Galicia súmase ó protocolo que permite cazar en todo o territorio nacional cunha única licenza

Lugo, 29 de marzo de 2014.- O conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, Agustín Hernández, avanzou este sábado que Galicia está a traballar no protocolo de colaboración que permitirá aos cazadores expedir unha única licenza para cazar fóra do ámbito territorial da Comunidade galega. Trátase dun texto, que asinarán Ministerio de Agricultura e as comunidades de Castela e León, Estremadura, Madrid e Castela A Mancha, para o establecemento dunha licenza única interautonómica de caza e pesca para o seu ámbito territorial. Así o afirmou este sábado durante a clausura dunha xornada na que se presentou a nova Lei de Caza aos membros da Federación Galega de Caza.

Durante a súa intervención neste acto, no que tamén participou a directora xeral de Conservación da Natureza, Verónica Tellado, e a delegada territorial da Xunta en Lugo, Raquel Arias, aclarou que coa sinatura deste protocolo, as comunidades asinantes recoñecerán a validez da única licenza para exercer etas actividades no seu ámbito territorial. Salientou que os responsables da Comunidade galega trasladaron o seu interese por adherirse, porque deste xeito, se evitará aos cidadáns repetir os mesmos trámites e xestións administrativas en cada comunidade.

Argumentou que a nova Lei de Caza, impulsada polo departamento que dirixe, fará desta práctica deportiva unha actividade compatible e complementaria coa conservación e mellora do patrimonio natural do territorio galego.

Manifestou que se buscou modificar o actual concepto da caza, transmitindo a idea de que non é simplemente unha actividade deportiva e lúdica, senón tamén un instrumento básico para a xestión das poboacións silvestres e o desenvolvemento sostible, reforzando a transcendencia ambiental da caza.

Hernández trasladoulles tamén aos asistentes que o novo texto contribuirá a regular e a fixar de xeito claro e axeitado a actividade da caza, para o que foi preciso conciliala cos valores do medio natural, ante os que aquela se mostra como unha firme defensora.

O conselleiro de Medio Ambiente tamén destacou o esforzo que se fixo á hora de elaborar dito texto, xa que foi necesario harmonizar determinados aspectos da normativa de caza galega coa das demais comunidades autónomas xa que existe unha gran dispersión e confusión normativa.

Salientou que a necesidade de contar cun regulamento actualizado radica na tradición e importancia na sociedade galega da actividade da casa, da que dan boa conta os 454 tecores (cunha media en superficie de 5.956 ha), 25 explotacións cinexéticas comerciais autorizadas e unha actividade económica (vinculada a esta práctica) próxima aos 100 millóns de euros anuais en Galicia. Recordou que máis dun 95% da superficie total de Galicia é cinexética (dun total de 29.574 km2, 28.109 km2, un 95,5%, corresponden con terreos cinexéticos).

Melloras que achega
A nova Lei de Caza (Lei 13/2013, do 23 decembro e publicada no Diario Oficial de Galicia o 8 de xaneiro de 2014) trata de actualizar e adaptar a lei do ano 1997. Entre as melloras que achega esta nova lei destaca o feito de que declara a función social da caza, polo servizo que presta á colectividade. Un servizo que non ten alternativas e que resulta imprescindible para a xestión das poboacións silvestres.

Outras das novidades é a aposta pola caza como instrumento de desenvolvemento rural e a pretensión de acadar unha caza máis sostible, ética e responsable, na que por enriba doutros valores primen a seguridade das persoas e dos bens, ao tempo que se preservan os valores do medio e o equilibrio ecolóxico nos hábitats naturais.

Por último, esta nova lei compatibiliza a práctica da caza co uso lexítimo dos demais usuarios dos montes e establece un réxime sancionador claro e preciso.

Fondo de corresponsabilidade
O conselleiro Hernández argumentou que outro condicionante renovado neste texto é o feito de repartir de xeito solidario a carga que deben soportar os titulares cinexéticos polos danos que causan as especies de caza. Tamén recoñeceu que os cazadores obteñen un beneficio da caza, sen restarlles importancia ao feito de que son unha peza chave no control das poboacións de especies cinexéticas. Nese sentido, debe valorarse a caza como un instrumento básico para a xestión do medio natural, como unha ferramenta necesaria para recuperar equilibrios que resultan imprescindibles para a conservación dos hábitats e das súas especies. A tal fin, créase o Fondo de Corresponsabilidade, para articular medidas preventivas e paliativas dos danos.