Estamos ante unha pandemia, unha crise galopante con políticas anestesiadas, que xogan á ruleta do agora e poñen tiritas para curar grandes problemas. Vemos como o único plan local é unha medida sinxela e doada, coller uns miles de euros e dalos diluídos, espallados. O clásico de dar peixe e non ensinar a pescar. Está ben como inxección pero debemos ir máis aló. Levamos uns cantos anos, sen mirar ó futuro industrial, comercial ou económico do pobo. Outro cantar é a xestión sanitaria, non se habilitaron pavillóns, albergues, hoteis pechados, ou controis como previsión ó crecemento do virus, sen ter que chegar a paralizar o día a día.
Temos vías de auga , turismo en shock sen visitantes, a hostalaría pechada, o reto demográfico cos rapaces que liscan por falta de oportunidades, o Brexit que vai dar un golpe a nosa flota pesqueira, comercio paralizado…
Do que ninguén fala é de fortalecer o tecido produtivo. Camiñamos ata a das tecnoloxías, a sostibilidade e o da xeopolítica oriente/occidente. O cambio comeza dende os máis pequenos, os Concellos, non esperemos a que nos veñan a solucionar os problemas. Viveiro ten que pensar nas súas posibilidades de futuro e adaptación. Afinar unha folla de ruta para os vindeiros anos.
Ó longo de séculos, esta vila sufriu procesos de crise capeadas, porque os seus Axentes Sociais tiveron visión e misión. Agora é un deses momentos de reflexionar, reedificar para saír canto antes da situación e emerxer con fortaleza, con demandas necesarias para o mundo que ven. Hai que facer un Programa de Reconstrución, cunha mesa simbólica representada por colectivos ou persoas que aporten. Amence tódolos días sexamos optimistas e comecemos a traballar con pequenas partidas para ir sementando futuro e non quedarnos atrás.
Algunhas propostas coma:
Crear un centro de desenrolo local/ cámara económica con estudos en varios campos de traballo. Unir patronais por sectores, informar e formar. Contactos con entidades educativas e de finanzas para atraer investimento. Facer un mini Sillicon Valley, un centro tecnolóxico de StartUp de vangarda en Galicia, so se precisa a fibra co aliciente de vivir nun entorno rural pero urbano. En medio ambiente a reconversión de residuos e desfeitos, ou a xestión da auga, recursos hídricos. Un Turismo Slow ligado á natureza e o patrimonio histórico, que se debe protexer e conservar moito máis. Unha concentración parcelaria e desenrolo do monte, así como as súas madeiras para usos alternativos, construtivos ou industriais. Unhas naves no polígono para pequenas fábricas, tanto de artesanía, fogar ou alimentación, de produtos de primeira necesidade e proximidade, que si existían antano. Obradoiros de emprego que axuden a crear profesións demandadas, ademais de ir asociados a un Plan de Embelecemento Local, que contemple zoas verdes, arte na rúa, hixienización e humanización. No mundo do mar ver a posibilidade de transformar o productos e estudar novas vías de exploración. Unha plataforma de vendas e recinto ferial. Unha marca feito en Viveiro. Presupostos municipais estudados que cotemplen estas partidas de investigación, innovación, bonificacións de impostos…
E así infinidade de pequenas cousas que escoitamos no día a día, e aquí nin se fan, preven facer.
En fin,“¡Qué nos expliquen la receta!” dicía a alcaldesa, pois é un berro a voces.



















A interrupción do servizo está prevista entre as 8.00 e as 19.00 horas con motivo dos traballos de conexión á nova obra de saneamento que se está a executar na contorna. Trátase dunha intervención necesaria para avanzar na mellora das infraestruturas e dos servizos básicos na zona.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 



