BURELA .- A CIG de A Mariña presentou en Burela a campaña “Reivindicamos o noso espazo na sociedade como mulleres, traballadoras e galegas” iniciativa que a secretaria da muller da organización sindical está a pór en marcha en todo o país con motivo do “Día da muller”
Reivindicamos o noso espazo na sociedade como mulleres, traballadoras e galegas!
As traballadoras que formamos parte da Confederación Intersindical Galega reivindicamos
a ideoloxía de clase que durante anos formou parte da conmemoración do 8 de marzo. Por iso
acompañamos o substantivo traballadora a esta data. Porque cremos que é bo recuperar da his-
toria colectiva o xermolo proletario que agora aparece esvaído e encuberto de tintes consumistas
propios do capitalismo.
Historicamente as mulleres rexistramos sempre niveis de paro superiores aos dos homes. Du-
rante décadas xustificamos as políticas de igualdade no emprego pola necesidade de equilibrar o
nivel de inserción laboral entre ambos sexos. No actual contexto de crise económica, os medios de
comunicación centraron as súas informacións nas elevadas taxas de paro padecidas polos homes,
baseando a súa información en que a destrución do emprego se centrou maioritariamente en sec-
tores masculinizados. De feito, a meirande parte das medidas de apoio ao emprego concentráronse
nos sectores da construción e do automóbil, deixando de lado o impulso do emprego feminino e a
protección do colectivo desempregado máis vulnerábel, que está composto maioritariamente por
mulleres. Aínda que é certo que o aumento do paro en 2009 afectou máis aos homes, a taxa de
paro segue a ser maior no caso das mulleres.
Nun contexto de crise e aumento do desemprego, é preciso activar todos os mecanismos
para protexer as traballadoras e os traballadores, pero poñendo atención a que nesa redución dos
cadros de persoal non se aumente a fenda da discriminación das mulleres no mercado laboral. Por
iso é preciso seguir pulando pola aplicación de políticas activas que permitan avanzar no emprego
feminino e reducir as discriminacións actualmente existentes.
A pesar do respaldo social que tivo a Lei de igualdade, o certo é que a traslación aos convenios
colectivosdasmedidasdeigualdadenonalcanzouavelocidadeprevistainicialmente.Nestecontexto,
a Administración galega non só non está a realizar os investimentos necesarios, senón que centra
os recortes orzamentarios precisamente nos programas relacionados co emprego, a igualdade e a
conciliación da vida familiar, laboral e persoal.
Non se traballa en reformas legais para fomentar a corresponsabilidade, como é o caso da
ampliación dos permisos de paternidade ou maternidade, mentres que se seguen a potenciar as
excedenciasporcoidadoeasreduciónsdexornada(senningúntipodeaxudaquecompenseabaixa
de salarios) e, pola contra, anúncianse novas medidas de fomento do emprego a tempo parcial.
Tampouco se fala das precarias condicións na que as mulleres están a desenvolver o seu traballo,
presionadas pola patronal para forzalas a abandonar os seus postos, creando un ambiente degradan-
te, intimidatorio e hostil. Ou as presións ás que someten as mulleres limitando ou imposibilitando o
dereito ao exercicio da conciliación da vida familiar, persoal e laboral, denegando incluso reducións
de xornada, permisos relacionados coa maternidade, protección do embarazo e a lactación, etc.
Porque as mulleres e os homes que formamos parte da CIG entendemos que a crise económica
non se pode empregar máis como escusa para reducir postos de traballo, e para non desenvolver as
medidas de igualdade adoptadas para frear a discriminación laboral e favorecer a conciliación. Por iso
nondebemospermitirqueseinstaletaménomedononosotraballoeposterguemoscalqueraactuación
quenonteñacomofinmanteroemprego,aíqueprecisamosqueasmullereseoshomesqueformamos
parte da negociación colectiva demandemos a aplicación de medidas de igualdade adoptadas para
rematar coa discriminación laboral e favorecer a conciliación, aínda en tempos de crise.
