Noite do martes 22 de Decembro. O meu pai acaba de morrer ao lado meu, no hospital de Burela. A máis acerba angustia tomou posesión de todo o meu ser ata seu máis íntima fibra. Resoou no meu corazón o péndulo da esgazadura . A máis tebrosa tristura encheu o meu ser, a melancolía máis espantosa estranguloume co efluvio da morte. Foi o cénit do sufrimento, a suma congoxa. Suspendeuse o tempo, recrudeceu a aflicción, o meu corazón rompíase nunha agonía sen fin, sen albisco de consolo. A morte do meu proxenitor desfilou na miña retina como o máis cruento caleidoscopio da dor. O abatemento traspasou o limiar do sufrimento.
Lembrei vivamente a súa tenras despedidas bañadas no amoroso timbre da súa voz: – cóidate moito… E nunha viaxe vertixinoso polo túnel da memoria lembrei a velocidade da luz colorista pinceladas da súa deliciosa conversación…díxome que coidase a miña saúde, …Se por un imposible houbese sabido que en pouco tempo ía a abandonar esta val lacrimoso comeríao a bicos e apertas dicíndolle trillóns de veces que o quería con tolemia. Pero ninguén sabe o día nin a hora e o ladrón da morte xa agardaba agazapado dende fai tempo. Velaba armas afiando a gadaña ao compás da máis tétrica sinfonía.
Agora xa era tarde, como escura andoriña, xamais volverá. Os dias do seu paramento, pésames e enterro fixéronseme eternos, o intensísimo dor intentou en van escapar pola vía da ansiedade e o pasadizo da evasión …todo inútil…O tsunami da tristura arrasou a praia do meu corazón.
Os meus mellores amigos, compañeira, nai, filla e netos non despegaron de min…as súas efusivas mostras de afecto anestesiaron por momentos a desquiciante dor..
Obviamente mentres o velábamos, a morte do meu pai copou toda a conversación. Veciños e familiares destacaban por riba de todo o seu gran corazón, sacou a relucir un arsenal de tópicos: a mellor persoa do mundo, un anaco de pan…lle desvivía polos demais …Curiosamente nel fundíase a hipérbole coa realidade. Ao longo deses dous dias desbordoume un alude de amigos e familiares do meu pai a darme o pésame e a confirmar unha gran verdade que sempre souben e intuín, aínda que nunca cunha conciencia tan plena como agora. O meu pai tiña un corazón ávido de amar aos demais e era unha persoa apreciada e respectada na bisbarra .
Todos pensamos que a morte é o noso gran inimigo, pero hai certos estados, en que a morte, pode ser un gran amigo, aínda que realmente, era unha visita que pensaba que chegaría, pero canto mais tarde mellor.
P.D. Papá adícoche esta humilde crónica …No é un adeus, é un ata logo, tereite sempre presente, seguimos unidos polos recordos. Os teus consellos e exemplo son o teu mellor legado. Síntote preto de min.
A interrupción do servizo está prevista entre as 8.00 e as 19.00 horas con motivo dos traballos de conexión á nova obra de saneamento que se está a executar na contorna. Trátase dunha intervención necesaria para avanzar na mellora das infraestruturas e dos servizos básicos na zona.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
