Crisis en la Iglesia. Crisis que marca el final de una etapa y el comienzo de otra. La confrontación entre lo viejo y lo nuevo. Tradición o Evangelio. Ha llegado la hora de elegir nuevos caminos. Las ventanas abiertas por el Concilio Vaticano II han dado estrada a un nuevo aire fresco en la Iglesia. Ventilación renovadora de una atmósfera contaminada por las adherencias de una larga etapa pasada. Un dilatado período en el que la Iglesia fue víctima de los despojos y escorias adheridas a lo largo de sus dos mil años de andadura. Vicios y corrupciones que la han alejado del mensaje de salvación de su fundador.
Y, como todas las crisis, la que hoy padece la Iglesia tiene vertientes opuestas. Posturas enfrentadas, con sus correspondientes mentores a veces en abierta oposición entre sí. Actitudes conservadoras e inmovilistas las unas, patrocinadas por los defensores de la “Ecclesia semper eadem” como la definía Juan Pablo II. Frente a las progresistas y renovadoras las otras, apoyadas por los defensores de la “Ecclesia semper reformanda” como la calificaba Karl Barth. Mentores de las primeras, los acomodados sectores conservadores, los clérigos involucionistas, respaldados por no pocos poderosos jerarcas. Su lema: “nihil innovetur nisi quod traditum est”. Inspiradores de las segundas los sectores aperturistas, encabezados por el papa Francisco y las reformadoras Comunidades de Base. Su lema: “Una Iglesia pobre para los pobres”, Franciscus dixit.
Oscilaciones e indefiniciones instaladas en el ámbito de sus teologías y de sus prácticas litúrgicas. Titubeos y vacilaciones alojadas en sus estructuras y en sus principios morales. Cuestionamientos apostados en sus posturas económicas y hasta en sus expresiones artísticas.
Imágenes testimoniales externas, expresivas de esas dos vertientes, no faltan en nuestro entorno cercano. Símbolos representativos de esas dos posiciones distintas. El templo de Cedofeita, por un lado. Una imagen plástica de esa vertiente inmovilista y decadente. El estado de conservación de este templo, tanto en su espacio interior como en su porte exterior, atestigua esa imagen de abandono y desidia, que corrobora la crisis propia de la decadencia del final de una etapa.
Su imagen opuesta, la iglesia de Cubelas. Un templo de finales del siglo XVII, con su fachada reedificada un siglo después. Por iniciativa de sus feligreses, que supieron involucrar en su aspiración restauradora a las distintas administraciones, brilla hoy renovada la nueva imagen de su singular pórtico. Un magnífico pórtico, abierto por sus dos lados, que acaba de ser objeto recientemente de una excelente restauración. La recuperación de sus tres arcos primitivos, correspondientes a las tres naves interiores del templo, acaba de devolver este pórtico a su estado original para recobrar así su figura y esplendor inicial. Y la pila bautismal en el centro del pórtico simbolizando que el bautismo es la puerta de entrada en la iglesia. Una muy acertada iniciativa de restauración de los feligreses de Cubelas, que sus vecinos de Cedofeita y de otras muchas parroquias deberían imitar.















Destacou o labor da asociación xuvenil A Rumboia, que en poucas edicións converteu o evento nun referente cultural da Terra Chá e nun motor para o turismo e a economía local. O cartel inclúe Caamaño & Ameixeiras, Ulex, La Txama, Boyanka Kostova, Bea Fernandes e Lucasiito B2B Somiiux. Haberá tamén actividades para todas as idades —xogos, obradoiros, contacontos e artesanía— no campo da feira de Gontán, con entrada gratuíta.
O Parque María Cristina da Caridá volverá encherse de oficios, sabores, música e tradición os próximos días 4 e 5 de xullo
Son 15 os postos instalados nos que os asistentes poderán atopar complementos de moda e téxtis, marroquinaría, xoiaría, teas, sombreirería, bixutaría, xoguetes ou esmaltes. Esta feira está percorrer diversas localidades e cidades galegas para dar a coñecer o traballo dos artesáns galegos. Polo recinto pasaron o alcalde, Dani Vega, e a concelleira de Comercio e Turismo, Marta Saiz.
Desde o pasado martes desenvolvéronse distintas competicións deportivas, entre elas os tradicionais torneos 3x3 de fútbol e baloncesto e un campionato de xadrez, nos que participaron preto de 300 mozos e mozas. Villares sinalou que esta convocatoria “é xa un clásico na vila e axuda a proxectar a oferta do Espazo Xove, un punto de encontro para a mocidade que ao longo de todo o ano ofrece distintas propostas de lecer, formación e participación adaptadas aos seus intereses”.
O xoves haberá unha gran sardiñada no Campo da Pascua e o venres dedicarase ao Día do Neno con atraccións a prezos populares. A organización corre a cargo da Comisión de Festas de San Xoán de Covas coa colaboración das administracións locais e autonómicas.
O delegado gabou o traballo realizado polo Motoclub A Cadeira para dar continuidade a esta proposta logo do éxito do pasado ano, “deixando claro desde a primeira convocatoria o seu poder de atracción e o importante papel de dinamización económica e social que xogan iniciativas deportivas e lúdicas como esta”. Na programación destacan a subida nocturna hoxe ao monolito da Cadeir a, os simuladores de pilotaxe de moto GP e a exhibición de Stunt3Show mañá, ou unha ruta turística o domingo. Ademais, haberá sesións vermú, música en directo, sorteos de premios, acampada gratuíta -cuberta e exterior- e food trucks, entre outras actividades.
A edición deste ano incorpora un novo formato organizativo: as sesións vermú ampliaranse a tres horas na Praza da Constitución e todas as verbenas trasladaranse ao Campo da Feira para mellorar a loxística e facilitar a montaxe dos espectáculos, especialmente nun ano con formacións de gran formato. O programa musical combina orquestras, grupos e DJs para públicos de todas as idades, con citas destacadas como Panorama City, Paris de Noia, Los Satélites, Costa Dorada ou a xira campestre con diferentes propostas ao longo de varios días. Desde o Concello subliñan que as festas son un espazo de encontro para a veciñanza e para quen regresa a Vilalba nestas datas, e que o obxectivo é ofrecer unha programación equilibrada e pensada para que cada persoa atope o seu lugar nunhas patronais que forman parte esencial da identidade da vila.



