Cadernos da viaxe. “Votar axenda galega”, por Xoán Antón Pérez Lema

A axenda galega está desaparecida da campaña, cando o que precisamos é poñela de diante, como van facer os vascos do PNV ou os valencianos de Compromís cos intereses de cadanseus países.

Galicia non ten nin tivo nunca Gobernos amigos. Galicia ten intereses. Cómpre, pois, defendelos aos partidos soberanos galegos. Porque tanto o tripartito da Santa Alianza como PSOE e Unidas Podemos atenden outros intereses, nunca os dun país que só representa pouco máis do 5% dos votos e do PIB estatal.

Enténdanme ben. Non quero ser equidistante entre o moi malo e o simplesmente ruín. O PP de Casado e os seus dous socios do tripartito de extrema dereita queren botar fóra a lingua galega da vida pública e ameazan directamente o noso autogoberno cunha agresiva recentralización. Unha recentralización que só nos empobrecerá, porque Galicia ten alicerces económicos que para o Estado son prescindìbeis. Ten intereses moi propios e determinados que só dende un alto grao de autogoberno e de capacidade de condicionar as decisións do Estado poden ser defendidos. Para máis, xa me contarán o que nos interesan neste país os debates da tauromaquia, da caza maior ou do muro de Ceuta.

Mais tamén o PSOE e Unidas Podemos (UP) xa nos demostraron o que lles importa este país, pactando os peores Orzamentos para Galicia dos últimos dezaséís anos O PSOE demostra aberto desleixo a respecto de cuestións esenciais da nosa axenda galega, como as axudas á industria electrointensiva (Alcoa, Ferroatlántica, Megasa…) ou a transferencia da AP-9. Non, a esquerda estatal de Pedro S. e Pablo I. nos amaña nada. Nen sequera saben tecer alianzas coas forzas territoriais para frear o tripartito da extrema dereita.

Ésta era a ocasión de enxergar con perspectiva, converxendo electoralmente BNG e En Marea na roga que lles ofertou CXG. Unha necesidade que tamèn observou a antiga deputada Alexandra Fernández. Mais non puido ser e foi erro de todos. Malia que non era doado, tendo en conta as feridas do próximo pasado e tamén a propia diverxencia dos actores políticos sobre o alcance e natureza dunha tal converxencia. Agora xa está. Deus nos libre dun xa foi. Despois deste ciclo electoral cumprirá construir o que é preciso e urxente.

Porén, a falla desta unidade galega non nos impide o voto máis útil para nós e os nosos. Votar polas cousas importantes, polas cousas de comer. Votar axenda galega, votando a opción das que deciden dende aquí máis acaída á nosa escolla.