Existe unha delgada liña marrón que divide a humanidade en dous grandes grupos: aqueles que nacen por encima da liña de flotación e teñen unha vida, e os que nacemos afundidos na merda e temos que darnos hostias para saír a respirar.
A Peste negra do 1348 exterminó a unha terceira parte da poboación europea. Foi unha catástrofe horrorosa. Pero, como dicía Mao, das máis negras nubes cae unha choiva límpida e cristalina.
A enorme disminución na cantidade de brazos laboriosos campesiños dispoñibles colocou aos señores feudales nunha engorrosa situación: por primeira vez o poder de negociar os términos en que se cultivaban as tenencias cedidas aos campesiños tendeu a favorecer aos productores directos. Por primeira vez o que abundaban eran terras incultas e o que faltaban eran labregos dispostos a encorvar a cervis nos sucos.
Foi o comezo do fin do feudalismo como sistema de produción dominante. A partir de alí desátanse unha concatenación de eventos que van limitando inexorablemente o poder da clase nobre ociosa fronte aos sectores populares laboriosos.
E é que si agora un terzo da clase media fósese ao carallo, froito de algúna pandemia (como a gripe Z) os supervivientes a verdade é que o pasariamos teta. Non defendo unha masacre nin sequera desexo que se morra un terzo da poboación (aínda que moitos o merezan…) pero si en cada oferta de traballo de 13 horas ao día por 500 mensuales, non houbese hostias por aceptar, outro galo cantaría. E non é que critique aos que se deixan explotar, e é que cando se aceptan ditas condicións nunca é por gusto, pero si que viría ben un poquito de dignidade para evitar que os ricos sexan aínda máis ricos á nosa cousa. ¡Un pouco de amor propio!
Si todos tuviesemos esa capacidade de dicir NON aos explotadores, ninguén sería explotado. O problema é que con que unha persoa acate a súa lei, todo o tinglado vaise á merda. E cantos máis escravos hai, máis difícil é saír da escravitude. E así nos vai todo sumidos nun bucle de desesperación por catro cadelas…
Otero Regal.

















Destacou o labor da asociación xuvenil A Rumboia, que en poucas edicións converteu o evento nun referente cultural da Terra Chá e nun motor para o turismo e a economía local. O cartel inclúe Caamaño & Ameixeiras, Ulex, La Txama, Boyanka Kostova, Bea Fernandes e Lucasiito B2B Somiiux. Haberá tamén actividades para todas as idades —xogos, obradoiros, contacontos e artesanía— no campo da feira de Gontán, con entrada gratuíta.
O Parque María Cristina da Caridá volverá encherse de oficios, sabores, música e tradición os próximos días 4 e 5 de xullo
Desde o pasado martes desenvolvéronse distintas competicións deportivas, entre elas os tradicionais torneos 3x3 de fútbol e baloncesto e un campionato de xadrez, nos que participaron preto de 300 mozos e mozas. Villares sinalou que esta convocatoria “é xa un clásico na vila e axuda a proxectar a oferta do Espazo Xove, un punto de encontro para a mocidade que ao longo de todo o ano ofrece distintas propostas de lecer, formación e participación adaptadas aos seus intereses”.
O xoves haberá unha gran sardiñada no Campo da Pascua e o venres dedicarase ao Día do Neno con atraccións a prezos populares. A organización corre a cargo da Comisión de Festas de San Xoán de Covas coa colaboración das administracións locais e autonómicas.
O delegado gabou o traballo realizado polo Motoclub A Cadeira para dar continuidade a esta proposta logo do éxito do pasado ano, “deixando claro desde a primeira convocatoria o seu poder de atracción e o importante papel de dinamización económica e social que xogan iniciativas deportivas e lúdicas como esta”. Na programación destacan a subida nocturna ao monolito da Cadeira, os simuladores de pilotaxe de moto GP e a exhibición de Stunt3Show, ou unha ruta turística. Ademais, houbo sesións vermú, música en directo, sorteos de premios, acampada gratuíta -cuberta e exterior- e food trucks, entre outras actividades.
A edición deste ano incorpora un novo formato organizativo: as sesións vermú ampliaranse a tres horas na Praza da Constitución e todas as verbenas trasladaranse ao Campo da Feira para mellorar a loxística e facilitar a montaxe dos espectáculos, especialmente nun ano con formacións de gran formato. O programa musical combina orquestras, grupos e DJs para públicos de todas as idades, con citas destacadas como Panorama City, Paris de Noia, Los Satélites, Costa Dorada ou a xira campestre con diferentes propostas ao longo de varios días. Desde o Concello subliñan que as festas son un espazo de encontro para a veciñanza e para quen regresa a Vilalba nestas datas, e que o obxectivo é ofrecer unha programación equilibrada e pensada para que cada persoa atope o seu lugar nunhas patronais que forman parte esencial da identidade da vila.
Os subcampións foron Benja e Álvaro. O torneo reuniu no Real Club Náutico arredor dun centenar de xogadores procedentes de Galicia, Asturias e Castela e León, consolidándose como unha das citas máis destacadas do calendario musístico da costa lucense. Desde LuMus agradecen “el apoyo del Concello de Ribadeo, del Real Club Náutico de Ribadeo, de Mapfre y del resto de colaboradores y patrocinadores que hicieron posible esta cita, que dio comienzo a primera hora de la mañana y se prolongó durante toda la jornada del sábado”.



