Cando hai 40 anos o cronista afanábase na precura de información sobre a vella catedral, co fin de documentar o traballo que traía entre mans, e que diu lugar ó que foi seu primeiro libro, e tamén o primeiro que se publicou sobre a igrexa, “ Guía Histórica e Artística de San Martiño”, no arquivo da mesma diu cun vello documento que dí: “ 1861 foi crucial para o mosteiro, a punto de ser derrubado, co que sucumbirían sèculos de historia, privando ás xeracións vindeiras de contemplar tan orixinal monumento e ós estudosos da arte, de indagar nas pedras milenarias”. Foi así: o 28-2-61 afundiuse o teito da nave central e con él o coro; e como os ábsides atopábanse rachados, xurdiu o dilema de restaurar ou derrubala e facer outra nova. Por ser Real Priorato, dependente da Coroa, deuse conta a Madrid e, co fin de recoñecela, de orde do Goberno, trasladouse ó lugar o arquitecto Angel Cosuí o 16-4-61 e o 22-1-62 outro da Coruña, Xosé Noya; ambos inclinábanse por derrubala e levantar outra a expensas da Coroa. O cura-prior, don Salvador Pardo, contrario ó derrube, acudíu ó Bispo, don Ponciano de Arciniega, en demanda de protección e axuda económica, quen comisionou ó mestre de obras Francisco Lanteiro que, examinadas as secuelas do incidente, comprometiuse có Bispo a reparalas e manter en pé o cenobio. Como o prelado confiaba na súa honradez e capacidade, facilitou fondos ó prior e Lanteiro realizou a obra para celebrar nel- como se fixo- o San Martiño o 11-11- 1866. È evidente que os contrafortes que sosteñen as paredes resultan exóticos, pero grazas a eles- djn os expertos- mantense en pe a basílica; e acaso a súa existencia dèbase a Lanteiro, porque, de non aceptar o reto, o mais probable sería que se consumasen os consellos dos técnicos e que leváramos xa preto de dous séculos sen esta xoia da historia e da cultura. Esa é, ¡nada menos!, a importante obra de Lanteiro, en San Martiño, a quen apenas se cita, envolto nun lamentable oscurantismo: o mindoniense é outra víctima do esquecemento…
Suso Martínez
Xunto a autoridades locais, destacou a importancia de preservar as tradicións e lembrou que a Deputación destinou este ano 400.000 € ao Concello para servizos básicos. A festa, creada en 1992 e impulsada pola Asociación de Amigos da Malla, busca recuperar e poñer en valor este oficio tradicional. A programación incluíu documental, obradoiros, música, exposicións de maquinaria antiga e actividades para nenos.
Ata a Cedofestiña, que tivo lugar onte no Pazo de Cedofeita, se achegaron o alcalde, Dani Vega, e a concelleira de Cultura, Begoña Sanjurjo. O Concello colaborou unha edición máis coas Vacas Fracas.
Con motivo desta data tan especial, o alcalde Demetrio Salgueiro, xunto ás concelleiras Tamara Soto e Mª Dolores Meitín, visitouna para felicitala persoalmente e compartir con ela unha celebración tan emotiva. O Concello destacou a alegría e o orgullo que supón chegar ao século de vida e trasladoulle os seus parabéns, desexándolle saúde, felicidade e moitos máis anos rodeada dos seus seres queridos.
A clientela aproveitou esta cita para facerse con artigos de tempada a prezos moi interesantes. É a segunda vez neste mes de agosto que se celebrou o Comercio na Rúa en Ribadeo. Para a organización desta campaña Acisa contou coa colaboración do Concello de Ribadeo, Comercio Galego e Xunta de Galicia.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
