Levabamos un ano esperándoa…e que desilusión! Que tristura!
Resulta que aos Reis Magos ocorréuselles este ano vir a Ribadeo a tarde noite do 5 de xaneiro, coma sempre… e non estabamos preparados. Tan ilustre visita e sen organizar! Foi todo un conxunto de improvisacións e tampouco se pode dicir que a COVID nos collera despistados, que era algo que descoñeciamos. Levamos máis dun ano vendo como ir facendo cousas sen poñer en risco a saúde. Pero ao equipo de goberno e á comisión da Cabalgata colleunos despistados, moi despistados. E empezaron os despropósitos.
Partimos dunha cabalgata estática ou recepción dos nenos polas Súas Maxestades: non coñecemos ningún concello que escollera esta modalidade que non empregara a cita previa, excepto Ribadeo. Aquí todos a facer cola, ben xuntiños, repetindo os erros do ano pasado e, desta vez, sumouse a meteoroloxía que non axudaba moito. Ó mellor facer a recepción no pavillón de deportes (un sitio amplo, de teitos altos pero cuberto) non sería mala idea. Pero familias enteiras armáronse de paciencia e foron poñéndose unhas tras outras en ringleira dende o Kiosko ata o cruce das catro calles, para pasar por diante duns Reis que nin sequera podían falar cos pequenos. En moitos concellos aos pícaros/as que se achegaron á recepción Real déronlles un agasallo ou un paquete de caramelos. Aquí, tampouco.
Poucas horas antes desta procesión de familias pacientes e ilusionadas…cambio de plans! Resulta que agora vai haber un pequeno desfile. Nos concellos onde ía seguir habendo cabalgata aumentaron o percorrido; aquí non, aquí reducírono para que a xente non se amontoase (mala estratexia). O desfile en si, unha tristeza: non había música, pode que non puideran vir grupos en directo, pero un altavoz con música enlatada igual se podía conseguir. (Grazas á Batukada por dar algo de ambiente festivo coa súa percusión ao desfile e despois polas rúas.) Ás Súas Maxestades ían soas nas carrozas (por protocolo COVID), pero as carrozas ían espidas: o Carteiro Real non levaba cartas, os Reis nin sacos de caramelos (que xa sabemos que non se poden tirar) nin un só paquete para agasallar… Xa fai anos que na cabalgata de Ribadeo faltan os paquetes de regalos que nas mentes dos que a víamos pasar levaban a bicicleta, a cociña, o scalextric, a boneca… aquelo que nos pediramos. Tamén se bota de menos aquel pequeno camión que dicía “Se non fuches bon eu traio o carbón”.
Ademais de acabar coa ilusión dos pícaros/as, estas improvisacións tamén acaban coa ilusión dos comercios e hostalería que nesa tarde véspera de Reis poden facer uns cartiños. Pero se non vai haber cabalgata, pois xa organizamos de ir a outro sitio.
O peor é escoitar na rúa: Eu o ano que vén xa busco outro sitio porque isto cada ano é peor, sácalle a ilusión a calquera.
É unha pena. Facer unha cabalgata longa, colorida e vistosa ás veces non é cousa de cartos, senón de buscar ideas ó longo do ano e mobilizar recursos públicos e privados que temos no concello. Equipo de goberno, vaia pensando xa e apuntando nun caderno, que o 5 de xaneiro logo volve e improvisar acaba coa ilusión.
Begoña Sanjurjo Santar (Grupo municipal Popular)
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
Foron os propios implicados quen contactaron co 112 Galicia pasada a medianoite deste domingo. O vehículo no que viaxaban saíuse da vía na LU-132, en Cabarcos, Barreiros. A posición na que quedou o coche, inclinado sobre un terraplén, complicou o acceso dos profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, por iso, os xestores do Centro Integrado de Artención ás Emerxencias de Galicia avisaron aos Bombeiros de Barreiros. Finalmente, só tiveron que rescatar a un dos dous ocupantes, o copiloto, e, para iso, tiveron que cortar os asentos. Do mesmo xeito, o equipo médico só trasladou a unha persoa.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.
Villares subliñou o éxito de convocatoria do evento, que reúne cada ano a numerosos participantes e afeccionados en Ribadeo, “aproveitando o atractivo da ría e do seu porto deportivo para atraer visitantes e complementar co deporte a súa ampla oferta de natureza, patrimonio e gastronomía”. A presente edición estivo dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, con motivo do centenario do nacemento do que fora presidente do Goberno e alcalde honorario do municipio. Ademais das regatas de vela en distintas categorías, celebráronse bautizos de buceo, charlas ou un concurso de pesca, entre outras actividades.
Na xuntanza preténdese analizar a execución das obras, o comportamento da empresa responsable, a problemática dos accesos durante as Festas de Xunqueira e solicitar ao Concello de Viveiro que faga público o proxecto definitivo.
A marcha partirá ás 12:30 horas diante do Concello, percorrerá as rúas peonís do centro e rematará novamente na casa consistorial, onde se lerá un manifesto. A plataforma chama a mobilizarse cunha mensaxe clara: cada bomba destrúe vidas e cada silencio convértenos en cómplices. Defenden que é o momento de saír á rúa para esixir o fin da violencia, o respecto aos dereitos humanos e a liberdade do pobo palestino, lembrando que a presenza das persoas manifestantes é a voz de quen hoxe non pode falar. A convocatoria péchase cun triplo chamamento: non á guerra, non ao silencio e non á indiferenza.
