Moitos víamos o Hospital da Costa como un servizo sanitario que evolucionaba constantemente para facerse mellor. Profesionais sanitarios e profesionais non sanitarios foron consolidando un centro hospitalario con categoría de xeral. Un centro pequeno en dimensións pero que acadou un nivel enorme na aplicación global da sanidade como servizo público fundamental e básico nunha sociedade responsable.
Seguridade, confianza, orgullo, pertenza, e moitas cousas máis, senten os setenta e pico mil veciños da Mariña por este centro sanitario que é o que máis cerca teñen nun radio de 110 quilómetros.
Unha Área Sanitaria Integrada propia da Mariña xustifícase axiña: Distancia a cidade, poboación fixa e, en verán, engadida, crecemento constante do censo (Ribadeo, Burela, Viveiro, Foz..), actividade laboral singular ( pesca, industria, etc.) actividade comercial, turística e cultural, intensidade de tráfico rodado, número de contribuíntes e cantidade económica contribuída…
Pero facendo o contrario do que se fixo noutros sitios, como o Pais Vasco, os mandatarios da Xunta do PP decidiron unilateralmente varrer do mapa a Área Integrada propia da Mariña levando con ela a xestión e servizos que o hospital da Costa exercía de maneira autónoma. Inventaron unha gran Área con epicentro en Lugo que absorbía, como un furado negro, a independencia sanitaria e económica dos hospitais de Burela e Monforte.
Empapado en mentiras (ampliación do hospital, servizo de oncoloxía, melloras en urxencias…) os mandatarios anunciaban con esta medida grandes vantaxes, en atención sanitaria, para os veciños da Comarca Mariñá, pero a realidade a día de hoxe é tristemente moi preocupante.
En primeiro lugar o hospital de Burela carece de orzamento propio o que obriga a unha dependencia absoluta das decisións de terceiros. Con esta decisión elimínase de golpe a autonomía económica e desaparecen os servizos administrativos ligados a xestión orzamentaria (pagos a provedores, nóminas, facturas, contratación, adquisición de equipos, material clínico, etc.) e os postos de traballo correspondentes. Os traballadores xa foron advertidos pola xerencia do seu traslado a Lugo ou comulgar con un posto de traballo alleo ao que viñan desempeñando.
En segundo lugar a composición dos servizos e persoal sanitario decídese na capital. Esta decisión implica, por un lado, perda de autonomía organizativa e por outro, perda de calidade e servizos que asume o HULA aplicando un decreto de xestión integrada centralizador que deixa sen atención de servizos sanitarios os doentes da Mariña. Xa se está obrigando a persoal sanitario desprazarse o HULA para reforzar servizos. Como consecuencia tamén se derivan consultas, tratamentos e operacións a outros centros.
En terceiro lugar non se está a ter en conta a importancia que este centro hospitalario ten para a economía da Comarca (vivendas, comercio, educación, ocio, empresas de servizos, provedores, automoción, farmacias, etc.) e o número importantísimo de postos de traballo que xera, sendo o segundo centro de traballo máis importante (despois de Alcoa) en número de empregados. Esta condición, por si mesma, xustifica a Área Sanitaria integrada propia da Mariña, que xunto coa de atención sanitaria de calidade os veciños da Comarca fan indiscutible esta condición. A perda de autonomía favorece o aumento do paro.
En cuarto lugar esta en xogo a supervivencia da sanidade como servizo público gratuíto e universal xa que a xestión sanitaria do Partido Popular, esta máis preocupada en beneficiar a sanidade privada que en manter uns servizos público de calidade. Ultimamente inventaron unha nova fórmula que facilita a xestión privada e que titulan como Áreas de Xestión Clínica, ou a Lei de Garantías Sanitarias que favorecen descaradamente á sanidade privada e que seguro van dar moito que falar. Ós Señores do PP impórtalles un pemento a xustiza social e a igualdade de oportunidades. Para mostra revisen os repagos.
Reclamar a Área Sanitaria Integral propia da Mariña é unha obriga de todos. Non se entende que si alguén nos entra na vivenda e comeza a levar mobles, electrodomésticos, alimentos e recordos non pelexaramos para evitar tal ousadía. O mesmo ocorre coa defensa dos servizos públicos básicos, como é a sanidade.
Alfredo Llano García.
Con motivo desta data tan especial, o alcalde Demetrio Salgueiro, xunto ás concelleiras Tamara Soto e Mª Dolores Meitín, visitouna para felicitala persoalmente e compartir con ela unha celebración tan emotiva. O Concello destacou a alegría e o orgullo que supón chegar ao século de vida e trasladoulle os seus parabéns, desexándolle saúde, felicidade e moitos máis anos rodeada dos seus seres queridos.
Dende as 10 da mañá máis de 170 vehículos ocuparán o aparcamento de Coto ata as 13:30, cando partirán en caravana cara Arealonga. Alí permanecerán ata as 17:00, momento no que iniciarán a ruta pola estrada das praias, regresando ás 18:30 para a entrega de premios e a clausura, prevista para as 20:30. A cita reunirá máis de 300 participantes, con presenza de persoas chegadas de Pamplona, Bilbao e doutros puntos do Estado. O evento, organizado por retroclasicos_barreiros e co apoio do Concello, continúa a atraer amantes dos vehículos clásicos e a dar visibilidade á beleza de Barreiros.
A entidade, coa colaboración da Vicepresidencia da Deputación, organizará nas próximas semanas a XIII exposición Tal como eramos (28 de agosto), a proxección do filme Antes de nós (3 de setembro) e a homenaxe polo XXII cabodano de Manuel María (6 de setembro). A área de Cultura provincial reforza así o seu apoio continuado ao Iescha, referente na conservación e difusión da cultura galega e chairega.
No acto, o autor estará acompañado por Xosé Ramón Veiga, profesor de Historia Contemporánea na USC, e por Francisco Villamil, profesor de Ciencia Política na Universidade Carlos III. A Galicia moderna (1880-1939) desmonta a visión tradicional dunha Galicia rural, atrasada e pasiva no cambio de século, e amosa a profunda transformación económica, agraria e social que viviu o país nese período.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
