Outro ano máis chega o Día sen Coches, dentro da Semana Europea da Mobilidade, celebración coa que a UE pretende promover os modos de transporte de menor impacto e que contribúan a unha mobilidade sustentábel. Este ano o lema é “Unha rúa mellor é a túa elección”.
Outro ano máis, Espazo Ecosocialista reitera a denuncia das actuacións das administracións que teiman en ir na dirección contraria, bordeando a irracionalidade en moitos casos, na súa cega aposta polas grandes infraestruturas para o transporte a motor, un grande negocio para as grandes construtoras e unha ruína para o conxunto da sociedade.
Como exemplo paradigmático desta denuncia, temos o caso da A-57 Pontevedra-Arcade-Vigo que pretende facer de circunvalación gratuíta de Pontevedra, ademais de autovía sen peaxe,descorrendo en paralelo coa A-9.
Este proxecto preséntase no momento que a Xunta de Galicia está a inxectar millóns de euros en autovías quebradas por falla de tráfico (un 40% menos do previsto) como son as do Barbanza e O Salnés. Estas autovías construíronse mediante o modelo concesional de peaxe á sombra, no que as empresas constrúen a autovía a cambio dun canon que a Xunta debe pagar polo número de vehículos que a empregan, neste caso até o 2035. Se hai máis vehículos dos previstos, a empresa ten máis beneficios. Se hai menos, segue tendo beneficios porque a Xunta, ou sexa a cidadanía, cobre as perdas.
Paralelamente, anúncian o proxecto de ampliación da Ponte de Rande, na A-9. Por certo, autoestrada de peaxe que cando estaba a piques de amortizarse no ano 2000 e poder ser revertida ao patrimonio público, Manuel Fraga e Francisco Álvarez Cascos acordaron prorrogar a súa concesión por 25 anos máis (ata 2048).
Así, poderiámonos atopar que, no caso de construírse a A-57, esta restara grande cantidade de tráfico a A-9 e atopármonos na situación de ter investido centos de millóns de euros na A-57 e a maiores ter que inxectar outros tantos na concesionaria da A-9 polo pouco uso da mesma, co engadido de cubrirlle os custos da ampliación da Ponte de Rande. Un gran exemplo de uso racional dos cartos públicos. Onde está o beneficio para o conxunto da cidadanía?
Non precisamos máis autoestradas, nin vías rápidas. Precisamos outro modelo de transporte. Neste momento crítico da crise sistémica que estamos a padecer, os investimentos públicos débense facer pensando nun modelo de sociedade enerxética e ambientalmente viábel e socialmente solidario, no que as necesidades da cidadanía poidan ser cubertas dende a proximidade dos servizos, potenciando as redes locais de produción e consumo, poñendo en circulación o seus recursos económicos para reactivarse economicamente desde a sustentabilidade.
É por isto que Espazo Ecosocialista quere facer un chamamento as distintas Administracións para que desenvolvan una mudanza radical do modelo de transporte a prol da sustentabilidade, tanto no eido urbano como no interurbano.
Unha mobilidade sustentábel significa reducir drasticamente os desprazamentos en automóbil privado e trasvasalos aos medios ambientalmente máis sustentábeis . Esixe repensar o entorno urbano e de relación económica e social, rigor na planificación e traballar directamente coa cidadanía para apoiala no necesario cambio de paradigma. Só así poderemos desenvolver unha mudanza dos hábitos de transporte progresiva e ordenada antes de que a superación do pico do petróleo e o incremento exponencial do seu custo obrigue a facelo de xeito inmediato e caótico.
A entidade, coa colaboración da Vicepresidencia da Deputación, organizará nas próximas semanas a XIII exposición Tal como eramos (28 de agosto), a proxección do filme Antes de nós (3 de setembro) e a homenaxe polo XXII cabodano de Manuel María (6 de setembro). A área de Cultura provincial reforza así o seu apoio continuado ao Iescha, referente na conservación e difusión da cultura galega e chairega.
No acto, o autor estará acompañado por Xosé Ramón Veiga, profesor de Historia Contemporánea na USC, e por Francisco Villamil, profesor de Ciencia Política na Universidade Carlos III. A Galicia moderna (1880-1939) desmonta a visión tradicional dunha Galicia rural, atrasada e pasiva no cambio de século, e amosa a profunda transformación económica, agraria e social que viviu o país nese período.
No acto intervirán o autor e Xoan Ramón Fernández Pacios, cronista oficial de Foz. A actividade está organizada pola Federación de Librarías de Galicia en colaboración co Concello de Foz.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
O alcalde, Dani Vega, fixo un balance moi positivo: “foi un concerto moi especial nun marco espectacular, como é a igrexa parroquial de Ribadeo, e no que o gaiteiro Carlos Núñez encandilou aos asistentes co seu repertorio. Todos os asistentes disfrutámolo moito”. Xunto a Carlos Núñez estiveron o rexedor e as concelleiras de Cultura, Turismo e Seguridade, Begoña Sanjurjo, Marta Saiz e Montse Seijo.
A iniciativa xurdiu co obxectivo de xuntar o alumnado que coincidira na EGB, pero axiña se ampliou a todas aquelas persoas que compartiron pupitres e amizades tamén no instituto.
