Pasaron 50 años. Como un soplo de nordeste. De aquel estudiante de la Complutense queda un médico jubilado por el Servicio Nacional de Salud. En el mítico 68 yo era un mariñano que buscaba arenas de mica y caolín en el kilómetro cero. Desde el barrio de Argüelles, entre tertulias estudiantiles o entre norteños del Colegio Mayor Cisneros, nos defendíamos del calor mesetario con alguna caña de cerveza, mientras unos criticaban el toreo del Cordobés y otros vivíamos la proeza del Real Madrid ye-ye, tras ganar la sexta orejona.
Tenía veinte años. Era alumno interno en la Cátedra del Profesor Casas, en el departamento de Cardiología. Pedro Zarco era nuestro jefe, profesor, tutor, líder. Nos enseñó a interpretar la sinfonía del corazón. Pero entre consultas, hablaba de aquella escuela inglesa de Paul Wood que le enseñó a palpar los soplos en las cardiopatías valvulares -el reumatismo es una enfermedad que lame las articulaciones y muerde en el corazón-. Entre fonendos y ECG adoctrinó nuestras conciencias sociales…
Nos hizo ser mejores personas, más sensibles desde la medicina. Era un maestro de la coherencia y la libertad, por eso desde su militancia en el PC nos ayudó a comprender lo que estaba sucediendo en el barrio latino de París. Más adelante me encontraría con el Padre Llanos en el Pozo del Tío Raimundo. Pero, si no hubiera sido por aquella primavera calurosa del Madrid 1968, nunca me habría dejado reclutar por una enfermera -religiosa secularizada- procedente de Nicaragua, que me enseñó los efectos devastadores del capitalismo desarrollista en la dictadura que el gran Forjes denominó “los forrenta años de paz”. Nos recomendó leer a Herbert Marcuse -la dictadura del capital financiero- Zarco y los poetas proscritos cuyos versos se recitaban en las aulas y completaban los apuntes, con las noticias tamizadas por la censura del régimen, consiguieron: espolear nuestra imaginación, prender en nuestras almas la hoguera de la libertad, hacernos soñar con el futuro papel que nos aguardaba para cambiar el mundo -La libreta francesa. Mayo del 68. Emma Cohen-
El mayo francés despertó nuestro sentido crítico de la vida. Los yanquis eran los invasores en el Vietnam. Los soldados portugueses de Salazar, mercenarios para mantener intereses colonialistas en Angola y Mozambique. Se produjo la ruptura con el mundo de nuestros padres, el de la España cañí que seguía siendo devota de Frascuelo y de María. Desde el desorden tratamos de construir un nuevo orden, en el que se incorporaran los parias, para dejar de serlo.
Aquella primavera nos sedujo. Cuando regresé a mi Mariña, por vez primera, descubrí la necesidad de salir por el mundo aunque estuviera lejos de la mar, para aprender a ser ciudadano. Aquel verano del 68, en las playas, romerías, cantinas del norte Mindoniense, discutíamos de política, tomábamos partido, queríamos ser y saber. Ya no éramos meros alienados por la propaganda del régimen. Empezábamos a ser ciudadanos. Con el tiempo descubrí dos hechos. La cultura produce malestar que nos lleva a intervenir, participar y exigir. Bienaventurados los mansos…¡maldita sea!.


















A interrupción do servizo está prevista entre as 8.00 e as 19.00 horas con motivo dos traballos de conexión á nova obra de saneamento que se está a executar na contorna. Trátase dunha intervención necesaria para avanzar na mellora das infraestruturas e dos servizos básicos na zona.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos.