto! Contaminación ambiental aumentada a cada promesa de diminución? Desisto! Corrupción que se reproduce a pesar das sucesivas rachaduras de vestiduras dos responsables? Desisto! E así sucesivamente, moito máis…
Mais non, sei que non podemos desistir. Si, hai quen parece que naceu desistido. Posiblemente, se alguén así comezou a ler, non terá chegado ata aquí. Pero é que creo que vivir parece ser iso: loitar para seguir vivo, para que todos podamos seguir vivos. A vida é un desequilibrio continuo, axustándose e reaxustándose sen parar. Só hai equilibrio cando se chega a un punto estable, o máis baixo, a morte. Mais tamén, polo contrario, se o desequilibrio se fai demasiado grande, rachamos incapaces de soportalo, e quedamos destruídos. Aí, no medio, axustándose, está a vida posible. Como salienta o dito, no medio está a virtude.
Por iso, seguir vivos. Pode que botándolle un chisco de optimismo que faga máis doce un mar cheo de pesimismo a modo de lixo que flota e fai máis temibles as ondas. Esas que máis aló de mexernos suavemente arríncannos da nosa posición e vémonos zarandeados sen máis, sen solución. Así pois, a única alternativa é a de mantérmonos a flote. Non hai quebraondas, senón rompentes diante de nós: nós somos pequenos quebraondas que, manténdonos a flote, contribuímos a restar un case nada a potencia das ondas que nos ningunean, que fan como se non fósemos ninguén.
Non, de pouco vale queixarse, máis aló de afundirse mentalmente. Peor aínda é fundirse na corrente dominante e tentar aproveitar a situación cadaquén polo seu, abandonando ós demais e perpetuando e aumentando os desequilibrios a nivel xeral. Manterse a flote pode custar, pero xa é algo non só para nós, senón a favor de todos, que ven como se pode manter un, e contribúe á esperanza. E, se alguén sabe nadar, é capaz de axudar para chegar á terra firme, para construír unha protección contra as forzas que nos moven coma se non tiveramos vontade, ese alguén convértese nun líder que marca a ruta ou nun faro que nos indica onde está a rompente que nos pode esmagar.
Si, os líderes existen, pero como cadaquén non sexa capaz de erixirse en líder de si mesmo, sairemos dunha para meternos noutra, indo de mal en peor. Mentres, os desafíos non esperan, senón que veñen a por nós aínda que sigamos a táctica do avestruz. Van desaparecer por arte de maxia a contaminación ou a desigualdade porque nos liemos a manta á cabeza? Non, non se trata de abstraerse no optimismo ou resignarse co pesimismo. A única saída viable pasa por traballar con realismo no día a día, cos nosos erros, tendo sempre presente que somos seres sociais e esquecer ós máis é, ó tempo, esquecer quen somos.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
O vendedor da ONCE Daniel José López Legaspi foi quen levou a sorte ao municipio desde o seu posto de venda situado na Praza Maior.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
