O muro de Trump e a economía alemana

Sucedeu hai pouco no Condado de Hamilton (Ohio), ese día Georta Mack, de 14 anos de idade, decidiu non ir á escola agochándose no soto do domicilio familiar. Maldito día.
-¡Crac!¡Crac!
Os perceptibles ruídos alertaban ó único morador da casa dunha presenza estraña, alguén rondaba. Brandiu a súa arma e dirixiuse ó lugar de procedencia. Pulso acelerado, respiración entrecortada, suor…-as lágrimas e o sangue virían logo-. Chegou á planta baixa da casa e disparou repetidamente ata vaciar o cargador.
– ¡BAM!¡BAM!¡BAM!
Cando puido discernir a fisionomía de aquel corpo inerte no chan deuse conta de que era o seu propio fillo.
O primeiro de todo foi cercar a casa, logo era preciso dotarse dos medios para poder defendela. O que nunca cavilara e que o medo ía ser o mesmo remataría arrebatándolle ó que máis quería.
E o medo é o mesmo que está a por en risco de parricidio á sociedade americana; a historia relatada podería ser unha ficción traída para ilustrar, mais non é así. Real coma a vida mesma.
Vellas historias coma aquelas que cantaba o vello Neil Young na súa canción Ohio; Young escribira a devandita canción como resposta á masacre da Universidade Estatal de Kent o 4 de maio de 1970. 4 estudantes morreron a mans da policía cando se manifestaban en contra da invasión estadounidense de Cambodia, e logo aquela frase na canción: “Soldadiños de chumbo e logo Nixon chegando.”
Novos tempos, distintos actores, mesmo escenario. Trump quere construír muros, e os muros fanse para protexer das invasións ilexítimas, entón haberá que armarse. Novos soldadiños de chumbo e cambiamos a Nixon por Trump.
Toda a semana dándolle voltas ó muro do presidente americano e estamos a obviar unha nova económica imprescindible para entender o que está a suceder: a economía alemana crece no seu PIB un 1,9% impulsada polo aumento do consumo privado e do gasto das administración públicas, que tiveron que dar teito, comida e roupa ós cerca de 1,2 millóns de refuxiados. O crecemento do produto interior bruto no 2016 –unhas décimas por encima dos exercicios anteriores- confirma que os medos en torno ó Brexit todavía non callaron.
O vello continente e o novo mundo viciados coas mesmas deficiencias, coa psicose da recesión económica e ambos na procura dunha nova identidade; novos escenarios que por uns intres semellan un revival. En Alemaña xa houbo, non hai moito tempo muros, e en EEUU sempre tiveron propensión a pegar tiros.
Haberá que baixar ó soto e ver quen anda aí, para, desta volta, ver si, no canto de matar ós nosos fillos, acabamos matando ó medo.