Que o tempo que nos tocou vivir non destaca pola súa amabilidade é unha evidencia; poida que ningún tempo pasado tampouco o fora. Sociedade dixital, relacións 2.0 o teletransporte coma unha realidade próxima, e o mesmo vello planeta berrando con vehemencia polo maltrato medioambiental, o mesmo hemisferio sur que morre de fame e as mesmas guerras imperiais. Novos tempos, vellas historias.
Hoxe tamén, ó igual que onte, hai honrosas excepcións, persoas que nos reconcilian coa especie. Unha delas era Carlos Slepoy.
¿Quen era o tal Slepoy? Poida que a algún dos xentiles lectores se lle escape o seu nome mais tampouco debera ser motivo de preocupación, a historia é unha ciencia social que sempre esquece ós seus auténticos protagonistas. Meu pai sempre me dixo que era porque a escribían os gañadores, se está no certo de seguro esa é a causa da nosa amnesia.
Pero o noso protagonista non quería esquecer e por iso asistiu como avogado a vítimas das ditaduras arxentina, chilena, guatemalteca e española ó longo de catro décadas.
Quen sabe, igual ata tiña algún xen galego porque naceu en Bos Aires pero, aló polo ano 1979, e tivo que facer o camiño de volta: fuxía de Videla e exiliábase no noso país, el mesmo fora detido, encarcerado e torturado.
Cando aterrou en España, Slepoy puido comprobar na súa propia pel que a violencia e a barbarie non teñen patria; foi aló polo 1982, naquel Madrid democrático, cando no seu intento por defender a uns rapaces que estaban a ser agredidos por un policía recibiu un disparo polas costas. O miserable foi condenado a 6 anos de prisión por asasinato en grado de tentativa, o noso protagonista quedou con graves secuelas que o acabarían sentando nunha cadeira de rodas.
Anos máis tarde, aló polo 1998, o avogado dos crimes de lesa humanidade choraba de emoción porque a sala do penal da Audiencia Nacional declarábase competente para xulgar a Augusto Pinochet.
Carlos Slepoy deixounos o 17 de abril do ano en curso. Un fallo multiorgánico derivado das lesións que xa padecía fixérono capitular, pero, ó igual que nos procesos, nunca se resignou, sempre esgotou o último recurso, tiña claro, por propia experiencia, que na vida pérdese moitas máis veces das que se gaña.
Este luns día 26 de xuño as fillas do avogado acudiron á homenaxe e entrega da distinción de honra na sede do ilustre colexio de avogados de Madrid.
Escolleron un par de versos do seu compatriota, o poeta Almafuerte:
“No te des por vencido, ni aún vencido,
no te sientas esclavo, ni aún esclavo.”
Dicían as fillas do homenaxeado que estes renglóns expresaban como Slepoy entendía a vida, a xustiza e o dereito.
Non foi o seu un legado menor nun país coma España, segundo no ranking detrás de Cambodia, con maior número de desaparecidos.
Carlos Slepoy xa é memoria perenne porque nunca se deu por vencido nin se sentiu escravo.
A mostra, aberta na sala de exposicións do Auditorio Municipal de luns a venres entre as 18:00 e as 22:00 horas, reúne preto de 30 obras de artistas emerxentes e consolidados, ofrecendo diversas miradas sobre a paisaxe, a identidade, a memoria e a realidade contemporánea. A alcaldesa, Marta Rouco, destacou o valor de que Vilalba forme parte desta programación compartida e o impacto positivo que supón para a actividade cultural local.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A saída será ás 10:00 desde El Bao, con autobuses ás 9:00 desde Navia, e a chegada arredor das 16:30 seguida dunha festa na dársena. As inscricións estarán abertas do 31 de maio ao 12 de xuño na Casa do Deporte ou en liña por 7 €. O Concello anima a participar nesta cita que combina natureza, deporte e convivencia.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
