UN MINDONIENSE EN SAN MARTIÑO
Suso Fernández
Cronista Oficial de Foz
O ano 1861 foi crucial na historia do Mosteiro de San Martíño de Mondoñedo, pois a punto estivo de ser demolido o cenobio, co que sucumbirían séculos de historia, privando ás xeracións sucesivas de contemplar tan orixinal monumento–exemplar único do pre-románico galego, como proclaman algúns expertos–e ós estudosos da arte, de indagar nas súas pedras milenarias.
O 28 de febreiro afundiuse o teito da nave central e con él o coro da igrexa; e como os tres ábsides que a frontean polo nacente atopábanse, xa de vello, agretados, pranteouse o dilema de se conviña restaurar a obra, ou ben derribala a facer outra nova.
Por ser Real Priorato e depender da Coroa, deuse conta a Madrid do sinistro, e con este fin viu a recoñecela de orde do Goberno, o arqueitecto don Angel Cosuí o 16 de abril de 1861, e o 22 de xaneiro de 1862 outro arquitecto da Coruña, chamado don José Noya os que, ó parecer, inclinábanse por derrubala, e que fose levantada outra a expensas da Coroa.
O Cura Prior, don Salvador Pardo Romero, que sempre se inclinou pola restauración, acudiu ó bispo de Mondoñedo, don Ponciano de Arciniega, en demanda de protección e axuda económica, quen comisionou ó mestre de obras práctico Francisco Lanteiro, veciño de Mondoñedo para que, examinadas as paredes e bóvedas, vise e propuxese o que conviña facer. Iste, cumplido o encargo, asegurou ó Bispo que se comprometía a colocar un novo teito e a asegurar os muros dos ábsides e as súas bóvedas, tapando as gretas. Como o Prelado tiña plena confianza na súa honradez e capacidade, facilitou fondos ó Prior, e Lanteiro levou a feliz termo o seu compromiso, deixando intactos a súa forma, detalles e ornamentación, e robustecendo con fortísimos estribos os ábsides. Deu a obra cuberta e reparada nos seus muros e bóvedas para que se celebrase, como se celebrou, a festividade de San Martiño o 11 de novembro de 1866, sendo ésta a primeira obra de restauración da que se ten noticia.
É certo que os contrafortes que dende entón luce a igrexia resultan elementos exóticos á súa arquitectura, e mesmo deslucen en boa medida os fermosos ábsides; pero a verdade é que se integraron moi ben no conxunto e hoxe constituen unha das súas sinais de identidade, permitindo que o singular monumento chegara ós nosos días.
Para nós o mindoniense Francisco Lanteiro é unha figura transcendental, e acaso definitiva, na historia de San Martiño; o mestre de obras que salvou o que os titulados arquitectos querían destruir. Porque, preguntámonos, ¿que sería deste baluarte cultural e histórico, se iste home non se compromete a mantelo en pé e se consuma o veredicto dos técnicos?.
















Este lume iniciouse ás 14.51 horas do luns e para a súa extinción mobilizáronse, de xeito acumulado, 2 técnicos, 14 axentes, 20 brigadas, 21 motobombas, 1 pa, 5 helicópteros e 7 avións.
José Luis Teso Celis é o vendedor da ONCE que repartiu estes cartos na localidade mariñá, desde o seu punto de venda situado na Avenida da Mariña, número 46.
Durante a xornada realizarase un mural inspirado na obra Diálogo (1946) de Luís Seoane, que Maruja Seoane levou a tapiz ese mesmo ano. A organización convida a toda a veciñanza a participar con lecturas, conversas, cantos, bailes e un xantar compartido.
O xoves haberá unha gran sardiñada no Campo da Pascua e o venres dedicarase ao Día do Neno con atraccións a prezos populares. A organización corre a cargo da Comisión de Festas de San Xoán de Covas coa colaboración das administracións locais e autonómicas.
Os subcampións foron Benja e Álvaro. O torneo reuniu no Real Club Náutico arredor dun centenar de xogadores procedentes de Galicia, Asturias e Castela e León, consolidándose como unha das citas máis destacadas do calendario musístico da costa lucense. Desde LuMus agradecen “el apoyo del Concello de Ribadeo, del Real Club Náutico de Ribadeo, de Mapfre y del resto de colaboradores y patrocinadores que hicieron posible esta cita, que dio comienzo a primera hora de la mañana y se prolongó durante toda la jornada del sábado”.
O festival De Cabo a Cabo, organizado por Fanto Fantini cunha achega provincial de 20.000 €, puxo en valor a diversidade cultural de Burela, onde o 10% da poboación é de orixe caboverdiana. A programación espallouse por varios espazos da vila con música, intervencións artísticas e torneos deportivos, e contou coa presenza de artistas como Baiuca, DJ Danifox, DJ Kandole, Batuko Tabanka, Lilaina ou Saya. A contribución da Deputación permitiu cubrir a infraestrutura técnica e loxística, así como os custos de organización e contratación das actividades.
O Concello destaca que este novo éxito é froito do compromiso, do esforzo e da dedicación constante do deportista, cualidades que lle permiten seguir acadando resultados destacados a nivel estatal. Desde a entidade municipal transmítense os parabéns a González Villares por este subcampionato de España.



