Si penso nos defectos deste pais sáenme uns cantos: ausencia de sociedade civil, un mal sistema educativo que xera máis mansedumbre que rebeldía, unha corrupción sistémica que salpica a case todos os partidos e estamentos, unha democracia menguante sen división efectiva de poderes, un empresariado pouco produtivo que na súa maioría basea o éxito na proximidade ao poder co que se intercambia favores. Non esaxeremos, tamén hai cousas que melloraron desde a Transición: agora parámosnos nos estops e non céda o paso.
Sobre estes defectos sobresae un que os engloba e esmáganos como sociedade: a rotundidade. A maioría dos políticos, xornalistas e intelectuais somos contaminadores activos de rotundidad. Lemos a realidade nacional e internacional desde dúas trincheras. Só se póde ser propalestino ou prol Netanyahu; chavista ou antichavista; tiburón de Wall Street ou anticapitalista, españolista ou galeguista.
Estamos presos de dous libros de Petete que conteñen instrucións precisas de como se debe sentir, pensar e falar (rotundamente) ante calquera circunstancia pasada, presente ou futura. Si un se desmárca tres centímetros, o grupo ao que se supón pertence ameaza coa expulsión. Non é país para heterodoxos.
Loito contra a miña propia rotundidad, da que haberá numerosos exemplos. A rúa ensinoume que desde a rotundidad, unha forma supina de simplicidad, non se pode comprender a realidade, complexa por natureza.
Trato de non confundir opinión con verdade revelada. Sei que podo estar equivocado. O único sagrado é o lector.
Mariano Rajoy é un símbolo de rotundidad nacional, unha enfermidade que empeza a afectar a Pablo Igrexas, polo menos nas súas rodas de prensa e a un bo número de políticos Galegos e mariñans.
Esta rotundidad ambiental a que impide escoitar ao outro, que polo xeral tamén fala de xeito rotundo. Escoitar é a posibilidade de ensinarnos algo.
Dúas citas de Orwell que veñen ao caso: “Na nosa época non existe a posibilidade de manterse fóra da política. Todos os asuntos son asuntos políticos e a política, en si mesma, é unha masa formada de mentiras, evasións, tolemia, odio e esquizofrenia”. Pois iso, feliz sabado.
Otero Regal.
Esta actividade, organizada polo Concello de Lourenzá, será na praza César Chavarría Pacio e haberá tres funcións: ás 13:00, ás 18:30 e ás 20:00 horas. A entrada é de balde por orde de chegada ata completar aforo. A alcaldesa de Lourenzá, Rocío López, destaca que “a maxia é unha desas propostas que sempre ten unha acollida moi especial en Lourenzá. Gusta aos pequenos, pero tamén consegue sorprender e ilusionar aos maiores, converténdose nun plan perfecto para gozar en familia”.
Xunto a autoridades locais, destacou a importancia de preservar as tradicións e lembrou que a Deputación destinou este ano 400.000 € ao Concello para servizos básicos. A festa, creada en 1992 e impulsada pola Asociación de Amigos da Malla, busca recuperar e poñer en valor este oficio tradicional. A programación incluíu documental, obradoiros, música, exposicións de maquinaria antiga e actividades para nenos.
Ata a Cedofestiña, que tivo lugar onte no Pazo de Cedofeita, se achegaron o alcalde, Dani Vega, e a concelleira de Cultura, Begoña Sanjurjo. O Concello colaborou unha edición máis coas Vacas Fracas.
Con motivo desta data tan especial, o alcalde Demetrio Salgueiro, xunto ás concelleiras Tamara Soto e Mª Dolores Meitín, visitouna para felicitala persoalmente e compartir con ela unha celebración tan emotiva. O Concello destacou a alegría e o orgullo que supón chegar ao século de vida e trasladoulle os seus parabéns, desexándolle saúde, felicidade e moitos máis anos rodeada dos seus seres queridos.
A clientela aproveitou esta cita para facerse con artigos de tempada a prezos moi interesantes. É a segunda vez neste mes de agosto que se celebrou o Comercio na Rúa en Ribadeo. Para a organización desta campaña Acisa contou coa colaboración do Concello de Ribadeo, Comercio Galego e Xunta de Galicia.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
