Nota de prensa
A ESCOPETA NACIONAL: JUÁREZ E BORREGÓN AUTORIZAN A CAZA TODO O ANO
Privatización encoberta do monte, extinción de especies e maior risco de lumes
8 de setembro de 2010. A consellería de Medio Rural acaba de anunciar que vai autorizar batidas de xabarín dende abril até xaneiro. Nada menos que dez meses de caza ao ano e máis de 20.000 batidas autorizadas de antemán que non precisan acreditar danos. Nisto consiste a “caza preventiva”, un vello anceio dalgunhas federacións de caza que agora Conservación da Natureza vén de asumir, en realidade unha excusa para estar pegando tiros todo o ano.
Tal feito, inédito en calquera política ambiental seria, vai expulsar ou colocar en grave risco para a súa integridade, a todas as persoas que non sendo cazadores pretendan frecuentar o monte. Tamén pensamos que causará graves danos a outras especies de fauna salvaxe, incluidas especies protexidas, non terán o sosego necesario para se reproducir, ou cuxas crías serán devoradas polas xaurías dos cazadores. Alén disto, incrementarase o risco de incendios coa masiva afluencia de vehículos, disparos e cigarros no monte, sobre todo durante o verán, cando a lei prohibe tais actividades.
A xustificación para o alongamento da actividade cinexética pretende, segundo a administración, rematar cos danos á agricultura, cando este sistema xa se amosou inútil para tal fin: cada ano se autorízanse mais batidas e cada ano hai máis denuncias por danos, mesmo baixo a sospeita de seren feitas polos propios cazadores-recolectores, co obxecto de acadar autorizacións “extra” para realizar batidas á marxe da tempada oficial.
Con decisións coma esta, que abeira a inconstitucionalidade, a administración ambiental galega só pretende favorecer ao loby da caza e aos seus negocios paralelos (venda de armas e complementos cinexéticos, por exemplo), en detrimento do resto da cidadanía que ten dereito a frecuentar o monte e da propia conservación dos recursos.
Os danos ocasionados polos animais salvaxes, nomeadamente o xabarín, relaciónase coa desaparición das especies cinexéticas clásicas (como coellos, perdices, lebres, etc.), co exterminio dos depredadores naturais (principalmente o lobo) pero sobre todo co abandono do rural. Por iso, cómpre primeiro poñer o monte en valor, diversificando os usos (os monocultivos de eucalipto e do millo teñen moito que ver coa proliferación do xabarín) e coidándoo racionalmente, limpando o exceso de mato durante o inverno o que tamén rebaixaría o risco de lumes. Sen actuar sobre estes factores, meter máis pólvora e máis chumbo no monte non solucionará o problema e afondará no desequilibrio ecolóxico destas áreas.
Por iso, esiximos que se destinen recursos a limpar os montes durante o inverno, fomentando a repoboación con frondosas, factores limitantes do mato, e obrigando aos Tecores a realizar plantacións disuasorias lonxe das zonas agrarias, alén de incentivar o valado das explotacións, entre outras medidas.
Facer o xogo ao lobby da caza concedendo máis batidas non soluciorará o problema, ao igual que destinar inxentes cantidades de cartos á extinción non diminuíu o número de lumes. Con medidas coma esta, os responsábeis de Conservación da Natureza certifican unha vez máis a súa incompetencia para xestionar a biodiversidade galega: son o raposo a ter conta do galiñeiro!
Descarrega o comunicado íntegro, subscrito polas 7 principais organizacións ecoloxistas galegas (ADEGA, Amigos da Terra, Libera, Coto do Frade, Federación Ecoloxista Galega, Matar por matar NON e Verdegaia) na seguinte ligazón:
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.
Villares subliñou o éxito de convocatoria do evento, que reúne cada ano a numerosos participantes e afeccionados en Ribadeo, “aproveitando o atractivo da ría e do seu porto deportivo para atraer visitantes e complementar co deporte a súa ampla oferta de natureza, patrimonio e gastronomía”. A presente edición estivo dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, con motivo do centenario do nacemento do que fora presidente do Goberno e alcalde honorario do municipio. Ademais das regatas de vela en distintas categorías, celebráronse bautizos de buceo, charlas ou un concurso de pesca, entre outras actividades.
Na xuntanza preténdese analizar a execución das obras, o comportamento da empresa responsable, a problemática dos accesos durante as Festas de Xunqueira e solicitar ao Concello de Viveiro que faga público o proxecto definitivo.
A marcha partirá ás 12:30 horas diante do Concello, percorrerá as rúas peonís do centro e rematará novamente na casa consistorial, onde se lerá un manifesto. A plataforma chama a mobilizarse cunha mensaxe clara: cada bomba destrúe vidas e cada silencio convértenos en cómplices. Defenden que é o momento de saír á rúa para esixir o fin da violencia, o respecto aos dereitos humanos e a liberdade do pobo palestino, lembrando que a presenza das persoas manifestantes é a voz de quen hoxe non pode falar. A convocatoria péchase cun triplo chamamento: non á guerra, non ao silencio e non á indiferenza.
