Aquella mujer anónima
Ocurrió de madrugada, tenía 17 años y creo que era Viernes. Supongo que era verano porque la persiana estaba medio bajada y la ventana abierta de par en par. Hacía zapping desde una esquina del sofá, intentando encontrar algo entretenido en la televisión, sin conseguir que nada llamara mi atención más de 2 minutos. De repente, dejé de mirar la pantalla para prestar atención a unos gritos que venían de la calle y que parecían de una mujer. Me levanté del sofá y agaché mi cabeza a la altura del hueco de la persiana que quedaba entreabierta y observé que al otro lado de la calle, en la urbanización de en frente, una pareja discutía acaloradamente. Eran altos, bien vestidos y casi puedo asegurar que guapos, lo que llamamos una pareja “diez”. Permanecían de pie al lado de un deportivo rojo que estaba aparcado de espaldas a ellos. El le gritaba cerca de la cara y ella se mantenía allí a su lado, soportando aquellas palabras que no puedo precisar, pero que desde la distancia, se me antojaban humillantes, de desprecio; a cada poco, la mujer gritaba, contestando con la cabeza baja como si intentara con sus gritos defenderse de quien a buen seguro, no la escuchaba.
Después la agarró del brazo y la llevó hacia el coche, hacia la puerta del copiloto y allí a a empujones consiguió meterla dentro. En ese momento salí corriendo hacia la habitación de mi madre, que dormía. Para entonces ya había apagado la tele, y las dos nos asomamos a través del hueco de la ventana y volvimos a escuchar los gritos que salían del coche. Mamá corrió hacia el teléfono y llamó a la policía nacional, mientras yo seguía escuchando atónita los gritos que rompían el silencio de la noche, mientras pensaba en voz alta: ya vienen, aguanta por favor….
Al poco, distinguimos las luces azules que avanzaban por la cuesta que daba acceso a la urbanización y entonces respiré aliviada mientras la patrulla de la policía se situaba al lado del coche rojo y enfocaba con una linterna. Se abrió la ventanilla y después de no más de un minuto de conversación, los policías se fueron. Yo no entendía nada. Miré a mi madre intentando que ella me diera respuestas pero ninguna de las dos conseguíamos entender porqué las personas aguantaban ciertas situaciones y malos tratos y ahora pienso: afortunadamente!.
La pareja se fue en su deportivo rojo y yo pasé varios días maldiciendo a aquella mujer anónima por no dejarse “salvar”. Pasado este tiempo, con toda la información y la formación de la escuela de la vida, no dejo de arrepentirme de aquellos días en que maldecía a una mujer maltratada, porque no comprendía lo que pasaba por su cabeza para no salir corriendo, y dejando a aquel individuo allí plantado.
Me congratulo en cambio, de no haber entendido aquella situación como normal, de que mi madre cogiera el teléfono y llamara a la policía y de que aquel maltratador y sus actos no pasaran desapercibidos aquel viernes por la noche. Tambien me pregunto como es posible que en el entorno de una urbanización repleta de viviendas y a solo unos metros de aquel coche rojo, nadie más escuchara aquellos gritos que mi madre y yo oíamos perfectamente desde una calle más alejada y separada por unas vías del tren.
016, teléfono de atención al maltrato
Beatriz Vázquez Monroy























Os asistentes puideron coñecer de preto unha particular viaxe que parte de Ribadeo e percorre Galicia en 37 etapas bordeándoa e combinando ciclismo, patrimonio, cultura e paisaxe. Jorge Justo estivo acompañado polo alcalde de Ribadeo, Dani Vega, e por Pablo Mosquera, ex director do Hospital da Costa (agora Hospital Público da Mariña).
Unha peza de teatro físico e manipulación de obxectos para público infantil e familiar que aborda a meta máis soñada polo ser humano: voar sen ás. Venda de entradas: no teléfono 982560162, en horario, de 9 a 14,00 horas, ou no correo electrónico cultura@viveiro.gal ou na taquilla unha hora antes da función. A cita será ás 18h.
O evento ofrecerá mel, produtos de tempada, artesanía, gastronomía e outras propostas locais. O Concello do Valadouro mantén aberto o prazo de inscrición para persoas e empresas expositoras, que poden presentar a súa solicitude na sede electrónica ou nas oficinas do Centro Socio-cultural, Xuvenil e da Terceira Idade “Manuel Lourenzo” ata o martes 6 de outubro, ou ata completar os postos dispoñibles.
Neste curso a actividade estará dispoñible para as nosas pequenas Xoias e para alumnado externo, cunha sesión semanal, a cargo de Yasmin Toledo e Patrícia Sousa, do equipo de Segunda División. O alumnado poderá escoller o seu horario de adestramento entre os luns (16:00 h.-17:00 h., Vista Alegre) e os venres (19:30 h.-20:30 h., Monte Castelo). A actividade terá un custo de 6€/mes para o alumnado da escola laranxa e 24€/mes para o alumnado externo.
Un particular informou minutos despois das 11 horas deste xives dun camión que transportaba formigón envorcado no quilómetro 68 da N-640, á altura da parroquia de Ramil (Castro de Rei). Segundo explicou o mesmo alertador, o condutor permanecía no interior da cabina e outros dous turismos estaban implicados no accidente. De inmediato, desde o Centro Integrado de Atención ás Emerxencias solicitouse a acción de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, da Garda Civil de Tráfico, dos Bombeiros de Vilalba e dos servizos de mantemento da estrada. Os bombeiros confirmaron que non tiveron que excarcerar, pois a persoa estaba xa fóra do vehículo cando chegaron ao punto. Así, colaboraron na limpeza da vía cos servizos de mantemento da estrada.
Neste espazo radiofónico Félix Jorquera falará coa alcaldesa de Lourenzá, Rocío López; co concelleiro de Cultura, Manuel Arango; con José Cuadrado, presidente da Indicación Xeográfica Protexida Faba de Lourenzá e pregoeiro desta edición da festa; co chef Pedro Barreira; e con Antonio Irimia, presidente do club VespaFaba & Clásicos, de Lourenzá.
Ademais da intervención arqueolóxica de 2026, o Concello achega 7.500 euros para restaurar a cabaña C-2, lembrando que “Seguimos apostando por el patrimonio arqueológico y el desarrollo arqueológico del concejo”. Tamén se mellorou o acceso ao xacemento, e o castro consolídase como un recurso turístico en crecemento, clave para avanzar na desestacionalización.



