Ao achegarse o 16 de xullo, solemnidade da Nosa Señora do Carme, o noso corazón énchese de alegría e gratitude ao contemplar a María como Estrela do Mar e protectora de tantos crentes que a rezan constantemente na tribulación. Especialmente as xentes do mar, un mundo tan diverso e plural, que a mira e implora con devoción singular. Durante estes días non son poucos os lugares da nosa xeografía nos que será procesionada e engalanada nos barcos cos rituais de bendición e pregaria.
María convértese sempre en guía e esperanza. Como os bispos españois dicimos na mensaxe para esta Xornada das Xentes do Mar, “vós, que coñecedes de preto a incerteza das travesías, a forza das mareas e a fraxilidade da vida no mar, sabedes tamén o que significa confiar nunha presenza que acompaña, protexe e sostén”. Así se manifesta nas imaxes que presiden os postos importantes dos vosos barcos, os ritos de entrada e de saída nalgúns dos nosos portos, os nomes que elixides para os vosos fillos, os ritos que aprendestes dos vosos maiores e moitas outras formas de pertenza e devoción. A relixiosidade mariñeira é moi especial e fai que María sexa para vós “faro na noite, estrela que guía aos navegantes, consolo na soidade e fortaleza na dificultades, colo tenro de amparo e compañía na distancia”.
A vida no mar é unha escola de fortaleza, onde se forxan inmensos desafíos. Con profundo agarimo e gratitude, véñenme á memoria os encontros que tiven durante a visita pastoral con mariscadores e confrarías de pescadores. Son moitos os retos no mundo do mar que me contastes e que tedes que afrontar vós e as vosas familias. Retos e desafíos varios que van desde a distancia dos seus seres queridos á dureza física e mental do traballo, a incerteza das condicións meteorolóxicas, as regulacións e os mercados, a precariedade laboral nun sector tan volátil, e o risco inherente a cada xornada. Ás veces, a soidade a bordo e a falta de apoio en tripulacións multiculturais poden facer que a travesía sexa aínda máis pesada. Nestas condicións non son infrecuentes situacións complexas de saúde mental e desarraigamento social. Os problemas agrávanse ante a falta de substitución e as cuestións referidas á xestión responsable dos recursos pesqueiros e naturais para o coidado da casa común. Ante todas estas cuestións temos que estar atentos toda a sociedade, especialmente as administracións públicas. Tamén como Igrexa queremos vivilos convosco, acompañalos e iluminalos.
E no medio destas realidades complexas, a devoción á Virxe do Carmen non é unha simple tradición, senón un auténtico refuxio. Para as xentes do mar, ela é o faro que disipa a escuridade, a presenza maternal que acompaña na tempestade e a intercesora poderosa ante Deus. A Virxe do Carmen é a súa Estrela do Mar, a que lles dá un sentido de orientación cando todo parece incerto. Nela atopan non só protección, senón tamén un exemplo de fe
inquebrantable que lles anima a perseverar. Ela, que estivo ao pé da cruz, acolle a vosa dor e ábrenos á esperanza.
Gustaríame animarvos neste día para renovar especialmente esta virtude. Se hai unha que adorna ao mariñeiro é a esperanza de voltar a terra firme. Que tamén nós cultivemos e non perdamos a “esperanza que non defrauda” e da que está tan necesitado o noso mundo. A esperanza de sabernos sempre en travesía cara a unha meta, con María ao noso lado.
Sexamos tamén portadores de esperanza para todos, especialmente ás xentes do mar. O seu traballo é vital para a nosa sociedade, e o seu esforzo merece o noso recoñecemento e apoio. As nosas oracións e as nosas accións concretas de solidariedade poden ser ese sopro de esperanza que necesitan para continuar a súa travesía. Nese sentido, gustaríame que a presenza dun futuro centro “Stella Maris” na nosa diocese, promovido pola delegación de Pastoral do Mar, con voluntariado e axentes preparados, sexa signo concreto de esperanza para as xentes do mar, mostrando unha Igrexa que acolle e se preocupa polas necesidades de toda persoa e contribúe así á acollida, escoita e evanxelización.
Parabéns nesta festa da Virxe do Carmen. Que a devoción á nosa Nai nos impulse a unha esperanza activa, que se traduza en amor fraterno e na construción dun mundo máis xusto e solidario.
O voso irmán e amigo,
Fernando García Cadiñanos
Bispo de Mondoñedo-Ferrol
Ás 12:00 h, no Parque Ramón de Campoamor, terá lugar o acto institucional de homenaxe. Pola tarde, no Casino de Navia, haberá actividades abertas ao público: 18:00 h – Recital “Poesía que nos une escondida entre renglones”. 19:00 h – Encontro coa escritora Matilde Suárez, Premio “Ría del Eo”. A alcaldesa, Ana Fernández, destacou o compromiso de Navia por recuperar e poñer en valor o legado do poeta e consolidar o concello como referente cultural.
Este texto é o froito de varios anos de investigación e convida profesionais da educación, terapeutas e persoas curiosas a descubrir como o traballo coa arxila libera traumas e favorece unha transformación persoal profunda. Ao remate do acto servirase un viño e un pequeno petisco.
A continuación, as persoas que desexen continuar a conversa e compartir un tempo de convivencia poderán anotarse á comida que se celebrará na Casa da Penela.
O 14 inaugúrase o Rincón da Poesía, con música de gaitas e concerto de Xuaco Amieva, ademais da presentación de Viaxe a Dacondo I. O 21 terá lugar un recital poético-musical na Casa de Cultura, con música en directo, participación de autores locais, presentación do libro Tu voz en mi voz e homenaxe a Luis Pérez del Súcaro.
Unha comedia orientada para público infantil escrita e dirixida por Bea Campos. Hora: 18h.
O investigador achegarase a Ribadeo para falar sobre Urraca, considerada por moitos a emperatriz de todos os galegos e galegas. A entidade xa coñece o bo facer de Picallo, pois en anteriores ocasións participou como ilustrador nas presentacións das novelas Ao sur da liberdade e Entre a vontade e o destino, de Xosé Henrique Costas, deixando unha excelente impresión. Nesta ocasión, o público poderá escoitar ao Picallo historiador, que achegará novos datos sobre o reino de Galiza, unha realidade histórica que durante anos permaneceu agochada e que hoxe se recupera grazas a publicacións e investigacións como a súa.
Esta iluminación comezará acendendo en días sinalados, nos que se celebre ou queira darlle visibilidade a algún acontecemento. “Pareceunos un bo día este 8 de marzo, no que conmemoramos o Día da Muller, comezar o uso desta instalación”, explica a concelleiro de alumeado, Ángel Fernández Neira. “As letras de Foz son un signo de identidade do noso pobo e esta iluminación dálles unha nova vida”, explica o alcalde, Fran Cajoto.
