Farto dos tópicos sobre os funcionarios
Son funcionario na sanidade, pai e usuario do ensino publico. Hai unhas horas unha lectora aproveita o feito de que unha nai que opinaba contra a politica no ensino da Xunta fora nas listas do PSOE hai tempo, para botar por terra o argumentario desta nai ben estruturado e razoado. Vaia por diante que estou profundamente en desacordo coa política da Xunta no ensino, isto resolveríase rapidamente deixando de subvencionar (hai que foderse eles que tanto cacarexan que o das subvencións son unha lacra, engaden miles de millóns no ensino privado !), subvencionar SI o ensino privado po la vía dos concertos. A carta da denostada ex concelleira (que pasa, tampouco podemos presentarnos nunhas listas electorais por que xa perdemos toda lexitimidade?), explica con detalle o desatino desta Xunta, é certo. Pero o que me pon doente e que de rondón esta persoa que a contesta, reescrebedora da historia e xustificadora da desbrozadora no publico, volve coa teima de que os funcionarios somos uns privilexiados.
Estou farto. Estamos sempre co mesmo. Gañar unha oposición non e un privilexio, pódese presentar calquera con mais de 18 anos, traballar cun salario que sae publicado no DOG e que como consecuencia cada mes de xuño trae consigo un importe exacto do IRPF non e un privilexio e un deber; cumprir rigorosamente o tempo de traballo non e privilexio, traballar para o mellor ben do publico, e nas
condicións progresivamente mais precarias que nos impoñen reducindo os salarios paseniñamente e poñéndonos diariamente en solfa, non é privilexio.
Privilexio e a dos tipos de NCG banco ou como se chame neste momento (e de momento), de retirarse con soldos abusivos; (por certo non é xubilación que todos eles andan xa noutro chollo ben lucrativo), ou os que contrataron a Cidade da Cultura por 10 e agora queren que paguemos 1000 e ademais indemnizar as empresas que non van a seguir co mausoleo, eses van irse de rositas sen dar explicacións de onde van os cartos. Os do PP e o PSOE perderon a oportunidade de reformar a constitución para que se incluíra algo coma “Limite de paro” no canto do “limite de endebedamento”, esa sí sería unha Reforma como e debido e non para achicar cartos do realmente necesario. E unha calamidade esta política do Estado e a Xunta do “009? (licenza para matar… o galego) que deixan sen traballo a moreas de cidadáns, pero ter traballo non é un privilexio, é un dereito que o goberno central e o da xunta nos están escatimando, e exercelo dende a función publica e unha satisfacción, en sanidade e no ensino. Non é culpa dos funcionarios nin apretarnos mais e mais é a solución. Esixir os nosos dereitos non é un privilexio tampouco, ou é que queren que traballemos po la patilla e para calquera outra cousa menos para o que quitamos a oposición?. Dígannos que temos sorte por traballar ou que estamos contentos por ter traballo pero por favor rematemos dunha “p. vez” co de sermos privilexiados por ser funcionarios. E non nos veñan que asfixiarnos e asfixiar ós docentes é a maneira de salvar o ensino público. Xa abonda da caza o funcionario e botar culpas de insolidario e privilexiado; calquera día enterámonos de que os que pilotaban os avións do 11S ou puxeron as bombas do 11M tamén eran funcionarios……
Iago Villamil
















As estudantes recibiron o galardón “Pizza Chef Emergente”, un recoñecemento que destaca o talento das novas promesas da gastronomía e que supón un importante logro para o centro educativo e para a formación profesional da comarca.
O percorrido comeza nun lugar simbólico: as pontes sobre o río Sor, que unen as provincias da Coruña e Lugo e marcan un dos vértices do territorio lucense. Con esta iniciativa, Guido Guía propón unha travesía pola diversidade paisaxística, histórica e humana da provincia, destacando a riqueza dos seus espazos naturais, monumentos e comunidades.
O delegado subliñou o importante papel que realiza o tecido social para conseguir melloras en beneficio da veciñanza e dinamizar social e culturalmente a localidade. Neste sentido, lembrou que a Xunta impulsa o movemento asociativo a través de apoios para o acondicionamento dos seus locais ou para o desenvolvemento de actividades.
A cita será o luns 19 de outubro, ás 17:30 horas, cun punto de encontro no peirao de San Cibrao. Ademais, os diferentes edificios municipais iluminaranse de cor rosa para sensibilizar á poboación sobre a importancia da detección precoz, fundamental para mellorar o prognóstico e a supervivencia das pacientes que padecen esta enfermidade.
O domingo 20 de decembro a Praza César Chavarría acollerá de 11:00 a 20:00 horas unha nova edición do Mercadiño de Nadal organizado polo Concello de Lourenzá, “unha cita para desfrutar do ambiente destas datas e compartir unha xornada especial na nosa vila”, anuncia a alcaldesa, Rocío López. O prazo de inscrición para instalar cun posto xa está aberto e a participación é totalmente gratuíta. As solicitudes poden facerse ata o 16 de decembro nas oficinas do Concello de Lourenzá ou a través do teléfono 982.121.006.
Durante 45 minutos, tres malabaristas —Pablo Reboleiro, Aitor Garuz e Santiago Montero— mergúllanse nun caos divertido onde ninguén manda e todo flúe entre xogos de poder, equilibrios imposibles e humor. A obra amosa como, no mundo dos malabares, romper os patróns establecidos pode levar a descubrir que a verdadeira maxia está en aprender a xogar xuntos.
No encontro, abordáronse temas como a posibilidade de colaborar na mellora da formación dos traballadores, destacando a importancia que ten ese aspecto neste sector estratéxico para Galicia. Tamén se trocaron puntos de vista relativos ás condicións laborais dos profesionais do mar.



