Un enfermeiro de Viveiro quedou sen medicación non demorable ao negarse o PAC a renovala un venres pola tarde

Viveiro, 19 de setembro, 2026. Un paciente de Viveiro, enfermeiro de profesión e con medicación crónica catalogada polo SERGAS como non demorable, acudiu á súa farmacia ao quedar con pouca medicación. Alí confirmáronlle que non tiña ningunha receita activa no sistema.

O episodio tivo lugar un venres pola tarde, polo que o paciente decidiu chamar ao PAC de Viveiro. Desde o servizo comunicáronlle que non lle podían renovar as receitas, argumentando que non se trataba dunha urxencia. Con todo, a medicación que precisaba estaba incluída polo SERGAS na categoría de non demorable, e os PACs —como indica a súa denominación— atendían urxencias pero tamén atención continuada, especialmente en casos nos que a interrupción dun tratamento podía comprometer a saúde.

📌 Medicación non demorable segundo o SERGAS

Inclúe fármacos cuxa suspensión pode supoñer un risco grave:

– Antidiabéticos, especialmente insulinas, imprescindibles para o control da diabetes.
– Antiepilépticos e anticonvulsivantes, cuxa falta pode desencadear crises epilépticas.
– Antipsicóticos, necesarios para evitar descompensacións e axitación de rebote en pacientes psiquiátricos ou con demencia.
– Inmunosupresores en pacientes trasplantados, fundamentais para evitar o rexeitamento do enxerto.
– Terapia cardiovascular esencial, como anticoagulantes de acción directa ou heparinas, claves para previr trombos e embolias.

📌 Derivación sen solución

Desde o PAC remitírono á súa médica de familia. Ao intentar pedir cita, comprobou que non había dispoñibilidade durante todo o mes de setembro.

“Temos entón que pedir cita con dous meses de antelación?”, cuestionou o paciente, sorprendido pola falta de acceso á atención primaria.

📌 A farmacia asumiu o custo para evitar un risco sanitario

Finalmente, a farmacia —onde era coñecido— decidiu adiantar a medicación non demorable, asumindo o custo co seu propio peto para evitar que o paciente quedase sen tratamento.

O enfermeiro preguntouse entón: “Se a farmacia se nega, está no seu dereito. ¿O SERGAS permite que un paciente se desestabilice por non querer renovar medicación non demorable que compromete a súa saúde?”

📌 Un caso que evidencia unha falla asistencial

O sucedido puxo de manifesto que, nese momento, a continuidade asistencial non estaba garantida, e que nin o acceso á sanidade pública nin a renovación de tratamentos crónicos urxentes e non demorables quedaban protexidos, deixando ao paciente nunha situación de risco evitable.