A evolución do Carnaval de Foz nas últimas décadas, fai del acaso o que é mais brillante da Mariña. A vella usanza de farrapentos disfraces, “os entroidos”, foron sustituídos polo desfile de vistosas carrozas e grupos nos que o luxo, a fantasía e o enxeño, rivalizan en amplo mostrario que da lugar a novos motivos de pasmo. As comparsas, murgas e charangas, ataviadas con singulares e lucidas vestimentas, lanzan ó ar os sons que envolven lúdicas, báquicas e críticas estrofas que con rexouba celebran as xentes inmersas no bacanal, presidido pola beleza e a singular simpatía da Raíña e as Donas de Honra, perenne testemuño da fermosura e o engado das nosas mulleres.
Cando nos “anos escuros” se vetaba o entroido na rúa, foi nos locais de esparcemento onde se celebraba con maior esplendor. E así, na memoria de varias xeracións, perdura a lembranza daqueles bailes que tiveron por marco os esquecidos salóns de Ramón María de Cao; La Sociedad, ou salón de Cageao, e o histórico “Bahía”. Foi néste, a principios dos anos 50 onde se implantara o “faroliño”, baile-concurso de gran beleza plástica, que con utópica ilusión pretendía emular a elegancia, a vistosidade, e o glamour dos salóns aristocráticos de principios do S. XX.
Cada parella dispón dun farol veneciano, multicor, translúcido, en cuxo interior ubícase unha vela. Encéndidas éstas a un tempo, iníciase o baile ao compás precisamente do “Vals das Velas”, de Strauss.
Apaganse as luces, o local queda só iluminado pola luz dos faroliños…
Créase un ambiente de envolvente fantasía cos elementos que entran en xogo: o corido, a luz das velas, sempre acolledora, e as notas acariñadoras e nostálxicas da música de Strauss. Segundo os farois se apagan as parellas retíranse e a última en facelo gaña o concurso, que se celebra en Foz dende hai 60 anos; escoitase, piano, a letra nostálxica do vals:… “Igual que en viejos tiempos / con solemne ritual / se apaga una a una/ de las velas el brillar. / No importa si el destino cruel / nos ha de separar:/ por siempre nos querremos bien / de estas horas recordar…”.
Digamos, como anécdota, que daquela (metade do século pasado), a parella gañadora recibía o premio: a moza un par de medias (nylon) e o rapaz unha botella de champán. A gran novidade eran as “medias de cristal”, recén descuberto o “nylon”, que chegaban á bisbarra, de contrabando, vía Andorra…
Suso Fernández
As estudantes recibiron o galardón “Pizza Chef Emergente”, un recoñecemento que destaca o talento das novas promesas da gastronomía e que supón un importante logro para o centro educativo e para a formación profesional da comarca.
O percorrido comeza nun lugar simbólico: as pontes sobre o río Sor, que unen as provincias da Coruña e Lugo e marcan un dos vértices do territorio lucense. Con esta iniciativa, Guido Guía propón unha travesía pola diversidade paisaxística, histórica e humana da provincia, destacando a riqueza dos seus espazos naturais, monumentos e comunidades.
O delegado subliñou o importante papel que realiza o tecido social para conseguir melloras en beneficio da veciñanza e dinamizar social e culturalmente a localidade. Neste sentido, lembrou que a Xunta impulsa o movemento asociativo a través de apoios para o acondicionamento dos seus locais ou para o desenvolvemento de actividades.
A cita será o luns 19 de outubro, ás 17:30 horas, cun punto de encontro no peirao de San Cibrao. Ademais, os diferentes edificios municipais iluminaranse de cor rosa para sensibilizar á poboación sobre a importancia da detección precoz, fundamental para mellorar o prognóstico e a supervivencia das pacientes que padecen esta enfermidade.
O domingo 20 de decembro a Praza César Chavarría acollerá de 11:00 a 20:00 horas unha nova edición do Mercadiño de Nadal organizado polo Concello de Lourenzá, “unha cita para desfrutar do ambiente destas datas e compartir unha xornada especial na nosa vila”, anuncia a alcaldesa, Rocío López. O prazo de inscrición para instalar cun posto xa está aberto e a participación é totalmente gratuíta. As solicitudes poden facerse ata o 16 de decembro nas oficinas do Concello de Lourenzá ou a través do teléfono 982.121.006.
Durante 45 minutos, tres malabaristas —Pablo Reboleiro, Aitor Garuz e Santiago Montero— mergúllanse nun caos divertido onde ninguén manda e todo flúe entre xogos de poder, equilibrios imposibles e humor. A obra amosa como, no mundo dos malabares, romper os patróns establecidos pode levar a descubrir que a verdadeira maxia está en aprender a xogar xuntos.
No encontro, abordáronse temas como a posibilidade de colaborar na mellora da formación dos traballadores, destacando a importancia que ten ese aspecto neste sector estratéxico para Galicia. Tamén se trocaron puntos de vista relativos ás condicións laborais dos profesionais do mar.
