Jose Díaz- Detesto tener que escribir sobre aquellos que se van a destiempo, pero al tiempo siento la necesidad de hacerlo, y por desgracia o por la vida sin más, ya me ha tocado unas cuantas veces. Demasiadas. Ahora mismo, como él en su primer gran éxito “estoy ardiendo y siento frio”. De verdad. En lo personal lo que más deseaba era disfrutar de él aquí, en casa, en nuestro Auditorio. Iba a ser el 27 de mayo en mitad de las fiestas patronales, ya había hora, ya había entradas, ya olía a ilusión. En lo profesional, como encargado de la Delegación de Cultura de este Concello, pienso que se trataba del concierto estrella, del más emotivo y sin duda de uno de los más grandes de la historia cultural de Burela.
Tuve la suerte de hablar con Manolo hace 15 días sobre los requerimientos del concierto, nada del otro mundo, la verdad. Todo muy cercano, accesible y sencillo, como él mismo. Su voz rota y directa me susurró al final un gracias por confiar en mí que me llegó al alma. Y es que el poeta desgarrado de la Movida, quería volver y lo estaba haciendo de la mejor manera que se puede hacer llenando en sus últimos conciertos, como sin duda lo haría en Burela. Tenía el mejor ingrediente para lograrlo. Un pedazo de disco. Para mí el mejor de su carrera: Casualidades, que vio la luz hace solo unos meses con un primer single extraordinario, Princesa Azul y un segundo igual de majestuoso: Opiniones de un payaso.
Admiro a quien sube alto y sabe seguir arriba, eso es muy difícil, pero más admiro aun a quienes suben hasta el cielo, caen hasta el infierno y se levantan aun sangrando y con mil cicatrices, para regresar al lugar que por derecho les corresponde. Eso hacía Manolo Tena. Pero la muerte no entiende de fuerza de voluntad, no entiende de valientes ni de cobardes, no entiende de nada porque la muerte no tiene conciencia. Nunca aprenderemos eso, ni falta que hace porque precisamente de ese dolor salían muchas de las letras que Manolo componía no solo para él sino para Los Secretos, Luz Casal, Miguel Ríos o Ana Belén.
Ya con tu regreso eras leyenda, ahora ya no sé lo que serás… ignoro que va después. Tus discos seguirán en nuestras casas y tus letras ya sabes dónde. En esos músculos palpitantes que tan pronto ríen como lloran, que tan pronto laten acelerados como se paran y mueren. La vida, maestro. La vida.
“Soy solo un verso que está equivocado, mientras la muerte deja caer su telón”, cantabas. Ahora eres un poema eterno.


















Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
Foron os propios implicados quen contactaron co 112 Galicia pasada a medianoite deste domingo. O vehículo no que viaxaban saíuse da vía na LU-132, en Cabarcos, Barreiros. A posición na que quedou o coche, inclinado sobre un terraplén, complicou o acceso dos profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, por iso, os xestores do Centro Integrado de Artención ás Emerxencias de Galicia avisaron aos Bombeiros de Barreiros. Finalmente, só tiveron que rescatar a un dos dous ocupantes, o copiloto, e, para iso, tiveron que cortar os asentos. Do mesmo xeito, o equipo médico só trasladou a unha persoa.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
O público, totalmente entregado de principio a fin, amosouno cos intensos e prolongados aplausos que acompañaron toda a actuación. Ao remate, os asistentes expresaron o seu desexo de poder gozar no futuro de novos concertos do artista, que sen dúbida volverán entusiasmar ao público.
Villares subliñou o éxito de convocatoria do evento, que reúne cada ano a numerosos participantes e afeccionados en Ribadeo, “aproveitando o atractivo da ría e do seu porto deportivo para atraer visitantes e complementar co deporte a súa ampla oferta de natureza, patrimonio e gastronomía”. A presente edición estivo dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, con motivo do centenario do nacemento do que fora presidente do Goberno e alcalde honorario do municipio. Ademais das regatas de vela en distintas categorías, celebráronse bautizos de buceo, charlas ou un concurso de pesca, entre outras actividades.
Na xuntanza preténdese analizar a execución das obras, o comportamento da empresa responsable, a problemática dos accesos durante as Festas de Xunqueira e solicitar ao Concello de Viveiro que faga público o proxecto definitivo.
A marcha partirá ás 12:30 horas diante do Concello, percorrerá as rúas peonís do centro e rematará novamente na casa consistorial, onde se lerá un manifesto. A plataforma chama a mobilizarse cunha mensaxe clara: cada bomba destrúe vidas e cada silencio convértenos en cómplices. Defenden que é o momento de saír á rúa para esixir o fin da violencia, o respecto aos dereitos humanos e a liberdade do pobo palestino, lembrando que a presenza das persoas manifestantes é a voz de quen hoxe non pode falar. A convocatoria péchase cun triplo chamamento: non á guerra, non ao silencio e non á indiferenza.



