Podo prometer?

Sae o sol e os santos a rua, e de supeto atacan os nervios aos políticos. Non queda ninguén nos despachos; alcaldes, concelleiros e outras herbas da especie política bruxulean de cofradías a inauguraciones buscando a foto definitiva que lles fará gañar as eleccións. Cada entrevista prepárase con esmero e un equipo de asesores que alentan ao candidato-a, danlle palmadiñas de ánimo -ti es grande, ti podes, ti gañas-, antes de saír ás ondas que levarán as súas palabras ata os presuntos electores. Que pasará. Hai que traballar duro, prometer e prometer, xa o dixo Donega por a voca de D. Adolfo, -Podo prometer e prometo-, aínda que el talvez podía, outros prometen sabendo que non poden nin deben. É no que derivou nosa sopa de allo na democracia.

Sen perda de tempo e ante os pronósticos do trompazo electoral, o todopoderoso Partido Popular acaba de aprobar a Lei Mordaza que pon fin a unha era histórica de liberdades cidadás estreadas ao saír da macabra ditadura; aproba un novo Código Penal que retoma a cadea perpetua condeada polos dereitos humanos. Poucos días antes, o ministro Wert expulsa aos estudantes das aulas universitarias coa súa receita de tres cursos caros máis dous cursos carísimos e inaccesibles para os mozos maltratados pola crise. Da corrupción interna, esta vez, nin falamos.

Está claro que os candidatos dos partidos aspirantes estean dos nervios, o que non se entende é que o estean no PP, onde a pouco autoanálisis que fagan deberían ter claro que o seu destino final é o descalabro local como previo ao nacional, ou chegar á conclusión non menos alarmante de que están gobernando unha panda de borregos. A derívaa arrastrará alcaldes de os nosos pequenos concellos de A Mariña que pertencen a unha estirpe política distinta onde as satisfaccións son escasas. Como sempre pagarán xustos por pecadores. Amén.

Otero Regal.