La iglesia de San Jorge es un claro ejemplo de cristianización de un castro, con el fin de envolverse del halo de misterio y atracción que este lugar ejercía sobre las gentes de su entorno, que mantenían sus ritos ancestrales asociados al lugar.
Dejando a un lado si fue un monasterio o una iglesia en sus orígenes, es uno de los edificios más antiguos del concello de Lourenzá, dando testimonio de ello la documentación existente, que menciona ya en el temprano año 958, la donación por parte del rey Ordoño, de esta iglesia, al cenobio laurentino, además de su mención en el conocido testamento del Conde Santo del año 969.
Su titularidad pasó por múltiples manos, como se recogen en los escritos, dejando claro que su valor patrimonial debía ser elevado, asociado a las tierras que poseía, foros, arriendos, diezmos, y demás prebendas que llevaba asociados.
En algún momento de su historia fue propiedad templaria, como claro ejemplo del interés que esta Orden tenía por el control de los caminos de Santiago.
La presencia templaria en Galicia fue mucho más intensa y activa de lo que la historiografía oficial admite, pero a poco que nos fijemos, sus huellas están por todas partes.
Y esto es debido a que, si bien sus relaciones vecinales fueron cordiales en un principio, pronto se iniciaron sus primeros encontronazos con Abades y Obispos, al estar estos exentos de la jurisdicción episcopal y sólo rendir cuentas al Papa.
La altanería de sus miembros sumado al rápido auge de la Orden, provocó odios y envidias, especialmente en los Benedictinos, que dió lugar a constantes pleitos; por eso, su disolución fue recibida con gran jubilo por sus enemigos, a los que se sumaron los representantes de la nobleza, para ser participes del expolio de sus propiedades, destruyendo la documentación que acreditaba la titularidad templaria, tratando así de borrar su existencia.
Pero como no existe crimen perfecto, siempre quedan huellas que así los atestiguan, ese es el caso de la iglesia de San Jorge en el valle de Lourenzá, basta con dirigirnos a la parte posterior del edificio, para encontrarnos con una clarísima cruz templaria y unas figuras aparentemente de la misma época, y que alguien se tomo las molestias de dejarlas a la vista.
Y para apuntalar esto, existe un documento en el archivo de la catedral de Lugo del año 1254, que recoge las propiedades templarias en la provincia, donde aparece una iglesia en San Jorge Canedo, que a mi aventurado entender podría referirse a este lugar, ya que, por aquel entonces Canedo era un Coto que abarcaba tierras y casas de las tres parroquias del valle.
El recuerdo de su presencia se mantuvo en la mente de las gentes del lugar, llegando hasta nuestros días, como me transmitió Dº. Antonio Rodríguez Lodos, cura-párroco de esta iglesia durante más de 50 años, entre otras, y a quién quiero recordar hoy con cariño, por su reciente jubilación.
La misma advocación de San Jorge es sospechosamente del agrado templario, ya que, como es sabido era el patrón de los Cruzados.
Finalmente, y sólo con el fin de incitar a la investigación, o cuando menos a la reflexión, apuntar que tampoco Vilanova debió ser ajena a la influencia templaria, y quiero recordar aquí, que existe un manuscrito del año 1723 en el Monasterio de Samos, sobre la fundación del monasterio y sus abades, que dice que nuestra villa en tiempos de los Osorio se conocía como Villanueva del palacio de los caballeros, ¿ Pudo algún Osorio ser o simpatizar con los Templarios ?.
VIDAL MARTÍNEZ-SIERRA LÓPEZ
Diputado del Parlamento gallego
Ex-Alcalde de Lourenzá



















O actor e humorista continuará a súa xira pola comarca e presentará esta mesma proposta en Burela o venres 27 de marzo, ás 21:00 horas, na Casa da Cultura. O monólogo combina imaxes e historias, con contidos novos e outros xa coñecidos, sempre cun humor moi persoal. A función está recomendada para maiores de 14 anos e as entradas, a 5 euros, poderán adquirirse no despacho de billetes desde unha hora antes. O evento conta coa colaboración do Concello de Burela, a Xunta de Galicia, a Agadic e a Rede Galega de Teatros e Auditorios.
A Guía Repsol destaca 24 locais galegos como Soletes de primavera para gozar nesta Semana Santa. Galicia suma xa 357 establecementos recoñecidos con este distintivo, que non se renova nin se revalida, senón que se concede como categoría única. Na provincia de Lugo figuran seis Soletes: ‘Caserío Meiroi’ (Navia de Suarna), ‘Ebos’ (Vilalba), ‘Faragullas’ (Mondoñedo), ‘La Salina’ (Sarria), ‘Ramón’ (Lugo) e ‘Trespés’ (Monforte de Lemos).
López agradeceu á Academia Galega do Audiovisual por escoller Lugo e destacou a importancia do evento para visibilizar o talento local e o apoio provincial ao sector. A gala contou cunha ampla representación lucense: Nuno Pico e Xaime Miranda polo videoclip Antes fun moi malo; Fran Fórneas e Sergio Marey por Ferido do Xoán; Sabela Ramil e Andrea Mesa por Non cho podo dar; o dúo Fillas de Cassandra; e o burelés Breixo Llano, do equipo de Cos pés na terra. Ademais, a película Sirāt, do naviego Oliver Laxe, foi unha das grandes favoritas con 14
O acto institucional, celebrado este venres, contou coa participación da directora xeral de Igualdade do Principado e coa música de Clandestías.
Habilitarase o Rego das Flores. Desde o Concello recoméndase á cidadanía ter en conta esta incidencia nos seus desprazamentos mentres se manteña a restrición.
A cita celebrarase en Burela entre os días 4 e 6 de setembro, e xa están confirmadas preto dunha ducia de actuacións, entre elas as de Arume, Depedro, Éxtasis, Gara Durán, Juventude o La Milagrosa. O Goberno galego vén cooperando cos organizadores do festival, “que alcanza a súa duodécima edición consolidado como un motor de dinamización económica y cultural para a localidade”, afirmou Arias.
Será un concerto acústico e intimista, pensado para gozar da súa música nun formato próximo. Entrada libre ata completar aforo.



