A Confederación de Anpas Galegas esixe que “a Xunta retorne ó sistema de préstamo universal de libros de texto”

A Confederación de Anpas Galegas, diante do silencio da consellería de educación á nosa petición de xuntármonos para debatir o sistema no que se debe artellar o precepto constitucional de ensino obrigatorio no que atinxe aos libros de texto, pretendendo deixar así sen voz ás preto de 300 anpas que participan desta confederación, queremos expor a nosa postura sobre a actuación do goberno do noso País na cobertura que se lles dá ás familias para a adquisición de libros de texto para o alumnado dos centros públicos galegos.

A consellería de educación opta por materializar esa axuda a medio da convocatoria dun sistema de axudas económicas vencelladas á un concreto baremo de renda existente na familia o 31-12-2012, obviando os cambios económico-sociais que se puideran producir neste último ano e medio; sistema de axudas que non dá cobertura máis que a unha porcentaxe das familias, polo que non é universal como a constitución ordea, e desoíndo as recomendacións da Defensora do Pobo que aposta firmemente polo sistema de préstamo universal como método idóneo, económica e educativamente, para garantir esa obriga da nosa Lei Fundamental.

Esta confederación rexeita asimesmo a futura organización de “bancos de libros” cos libros que se terán que devolver por ter sido adquiridos con subvencións, por:

– Introduce desigualdades entre o alumnado: haberá nenos con libros “liberados”, e nenos con libros “que hai que coidar porque hai que devolver”, iso visibiliza a necesidade social e estigmatiza aos nenos e nenas implicados.

– Non garante a igualdade de tratamento nos cursos posteriores, dependendo das axudas solicitadas, e dos libros “recadados”, así serán de completos os futuros bancos de libros.

– Deixa totalmente fóra da cobertura pública a adquisición de calquera material escolar diferente dos libros de texto.

– Sobrecarga de labores administrativas a libreiros e profesores, mesmo os responsabiliza do correcto funcionamento do sistema; estamos así utilizando as horas do persoal docente para facer traballos que non lles corresponden no canto de se dedicar ao ensino, como é a súa función, a súa preparación e o seu interese.

– Convirte aos profesores e equipos directivos en policías que deben facer un seguemento dos libros de texto subvencionados porque eles serán quen os teña que recoller ao final do curso.

– É antieconómico, porque non garante a recuperación dos libros, antes ben, a Administración vai iniciar un camiño que levará a unha constante reclamación de obrigas incumpridas, co conseguinte custo administrativo.

– Non dá solución aos cursos nos que se produza un cambio de libros de texto. Neses anos inutilizaríanse todos os libros adquiridos moi recentemente.

– Paradoxalmente inaugúrase o ano no que remata o período de seis anos de vixencia do libros actuais, polo que podería darse o caso de que todos os libros recuperados en xuño de 2015 fosen inutilizables para o curso seguinte, agás de que a Adminsitración modificara esa duración incrementándoa, como esta confederación defende.

– É confuso para as familias, xa que terán libros “para devolver” xunto con outros da súa exclusiva propiedade, xa que a axuda non abonda para adquirir todos os libros necesarios.

– E, sobre todo, continúa sendo unha solución parcial que non aborda o problema de garantir un ensino obrigatorio gratuíto.

Por iso esta confederación, respaldaba por centos de asembleas, de acordos de consellos escolares, de pronunciamentos de partidos políticos e sindicatos, dunha completa unanimidade da comunidade educativa, e do acordo da Defensora do Pobo, continúa dicindo, e continuará dicindo, que a Administración Galega debe retornar ao exitoso sistema de préstamo universal de libros de texto, como único medio para que todos teñamos acceso a esa gratuidade constitucional á que temos dereito.