Votar é mirar a realidade. Durante estes días previos ás eleccións do próximo 18 de febreiro aflorarán, sen dúbida, diferentes miradas a unha mesma situación. Pero é posible que non sexa a realidade a que se observe, senón que sexa a idea ou a ideoloxía a que prevaleza. Se nos damos conta, a nosa mirada moitas veces está marcada pola cor co que a miramos. Para votar, con todo, convídasenos a alzar a mirada e deixar que sexa a realidade a que prevaleza sobre a idea. É necesario superar a perspectiva autorreferencial con que observamos o que nos rodea. Unha mirada ao ben común, que ha de orientar sempre o sentido do voto, ha de axudarnos a descubrir o que nos pasa, o que nos acontece, o que nos circunda. Especialmente o que moitas veces non queremos ver ou se nos oculta, o que lles pasa aos que están peor que nós, o que viven os pobres…
Esa mirada á realidade fainos ver as nosas capacidades, as nosas posibilidades. Pero tamén os problemas que como sociedade habemos de afrontar nesta terra nosa: articular unha sociedade onde as diferenzas non sigan crecendo, senón que se reduzan; vertebrar un territorio que permita un desenvolvemento sostible entre todas as partes que o compoñen; coidar da familia, promovendo políticas que axuden na defensa da vida e da conciliación da vida familiar e laboral; promocionar un traballo digno para todos; loitar por garantir o acceso á vivenda para todos; traballar pola integración das persoas na sociedade desde a interculturalidade; promover unha cultura, economía e política que respecten a dignidade da persoa… Sen dúbida son estes algúns dos problemas que nos preocupan e que xuntos, sen que ninguén quede excluído tras as eleccións, habemos de empeñarnos por resolver.
Votar é xulgar. Cada catro anos os cidadáns temos a oportunidade de controlar o poder, de valorar o realizado, estimar o rumbo que tomamos, avaliar a eficacia e a altura moral dos que nos dirixen, manifestar, en definitiva, o grao de satisfacción da xestión… É bo que os servidores da sociedade rendan contas á cidadanía do realizado, do prometido, do que se construíu co que é de todos. É verdade que a mirada cortoplacista na política non sempre é boa, porque se necesita, para moitos temas, unha mirada a longo prazo que as eleccións impiden. Con todo, é valioso que sexamos capaces de valorar desde os nosos valores para dar talla moral á vida pública. Non permitamos que na vida política se promovan valores que nos destrúen, impiden a convivencia e hipotecan a vida das próximas xeracións, nin que se enraícen a mentira, os intereses particulares, os amiguismos, a ausencia de valores, os discursos baleiros… Se isto é así, a política desvirtúase e ha de ser renovada.
Votar é soñar. É oportuno que teñamos un soño sobre a nosa sociedade. Os que non soñan son incapaces de proxectarse no futuro. O soño levántanos o ánimo, oriéntanos no que buscamos e queremos persoal e comunitariamente. Os soños teñen que ver cos nosos ideais, cos nosos
principios, cos nosos valores, cos nosos proxectos, co mundo que queremos deixar aos nosos fillos. Poñámolos sobre a mesa e, con outros, sexamos capaces de compartilos para articulalos e facelos realidade. Na capacidade de soñar, os cristiáns temos os principios da doutrina social da Igrexa que alimentan proxectos concretos de sociedade máis fraterna e humana. Non os esquezamos.
Votar é participar na vida política. Vivimos tempos de desencanto, especialmente no campo político. O desapego da política hanos de preocupar a todos pois pon en crise a mesma democracia. A política afastouse dos intereses da xente, profesionalizouse desvirtuándose na súa propia verdade. E, con todo, a política é necesaria se non queremos caer en mans da demagoxia ou do populismo ou do economicismo. Unha política que conleva a participación e que supera, sen dúbida, o momento da votación. Si, votar é un dereito e un deber que ha de realizarse moralmente, pero non esgota o compromiso político. Este aséntase nunha participación activa e permanente desde a caridade política, virtude que a chea de sentido.
Votar é elixir. E facelo en conciencia. Certo que o ben absoluto aplicado ás decisións políticas non existe. No ámbito do terreo sempre nos movemos entre o imperfecto. Non se trata, por tanto, de votar o mal menor. Prefiro expoñelo en positivo: votar buscando sempre o ben de todos e da casa común, descubrindo que programa permite con realismo a mellor realización posible das extraordinarias potencialidades aloxadas nos valores cristiáns. Aí tócanos discernir.
O voso irmán e amigo.
Fernando García Cadiñanos
Bispo de Mondoñedo-Ferrol
Villares subliñou o éxito de convocatoria do evento, que reúne cada ano a numerosos participantes e afeccionados en Ribadeo, “aproveitando o atractivo da ría e do seu porto deportivo para atraer visitantes e complementar co deporte a súa ampla oferta de natureza, patrimonio e gastronomía”. A presente edición estivo dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, con motivo do centenario do nacemento do que fora presidente do Goberno e alcalde honorario do municipio. Ademais das regatas de vela en distintas categorías, celebráronse bautizos de buceo, charlas ou un concurso de pesca, entre outras actividades.
Na xuntanza preténdese analizar a execución das obras, o comportamento da empresa responsable, a problemática dos accesos durante as Festas de Xunqueira e solicitar ao Concello de Viveiro que faga público o proxecto definitivo.
A marcha partirá ás 12:30 horas diante do Concello, percorrerá as rúas peonís do centro e rematará novamente na casa consistorial, onde se lerá un manifesto. A plataforma chama a mobilizarse cunha mensaxe clara: cada bomba destrúe vidas e cada silencio convértenos en cómplices. Defenden que é o momento de saír á rúa para esixir o fin da violencia, o respecto aos dereitos humanos e a liberdade do pobo palestino, lembrando que a presenza das persoas manifestantes é a voz de quen hoxe non pode falar. A convocatoria péchase cun triplo chamamento: non á guerra, non ao silencio e non á indiferenza.
Estiveron acompañados polas dúas técnicas de Xuventude, para gozar dunha mañá nas distintas actividades que ofrece este parque de trampolíns. Pola tarde, o grupo parou a xantar no Lago das Pontes, onde puido coñecer a historia da súa creación e desfrutar dun baño. A viaxe estivo organizada polas Concellerías de Xuventude e Deporte e pola Oficina de Información Xuvenil dentro do programa “Verán a Tope en Xove 2026”.
Evaristo Calvo, Rebeca Montero e Vítor Mosqueira interpretaron o pasaxe que recrea os últimos momentos do Mariscal Pardo de Cela e da súa muller, Isabel de Castro, antes da traizón da Frouseira. A acción cultural, coordinada por Carme Varela e promovida pola Vicepresidencia da Deputación de Lugo, rende homenaxe ao gran dramaturgo do Valadouro no seu primeiro cabodano. 
A Orquesta Mondragón con Javier Gurruchaga á cabeza e Fórmula V con Paco Pastor encheron de lembranzas e de ritmo a noite ribadense. Desde o Concello fan un balance moi positivo do concerto "xa que contribuíu á dinamización económica da nosa vila".
O Campo de Fútbol de As Valgas acolleu as actuacións de Netos de Bandim, chegados desde Guinea Bissau; da Philippine Performing Arts Company, das Filipinas; e do grupo anfitrión O Arco da Vella. Un encontro único de culturas, ritmos e emocións que pechou unha noite inesquecible.