Así as cousas, as mulleres non podemos ficar caladas. Por iso loitamos unidas para dignificar as
nosas condicións sociolaborais e salariais, por superar as situacións de discriminacións que adoita-
mos padecer: precariedade, subemprego, contratos a tempo parcial, inactividade, temporalidade,
economía somerxida, desemprego, violencia, pobreza, dependencia, desigualdade, segregación
horizontal e vertical…
Deslexitimamos a división sexual do traballo, e apostamos por un modelo de sociedade formado
por persoas sustentadoras/coidadoras en igualdade, ao que deben ir orientadas as políticas públi-
cas, e non ao actual modelo que obriga as mulleres a volveren ao fogar a ocuparse do coidado de
familiares dependentes, ou ben a reducir a súa xornada para compatibilizala co coidado.
Neste sentido alzamos a voz a favor dos servizos sociais públicos, que en Galiza están sendo
desmantelados.
Denunciamos que seguimos topando cun teito de cristal que limita a nosa equiparación cos
homes, sobre todo cando queremos acceder a postos de liderado político, económico, social e
intelectual.
Denunciamos a explotación da dobre xornada. Porque seguimos a destinar moitas máis horas
ca os homes por xornada ás tarefas domésticas, de xeito que o fogar segue a ser o segundo centro
de traballo das mulleres, tarefas non remuneradas que nos impiden descansar do traballo realizado
fóra da casa.
Reivindicamos o noso dereito á sexualidade, ao control do noso corpo e a decidir libremente
sobre a nosa maternidade. E cando nos decidimos a exercela, que se garanta que non imos ser
discriminadas ao incorporarnos ao posto de traballo.
Denunciamos a invisibilidade do traballo das mulleres, xa que non se representa estatisticamente
a presenza feminina na forza laboral, dado que non se considera parte do produto o traballo da
muller que non chega ao mercado (aprovisionamento de bens para labores de reprodución no ám-
bito doméstico, educación, creación de alimentos, traballo de coidado e sanitario, etc.), ou porque
moitas delas fican aínda baixo o epígrafe da economía somerxida.
Somos conscientes de que para logralo é preciso fortalecer a nosa organización, sumando
mulleres ao noso proxecto sindical, reivindicando o noso espazo na sociedade, como mulleres,
traballadoras e galegas.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.
Villares subliñou o éxito de convocatoria do evento, que reúne cada ano a numerosos participantes e afeccionados en Ribadeo, “aproveitando o atractivo da ría e do seu porto deportivo para atraer visitantes e complementar co deporte a súa ampla oferta de natureza, patrimonio e gastronomía”. A presente edición estivo dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, con motivo do centenario do nacemento do que fora presidente do Goberno e alcalde honorario do municipio. Ademais das regatas de vela en distintas categorías, celebráronse bautizos de buceo, charlas ou un concurso de pesca, entre outras actividades.
Na xuntanza preténdese analizar a execución das obras, o comportamento da empresa responsable, a problemática dos accesos durante as Festas de Xunqueira e solicitar ao Concello de Viveiro que faga público o proxecto definitivo.
A marcha partirá ás 12:30 horas diante do Concello, percorrerá as rúas peonís do centro e rematará novamente na casa consistorial, onde se lerá un manifesto. A plataforma chama a mobilizarse cunha mensaxe clara: cada bomba destrúe vidas e cada silencio convértenos en cómplices. Defenden que é o momento de saír á rúa para esixir o fin da violencia, o respecto aos dereitos humanos e a liberdade do pobo palestino, lembrando que a presenza das persoas manifestantes é a voz de quen hoxe non pode falar. A convocatoria péchase cun triplo chamamento: non á guerra, non ao silencio e non á indiferenza.
Estiveron acompañados polas dúas técnicas de Xuventude, para gozar dunha mañá nas distintas actividades que ofrece este parque de trampolíns. Pola tarde, o grupo parou a xantar no Lago das Pontes, onde puido coñecer a historia da súa creación e desfrutar dun baño. A viaxe estivo organizada polas Concellerías de Xuventude e Deporte e pola Oficina de Información Xuvenil dentro do programa “Verán a Tope en Xove 2026”.
Evaristo Calvo, Rebeca Montero e Vítor Mosqueira interpretaron o pasaxe que recrea os últimos momentos do Mariscal Pardo de Cela e da súa muller, Isabel de Castro, antes da traizón da Frouseira. A acción cultural, coordinada por Carme Varela e promovida pola Vicepresidencia da Deputación de Lugo, rende homenaxe ao gran dramaturgo do Valadouro no seu primeiro cabodano. 
