O despedimento da educadora familiar acredita, segundo os populares, a mentira de Antón Veiga ao asegurar que a Deputación garantiría o emprego en materia de Servizos sociais

Mondoñedo, 24 de agosto de 2013- O Partido Popular de Mondoñedo descubre as mentiras do vicepresidente da Deputación, Antonio Veiga, ao que culpabilizan, xunto ao presidente provincial, José Ramón Gómez Besteiro, dun encarecemento no custe do servizo de axuda no fogar no municipio, así como da perda de postos de traballo.

Dunha maneira máis concreta, os populares expuxeron que o despedimento da educadora familiar, polo incumprimento da Deputación en materia de benestar, é o “claro exemplo que acredita a mentira do sr. Veiga, cando aseguraba que estaban garantidos os postos de traballo en materia de servizos sociais.

Ante esta actitude “arbitraria” do ente provincial que desoe os mandatos impostos na lei de servizos sociais; Mondoñedo tivo que incrementar as taxas, provocando que os veciños teñan un servizo máis caro e probablemente con maiores carencias dado a falta dun traballador.

Os populares lembran que a subida das taxas aos veciños, pasando en algún dos tramos, -probablemente o máis común-, dun 10 a un 20 %, se aprobou no pleno de xuño de 2012 co voto en contra dos populares que albergaban a esperanza de que a Deputación Provincial de Lugo “entrara en razón”.

Ante a falta de rectificación do ente provincial, os populares locais instan ao PSOE e ao BNG municipal a que aporten medidas que leven á Deputación a cumprir co concello en materia de benestar, que está a ser un dos máis afectados ante esta actitude do goberno provincial

A insensibilidade da Deputación Provincial de Lugo e do rexedor local
Tras coñecer os datos que amosan a precaria colaboración da Xunta en materia de benestar co municipio de Mondoñedo; os populares vense obrigados a tachar de “insensibles tanto aos lideres da Deputación Provincial de Lugo como do concello de Mondoñedo”.

Do total do custe do servizo -96.984,45 euros-, o BNG na Deputación aporta tan só 16.183 euros, é dicir un 16%. Con esta baixa colaboración do ente, os populares denuncian que queda sen cubrir o 84% do servizo, sendo os máis afectados as persoas maiores e os dependentes do Concello.

Tanto é así, que durante o ano, o ente lucense paga 276 euros anuais do SAF por cada usuario. “É imposible”, reiteran os populares, que con esta contía estea cuberto o servizo de axuda no fogar no Concello; un feito que se demostra en que esta situación “inxustificada” da Deputación está a provocar a perda de postos de traballo.

Un rexedor que polo dagora está a dar as costas aos veciños en materia de benestar
O Partido Popular de Mondoñedo presentará unha moción plenaria na que solicitará á Deputación Provincial de Lugo que cumpra co mandalo legal en materia de benestar.

A través do voto en positivo desta proposta, o equipo de goberno do municipio terá a oportunidade de posicionarse ao favor do ben dos veciños, ou pola contra manterse fiel aos intereses dun partido, que está a provocar o encarecemento deste servizo.

O Concello de Mondoñedo, gobernado polo BNG en complicidade co PSOE, ata o dagora foi dos poucos ou se cadra único concello que fixo despedimentos, pese a ter a mesma cor política que a do partido que xestiona a área de Benestar na Deputación.

Os populares esíxenlle a Orlando González que interceda e se posicione ao lados dos veciños, para evitar así que se “dea a inxustiza” de que os mindonienses paguen as consecuencias dun partido que goberna baixo a “arbitrariedade e a insensibilidade”.

Orlando González , no lugar de instalarse na insumisión, conventéndose nun apoio da única Deputación galega que se nega a colaborar coa administración autonómica; “deberá traballar para que os veciños de Mondoñedo teñan garantido o SAF básico”, e “un dos primeiros pasos a seguir e o voto a favor da iniciativa plenaria na que pedimos que a Deputación cumpra co seu compromiso”, engaden.

Normativa en materia de benestar
O PP de Mondoñedo lembra que a lei de servizos sociais foi aprobada polo goberno bipartito no ano 2008 e pretendía dar un novo escenario na regularización dos servizos sociais, para acadar un gran pacto social a favor dos máis desfavorecidos, impoñendo unhas obrigas económicas a todas as administracións.

De igual maneira, a formación local explica que o decreto que perfecciona esta regularización establece que para os concellos de menos de 20.000 habitantes as deputacións provinciais financiarían a maior parte do SAF no Fogar Básico e a contratación de persoal distinto aos traballadores sociais.