Ribadeo, 26 de outubro, 2021. Vivimos unha situación inxusta e perigosa a nivel global. Inxusta pola desigualdade imperante no planeta e no país, onde moitas persoas non teñen acceso ó máis básico mentres unha pequena parte da poboación vive cunha opulencia insultante. Perigosa porque o achegamento ós límites planetarios vai supoñer unha merma do pastel desa riqueza tan desigualmente repartida, e a resposta social ante un empobrecemento xeralizado é imprevisible.
Un exemplo claro témolo na factura da luz. Vai ser preciso e urxente poñer en marcha estratexias de aforro enerxético, e a política de prezos altos serve a ese propósito de chamar a consumir menos. Porén, esa suba do prezo debe ir encamiñada -de xeito transparente- a financiar as accións precisas para mitigar a perda de confort que o descenso do consumo poida producir, e non a encher o peto das multinacionais da enerxía, o que causa indignación.
Outro exemplo é a crise industrial que vivimos na Mariña. Os intereses do capital financeiro maniobran comprando e vendendo empresas, collendo subvencións e pechando cando non interesa nun xogo macabro coas esperanzas das traballadoras coa complicidade ou ante a inacción dos gobernos. A protesta contra estes axentes é digna e comprensible, mais non debe facernos pechar os ollos ante a nula viabilidade a medio prazo dun futuro industrial baseado na transformación alta en enerxía de materias primas importadas e esgotables a través de empresas de enclave. O modelo viable será o da pequenas empresas que transforma materias primas produtos renovables de orixe local.
Cómpre logo actuar en dúas liñas. Por unha banda, seguir a esixir un reparto máis xusto e eficaz dos recursos a través de procedementos transparentes e participativos, pola outra facer moita pedagoxía para entendermos que o futuro que se achega vai precisar unha mudanza das nosas conciencias para analizar até que punto o luxo consumista no que baseamos a procura da felicidade non é realmente útil para acadala, para mirar con novos ollos -críticos- como estamos a organizar os eixos básicos da nosa sociedade (alimentación, sanidade, educación…) e como se verán afectados polo devalo enerxético e a loita contra o quencemento do clima.
Ás veces semella que pregoar a urxencia dun descenso do consumismo equivale a deixar de denunciar a inxustiza do sistema. Non é así. Ser conscientes da inevitabilidade dun futuro xa inmediato de menor dispòñibilidade enerxética e polo tanto material e económica debe levar precisamente a urxir reformas cara a igualdade. Pero facer pedagoxía sobre as causas fondas (xeolóxicas) e inevitables desa limitación debe ser a vacina fronte a estratexias ecofascistas coas que as oligarquías van procurar o apoio das multitudes descontentas fronte as reformas necesarias.
De todas estas mudanzas necesarias falaremos no encontro deste sábado en Ribadeo (cine teatro, 18:38) na presentación da Rede para o Decrecemento Eo Navia – Galiza – O Bierzo co seu presidente Miguel Anxo Abraira e a Secretaria Xeral do SLG Isabel Villalba. Un tempo para falar do importante entre tantas urxencias que non nos deixa ollar alén das árbores máis achegadas.
Esta actividade, organizada polo Concello de Lourenzá, será na praza César Chavarría Pacio e haberá tres funcións: ás 13:00, ás 18:30 e ás 20:00 horas. A entrada é de balde por orde de chegada ata completar aforo. A alcaldesa de Lourenzá, Rocío López, destaca que “a maxia é unha desas propostas que sempre ten unha acollida moi especial en Lourenzá. Gusta aos pequenos, pero tamén consegue sorprender e ilusionar aos maiores, converténdose nun plan perfecto para gozar en familia”.
Xunto a autoridades locais, destacou a importancia de preservar as tradicións e lembrou que a Deputación destinou este ano 400.000 € ao Concello para servizos básicos. A festa, creada en 1992 e impulsada pola Asociación de Amigos da Malla, busca recuperar e poñer en valor este oficio tradicional. A programación incluíu documental, obradoiros, música, exposicións de maquinaria antiga e actividades para nenos.
Ata a Cedofestiña, que tivo lugar onte no Pazo de Cedofeita, se achegaron o alcalde, Dani Vega, e a concelleira de Cultura, Begoña Sanjurjo. O Concello colaborou unha edición máis coas Vacas Fracas.
Con motivo desta data tan especial, o alcalde Demetrio Salgueiro, xunto ás concelleiras Tamara Soto e Mª Dolores Meitín, visitouna para felicitala persoalmente e compartir con ela unha celebración tan emotiva. O Concello destacou a alegría e o orgullo que supón chegar ao século de vida e trasladoulle os seus parabéns, desexándolle saúde, felicidade e moitos máis anos rodeada dos seus seres queridos.
A clientela aproveitou esta cita para facerse con artigos de tempada a prezos moi interesantes. É a segunda vez neste mes de agosto que se celebrou o Comercio na Rúa en Ribadeo. Para a organización desta campaña Acisa contou coa colaboración do Concello de Ribadeo, Comercio Galego e Xunta de Galicia.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
