Na espiral do tempo a tradición segue marcando ciclos, celebrados con festas que tiveron unha orixe agraria. O Nadal é pois unha festa estacional de inverno. Auga, lume do sol, terra e aire, de sempre foron considerados os principios da vida. Os catro elementos, en relación coas catro estacións do ano, fan posible que todo viva, medre e morra: da semente agroma unha planta que producirá flores, froitos e estes novamente semente, e que no outono ponse murcha, seca e morre; pero volverá a agromar a semente….
O Nadal, tempo de neves, pecha e abre o novo renacer. No 21 de decembro acontece o solsticio de inverno, nova declinación do sol, a noite mais longa do ano, o día mais curto. Nas casas artéllanse proxectos de anovación en todas as ordes, mais aínda no pasado cando as casas significaban tanto, o necesario refuxio para a invernía, sen outros medios de diversión que a conversa, os cantares e os contos ó lume da lareira. A parroquia era o lugar de encontro para calquera acontecemento; as campás da parroquia eran como a voz comunal, pregoaban as ledicias e as mágoas.
O ciclo, ese milagre que supón a vida-morte-vida, o paso obrigado polas catro estacións do ano, foi celebrado sempre con fitos que son festas. Cada relixión apoderouse de vellas costumes, asimilounas e reconverteunas, pero tamén puxo os seus argumentos e outros novos símbolos. Cada época vai deixando algo de si neste herdo que ven do pasado, pasa por nós e continúa para o futuro….
A Igrexa acólleo e protagonizou a significación destas festas mais antigas no chamado duodenario místico, eses doce días dende Noiteboa a Reis, o tempo de Nadal, tan cargado de senso relixioso, onde fundamentalmente se celebra o nacemento e a familia. Ese sentir do Nadal espallouse pola cristiandade, trasladando as datas do nacemento de Cristo a este período de tempo que pecha e abre o ciclo anual do almanaque : Noiteboa, Nadal, Santos Inocentes, San Silvestre, Aninovo e Reis.
Na Noiteboa as familias xúntanse na casa materna, prepárase a mesa como sacro altar de encontro, e en moitos lugares do rural deixase valeira unha cadeira e un prato en lembranza e agasallo dos defuntos ou dos que non están porque andan polos camiños da emigración. Por eso a Noiteboa ten connotacións de ledicia, e tamén de fondas nostalxias.
O día 28 dos Santos Inocentes tense unha especial lembranza dos nenos mártires mandados asasinar por Herodes cando busca ó Neno Xesús. Para o día das pegotas, tamén chamado, hai unha lenda moi xeralizada en Galicia relativa ó rei Herodes que, ordeando ós sicarios buscar ó Neno Xesús, estes preguntáronlle a un paxaro paspallás, mal visto na tradición popular, que lles contestou : Chás, chás, por aquí ben vas….
Mais abaixo un paxariño gorrón, cambioulle-la ruta, dicindo : tin, tin, por aquí nono vin….
A noite de San Silvestre, ou Aninovo, estivo chea de vellas resoancias en parte xa perdidas, pois houbo fogueiras e ritos como os do San Xoán. Preparábase o lume e danzábase ó seu derredor; queimábase un monicreque chamado ano vello vestindo outro de ano novo, que mozos e mozas guindaban entre eles. O dito San Silvestre, meigas fora ten que ver con estas prácticas.
E remata o ciclo coa festa dos Reis Magos. Na súa véspera grupos de nenos/as cantan vilancicos. Volta a ser unha xornada de reunión familiar, de intercambio de regalos; o xantar e a cea convocará a todos arredor da mesa, será a despedida do tempo de Nadal. Existe a tradición de que pola noite chegan os Reis con agasallos. Acéndese a ilusión dos nenos e a Cabalgata protagoniza a noite máxica da chegada das Súas Maxestades.



















Durante a súa estancia na capital, tiveron a oportunidade de coñecer o Senado, onde foron recibidos, entre outros representantes, polo senador lucense José Manuel Balseiro, veciño de San Cibrao e pola deputada no Congreso, Cristina Abades, que traballou durante anos na Casa do Concello. Balseiro deulles a benvida á Cámara e acompañounos nun percorrido polas súas principais dependencias, explicándolles o funcionamento da institución e o labor que desenvolven os senadores. O parlamentario agradeceu á asociación Terra-Mar a organización desta iniciativa, que contribúe a achegar as institucións aos cidadáns e a fortalecer os vínculos entre a Mariña e a representación que exerce a provincia de Lugo no Senado.
Ademais, a medida responde a razóns de seguridade e operatividade, xa que a presenza de público nestas xornadas impide que os camións de recollida poidan acceder e circular con garantías por esta zona. Durante eses cinco días, os contedores permanecerán instalados nos seus emprazamentos habituais para que a veciñanza e os visitantes poidan depositar neles os residuos. Ademais, o servizo de limpeza reforzará as tarefas nos puntos vinculados á celebración do festival. O Concello solicita a colaboración da cidadanía para manter os espazos públicos nas mellores condicións posibles.
"Este éxito é froito do teu esforzo, dedicación e constancia, e é un orgullo para todo o noso concello. Desexámosche moitos máis éxitos deportivos e que sigas representando a Cervo e ao Club Deportivo San Ciprián con tanta ilusión e talento", salientan desde o consistorio.
A mostra reúne imaxes tomadas en Galicia, Cataluña, Aragón, Andalucía, Senegal e Escocia, ofrecendo un percorrido pola biodiversidade e polos vínculos entre distintos ecosistemas. O fotógrafo, naturalista especializado en ornitoloxía, invita a contemplar a natureza cunha mirada pausada e consciente a través de 50 especies de fauna. Permanecerá aberta ata o 29 de xullo.
Con este xesto simbólico, expresou a súa solidariedade co pobo venezolano, trasladando o seu apoio ás familias das persoas falecidas, feridas e afectadas por unha traxedia que continúa deixando un elevado número de vítimas e miles de damnificados.
O obxectivo é facilitar que os mozos e mozas que o desexen poidan facer uso destas instalacións. A medida permitirá empregar o campo para a práctica deportiva e para a organización de partidos informais durante o período estival. Desde o Concello de Viveiro sublíñase a importancia de ofrecer espazos deportivos accesibles durante as vacacións de verán e de favorecer hábitos de lecer activo entre a mocidade.
A alcaldesa, Dolores García Caramés, visitouna no seu domicilio para felicitala e entregarlle un ramo de flores en nome de toda a veciñanza. Nada en Sargadelos e veciña de Cervo, foi a máis nova de dez irmáns e desde moi nova traballou no campo e coidou dos animais, sempre cun gran espírito de esforzo. Nai, avoa e bisavoa, a súa familia destaca a súa alegría, enerxía e bo humor. Moi activa ao longo da súa vida, gozaba de viaxar, da praia, de conducir e de participar nas actividades municipais, ademais de cultivar a súa paixón por cantar. Coqueta, sorrinte e cun espírito novo, Benedicta é hoxe un exemplo de vitalidade para todo o municipio.



