El sentido de la plítica
Las imágenes de la hambruna en África a finales de los 70 y principios de los 80 marcaron mi niñez, sin duda alguna. En aquellos tiempos, los rombos ponían el límite a los niños y adolescentes de forma que no se escapara ninguna teta ante nuestros ojos. Se nos negaba contemplar la anatomía humana; sin embargo, las obscenidades se encontraban sin duda alguna en otras emisiones que no tenían veto para el público infantil. Eran las imágenes de los escarnios de las guerras, el hambre, las dictaduras y en definitiva, de la desigualdad. Quedaron gravadas en mi retina, las madres que sostenían en sus brazos a unos niños hambrientos, esculpidos por la desnutrición y acosados por las moscas y las alimañas. Aquello me marcó para siempre y jamás he cambiado de canal para evitar afrontar una doble realidad, que me permite vivir cómodamente y rodeada de posibles mientras medio mundo se muere a causa de la injusticia. La política consiste en tomar decisiones para solucionar conflictos o alcanzar ciertos objetivos, pero por desgracia se ha convertido en un arma de destrucción masiva en la que los ciudadanos somos usados como una munición más que emplear contra los adversarios. Se emplea tiempo y dinero de todos en buscar y rebuscar un trozo de porquería, una posible trama o tramucha con la que poder atestar un golpe de efecto al contrario, olvidándonos de que en estos momentos, lo más importante, es dedicar todo nuestro esfuerzo e imaginación en dar solución a los problemas de la gente. Muchas personas me preguntan a menudo porqué estoy en política. Es mucho más complicado que lo que voy a decir, pero mi respuesta es sin duda que por aquellas imágenes de la vergüenza. De alguna manera, sigo convencida de que la política es un instrumento para cambiar las cosas, y aunque he comprendido que yo sola no puedo acabar con el hambre en el mundo, con las guerras y la desigualdad, si puedo contribuir a intentar convencer a las personas de que otro mundo es posible. El otro día, al salir de un supermercado de hacer la compra, mi hijo mayor me pidió dinero. Como iba a la carrera pensé que era para alguna golosina y accedí mientras sacaba un euro del bolso. El euro acabó en manos de una persona que estaba pidiendo en la calle y en ese momento me sentí la madre más feliz del mundo.
Algunos aspiran a que sus hijos sean siempre los primeros de la clase, los primeros de la fila, los más listos e inteligentes….. y al final muchos se frustran cuando las aspiraciones de sus padres no son colmadas; yo creo que debemos aspirar a que nuestros hijos sean personas responsables, solidarias y activas, dispuestas a escribir otro futuro, donde la justicia, la igualdad y la resolución de conflictos, tomen la delantera al egoísmo, al éxito individual y a la mediocridad. En resumen, que no cambien de canal ante los problemas de la gente.
Beatriz Vázquez Monroy



















Villares subliñou o éxito de convocatoria do evento, que reúne cada ano a numerosos participantes e afeccionados en Ribadeo, “aproveitando o atractivo da ría e do seu porto deportivo para atraer visitantes e complementar co deporte a súa ampla oferta de natureza, patrimonio e gastronomía”. A presente edición estivo dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, con motivo do centenario do nacemento do que fora presidente do Goberno e alcalde honorario do municipio. Ademais das regatas de vela en distintas categorías, celebráronse bautizos de buceo, charlas ou un concurso de pesca, entre outras actividades.
Na xuntanza preténdese analizar a execución das obras, o comportamento da empresa responsable, a problemática dos accesos durante as Festas de Xunqueira e solicitar ao Concello de Viveiro que faga público o proxecto definitivo.
A marcha partirá ás 12:30 horas diante do Concello, percorrerá as rúas peonís do centro e rematará novamente na casa consistorial, onde se lerá un manifesto. A plataforma chama a mobilizarse cunha mensaxe clara: cada bomba destrúe vidas e cada silencio convértenos en cómplices. Defenden que é o momento de saír á rúa para esixir o fin da violencia, o respecto aos dereitos humanos e a liberdade do pobo palestino, lembrando que a presenza das persoas manifestantes é a voz de quen hoxe non pode falar. A convocatoria péchase cun triplo chamamento: non á guerra, non ao silencio e non á indiferenza.
Estiveron acompañados polas dúas técnicas de Xuventude, para gozar dunha mañá nas distintas actividades que ofrece este parque de trampolíns. Pola tarde, o grupo parou a xantar no Lago das Pontes, onde puido coñecer a historia da súa creación e desfrutar dun baño. A viaxe estivo organizada polas Concellerías de Xuventude e Deporte e pola Oficina de Información Xuvenil dentro do programa “Verán a Tope en Xove 2026”.
Evaristo Calvo, Rebeca Montero e Vítor Mosqueira interpretaron o pasaxe que recrea os últimos momentos do Mariscal Pardo de Cela e da súa muller, Isabel de Castro, antes da traizón da Frouseira. A acción cultural, coordinada por Carme Varela e promovida pola Vicepresidencia da Deputación de Lugo, rende homenaxe ao gran dramaturgo do Valadouro no seu primeiro cabodano.
A Orquesta Mondragón con Javier Gurruchaga á cabeza e Fórmula V con Paco Pastor encheron de lembranzas e de ritmo a noite ribadense. Desde o Concello fan un balance moi positivo do concerto "xa que contribuíu á dinamización económica da nosa vila".
O Campo de Fútbol de As Valgas acolleu as actuacións de Netos de Bandim, chegados desde Guinea Bissau; da Philippine Performing Arts Company, das Filipinas; e do grupo anfitrión O Arco da Vella. Un encontro único de culturas, ritmos e emocións que pechou unha noite inesquecible.



